Contact met west


Download 82.26 Kb.

Sana24.05.2018
Hajmi82.26 Kb.

 

CONTACT MET WEST

 

Nieuwsbrief  



Samen geloven 

 

 



 

 

 



 

 

 



 

 

 



Jaargang 5 

  

 



Nummer 6

 

 



Maart 2015 

We komen ongeveer zeven keer per jaar bij elkaar; niet eens zo 

heel veel. Maar áls we bij elkaar zijn geweest, ervaren we vaak dat 

het goed was. 

 

We oefenen (trainen is misschien een beter woord) onszelf in het 



wandelen met God. Dat God als het ware vanuit je bijbeltje of 

dagboekje met je meegaat de dag in. Niet: hardlopen, 

snelwandelen, wandelen door fraaie, harmonieuze landschappen. 

Wel: vol goede moed in een rustig tempo op pad gaan, je koers 

bepalen, volhouden, strompelen, struikelen, op je gezicht gaan en 

weer overeind krabbelen. Genieten van de oase. Het verdragen van 

de woestijn. 

 

We missen Gerard Hasselaar heel erg. De kern van het geloof is een 



levende relatie met Jezus Christus. Gerard liet ons zien hoe dat 

werkt. 


 

Als je zélf behoefte hebt aan geestelijke conditietraining ben je 

welkom. Ook als je wat jonger bent. Er zijn geen randvoorwaarden. 

Preciezen, rekkelijken, moslims, remonstranten, joden, 

boeddhisten, atheïsten, humanisten, mensen met een andere 

geaardheid, iedereen is welkom. We vertrouwen erop dat Gods 

Geest ons de weg wijst. Wél is het nodig dat je serieus kunt 

luisteren naar anderen en dat je ernaar verlangt om je te verdiepen 

in het Woord van God. 

 

Voor vragen kun je contact opnemen met één van de deelnemers 



aan de kring. Dit zijn Joke Diepeveen, Berthy Goudsblom, Han en 

Anneke van den Ham, Riek Hasselaar, Ida van Ravenswaaij, Corrie 

van de Scheur, Wim en Nicoline Venis, Jasper Vos, Ans van Wely. 

 

Een tip is om de preek terug te luisteren van ds. Teeuwissen over 



Micha 6 vers 8 ‘Wandelen met God’ (ochtenddienst 7 december 

2014). 


 

KOPIJ OF IDEEEN VOOR EEN VOLGEND NUMMER: MAIL DEZE VOOR 26 MAART NAAR WESTERKERK@HOTMAIL.COM OF BEL MET DE CONTACTPERSOON VAN 

DE REDACTIE: LIA VAN VESSEM (TEL.NR. 0318-552377) 

Meditatie: Samen geloven, samen bouwen (Gen. 35: 1-3) 

‘Samen geloven!’ Die woorden stonden bij het verzoek om een 

meditatie te schrijven. En wel in relatie tot het bezoek van 

Russische kinderen aan Veenendaal. 

 

Weet u de reden van hun uitstapje? Het had te maken met de 



ramp van Tsjernobyl, nu weer enkele jaren geleden. Geweldig 

dat uit Nederland een hand werd uitgestoken om 

schoolkinderen uit het verre land voor enkele weken een thuis 

te bezorgen. Hopelijk heeft het voor hen en voor hun ouders een 

onvergetelijk karakter. Misschien komen er wel foto’s ergens te 

staan. Wat hier en toen gebeurd is wil je toch vasthouden? 

 

Kijk eens naar de aartsvader Jacob! Hij bouwde een altaar in 



Beth-El. Het was een gedenkplaats. Een bijzondere plek. Hij was 

daarin niet de enige. Mozes had het gedaan. En niet te vergeten 

Abraham. Jacob haalde zelfs zijn hele familie erbij. Met elkaar 

God de eer geven. Samen geloven in de ene God en als familie 

voor Hem bouwen aan een altaar. 

 

Bij bijzondere momenten en op speciale plaatsen iets doen 



waarbij de Here, de God van het verbond, in het middelpunt 

komt te staan. Laten zien dat je niet zonder Hem de kruispunten 

in je leven wilt passeren. Het zijn markeringen waarbij Gods 

leiding zo duidelijk naar voren kwam. Denk eens aan het doen 

van belijdenis, het trouwen, de doop van een kind, de eerste 

Avondmaalsgang en wellicht nog andere ogenblikken! Misschien 

hebt u er een foto van bewaard, of een passende Bijbeltekst. 

Haal hem nog eens voor de dag! Wie weet vinden de kinderen 

uit Rusland er een plekje bij. Op die manier krijgt het woordje 

‘samen’ een diepe betekenis. 

 

Er zijn veel klachten over de verzwakking van het geloof en de 



teruggang van het kerkelijk leven. Wat zou het fijn zijn als dan 

toch mensen uit een ander land gesterkt worden door het 

geloof, zoals het bij u persoonlijk en in uw gezin naar voren 

komt. Bidt u dat de kinderen die onder ons logeren iets 

meenemen van uw vertrouwen op Gods genade en het niet 

meer vergeten? Ja, dat ze het mogen doorgeven in hun 

omgeving en zo tot zegen worden op de plek waar ze wonen. 

 

Nee, het gaat niet in eigen kracht. Het is te danken aan het 



volbrachte werk van Christus en aan de doorwerking van de 

Heiige Geest. Alleen zo kan er zegen van uitgaan. Blijf maar 

denken aan wat psalm  133 zingt: ‘Waar liefde woont, gebiedt de 

Heer de zegen en ’t leven tot in eeuwigheid.’ 

B.J.Wiegeraad   

Wie zijn jullie? Een contactkring die samen ‘traint’ ! 

AGENDA

 

Donderdag 5 maart 



Vesper (19:30-20:00) 

Zondag 8 maart 

Avondmaalszondag 

Woensdag 11 maart 

Biddag (19:30) 

Donderdag 12 maart 

Vesper (19:30-20:00) 

Zaterdag 14 maart 

zangavond m.m.v. Rejoice t.b.v.  

Jaap en Coby. 

Donderdag 19 maart 

Vesper (19:30-20:00) 

Zondag 22 maart 

Doopdienst 

Donderdag 26 maart 

Vesper (19:30-20:00) 

Maandag 30 maart 

Vesper (19:30-20:00) 



In de afgelopen maanden verbleef een groep kinderen uit Wit-

Rusland in Veenendaal. Hoe was het voor hen en voor de gezinnen 

die een poosje een ‘thuis’ voor hen waren? En hoe was het om samen 

te geloven, terwijl de taal en gewoontes heel verschillend waren? We 

vroegen het aan drie gastgezinnen.  

 

Familie Van der Linden & Nastiya  



Ons is gevraagd een stukje te schrijven voor Contact met West over het 

project Tsjernobylkinderen Veenendaal. Wij hebben momenteel een 

meisje van dit project in huis. In totaal verblijven deze kinderen zeven 

weken in Veenendaal om aan te sterken. Ons meisje, Nastiya, kwam 

binnen met een bleek gezichtje en gaat straks weer naar huis met de 

blosjes op haar wangen. 

De kinderen gaan door de weeks naar school, zij gebruiken een lokaal 

op de Rehobothschool. Na school vinden ze het ook erg leuk om met 

een vriendje of vriendinnetje uit de klas te spelen. Meestal spreken we 

dit op de woensdagmiddag af. Omdat de kinderen door heel 

Veenendaal verspreid zitten, hebben ze op woensdag de meeste tijd 

om te spelen. 

 

Onze Hollandse pot eten is 



voor de meeste kinderen erg 

raar. Zij zijn niet gewend om 

warm te eten -en zeker niet 

de groente, aardappelen en 

vlees zoals wij die kennen. 

Maar Nastiya probeert alles 

en gelukkig vindt ze bijna 

alles lekker. Toetjes zijn 

helemaal favoriet: ook al 

heeft Nastiya behoorlijk wat gegeten, een plekje voor het toetje is er 

altijd. 

Nastiya vindt het leuk om mee te gaan naar de supermarkt om 

boodschappen te doen. Vooral de boodschappen scannen vindt ze 

leuk. Zij gaat met Liesbeth mee naar de manege en heeft zelfs een ritje 

op het paard gemaakt. Geweldig, zo’n klein meisje op zo’n groot paard. 

Ze gaat ook graag mee naar de Westerkerk en heeft zelfs een paar keer 

met de maandagavondclub meegedaan. De Bijbelklas is ook leuk, want 

dan komt Nastiya andere Russische kinderen tegen die bij haar in de 

klas zitten. Dan kunnen de kinderen onderling even lekker in hun eigen 

taal praten. 

Communiceren is soms lastig, maar met handen en voeten en de 

vertaal-app kom je een heel eind. Ook hebben we een soort 

woordenboek en daar kan je ook veel woorden en korte zinnen 

uithalen. 

Onze ervaring is dat je met het kind niet veel hoeft te doen. Het 

gezinsleven wat wij hier in Nederland kennen is voor de Wit-Russische 

kinderen al leuk en gezellig. Wat wel een heel leuk uitstapje is, is een 

bezoek aan het strand. Nastiya heeft hier enorm van genoten. Lekker 

buiten spelen in de speeltuin of een wandeling door het bos; dat zijn 

ook dingen die ze in Wit-Rusland niet kennen. 

 

Familie Stam & Katia 



Na een welkomstwoord in de kerk en een moment van kennismaken, 

zit je dan in de auto met een extra kind. Een meisje dat je niet kent en 

dat geen Nederlands spreekt. Dat is wel even raar. Na gegeten te 

hebben breekt de iPad het ijs - daar heb je geen woorden bij nodig. 

 

De eerste paar dagen is het zoeken naar hoe je dingen aan moet 



pakken. Hoe kun je dingen duidelijk maken, hoe doen wij dingen? Het 

‘groene boekje’ waar woorden in vertaald zijn en de vertaler op de 

telefoon en iPad komen goed van pas. Het is even je draai vinden met 

z’n vijven. Ook voor onze meiden is het wennen. Even weer hun plekje 

vinden. 

Als we beginnen met eten, horen we Katia regelmatig zuchten. ‘Wordt 

er nu al weer gebeden?!’, hoor je haar denken. Waarschijnlijk denkt 

Katia die eerste paar dagen dat we niet anders doen dan bidden, 

Bijbellezen en zingen! We hebben namelijk verschillende 

bijeenkomsten en dan komt dat iedere keer weer terug; en thuis 

natuurlijk ook nog eens. 

 

Toch is het al snel gewoon dat Katia bij 



ons in huis is. Het is verbazend hoe snel je 

je aan een kind kunt hechten en zij aan 

ons. Ze stoeit net zo hard mee als onze 

meiden en ook knuffelen hoort er al snel 

bij. Ze voelt zich thuis bij ons, is vrolijk, vrij 

en behulpzaam. 

 

Ook het Nederlands heeft ze al aardig 



onder de knie gekregen. Ze begrijpt erg 

veel. Na een paar dagen krijgen we al te 

horen: ‘Slapen, nee’. Ook krijgen we ’s 

avonds de bestelling door voor school: 

‘twee boterhammen met ham en 2 met 

pasta’. Haar favorieten. En: ‘aanmaak mee naar school en geen melk!’. 

Dan heeft ze toch even pech, want ze lust wel melk. Dus dat gaat 

gewoon mee naar school. (Het lijkt wel een kind…) 

 

Katia is twee weken terug negen jaar geworden. Het was wel fijn dat ze 



al drie weken bij ons in huis was, dan weet je al wat ze leuk en lekker 

vindt. Het was echt een Hollands feestje. Met natuurlijk cadeautjes, 

chocoladetaart, vriendinnetjes en de (tijdelijke) opa’s en oma’s. De 

meiden hebben lekker zitten knutselen en daarna patat gegeten. Niet 

met een frikandel, maar met kip! Daar zijn ze gek op. Tot slot nog met 

z’n allen Skypen met het thuisfront in Belarus (Wit-Rusland). Dat maakt 

het feest compleet. 

 

Pas moest Marit (onze jongste) afzwemmen. Katia kwam niet meer bij 



van het lachen toen ze de bikini van Marit aan de vlaggenstok zag 

hangen. Wat hebben die Hollanders toch rare gewoonten! 

Het aftellen is al wel een beetje begonnen. Op het moment dat we dit 

stukje schrijven, is de laatste schoolweek. Dan hebben we nog een 

week vakantie. We gaan met alle gastgezinnen en klasgenootjes van 

Katia nog naar Ouwehands dierenpark en we hopen nog een dagje 

naar zee te gaan. Dat moet je toch gezien hebben als je er zo dichtbij 

bent. 


We zullen ‘onze’ Katia missen en zijn dankbaar voor deze ervaring! Het 

is mooi om iets te kunnen doen voor Katia en haar zo te mogen laten 

delen van wat wij allemaal gekregen hebben. 

 

Familie Reedeker & Zhenia 



Het is een gek moment, het moment 

dat je het kind dat bijna acht weken bij 

je gaat logeren voor het eerst ziet. Je 

denkt eraan, bidt ervoor en maakt - 

heel praktisch - een bed en kastruimte 

klaar. En dan ineens is het zover. 

 

De klik met Zhenia was direct goed. 



Het voelde veilig, hoewel de tranen bij 

hem ook wel kwamen. Het is ook niet 

niks: zoveel weken, zover van huis. Na 

een paar uur al merken we dat we bij Zhenia net zo duidelijk moeten 

zijn als bij onze eigen kinderen, gelukkig! Want waar veiligheid is, is ook 

ruimte om te zaaien. Over taalbarrières heen. Liefde uitdelen, interesse 

tonen in zijn leven en zijn thuis. En veel bidden. Want een gebed gaat 

met hem mee, over landsgrenzen heen, terug naar het plekje waar hij 

het beste past. Bij zijn ouders. Ons gebed is dat er op een dag, ook in 

Almany, een rijke oogst zal zijn! 

Samen geloven over grenzen heen 


‘Samen geloven’ als je niet meer naar de kerk kunt... 

Samen geloven klinkt mooi. En dat is het. Maar het kan ook lastige 

kanten hebben. Bijvoorbeeld als je niet (meer) naar de kerk kunt. 

Waardoor geloven niet altijd zo ‘samen’ meer voelt. En dat is voor 

een heel aantal leden van onze gemeente het geval! Ze zijn er wel, 

ook al zien we hen niet. Wat betekent voor hen ‘samen geloven’? We 

vroegen het aan één van hen: Tea Vogel.  

 

Samen geloven. Geloven doe je samen… in de gemeente van de Here 



Jezus Christus. De Bijbel spreekt erover dat je samen het lichaam bent, 

waarvan Jezus Christus het Hoofd is. Geloven dat doe je niet alleen, 

dan red je het niet! Door elkaar te ontmoeten, deel je ervaringen van 

geloof en leven met elkaar, dat kan op verschillende manieren. De 

zondagse samenkomst is één van de hoogtepunten van het samen 

geloven. Zo heb ik het altijd ervaren! Het samenkomen op de zondagen 

waren hoogtepunten. In de kerk kwam ik samen - samen met anderen 

en we waren er voor hetzelfde, voor Dezelfde, voor God. Hem loven en 

prijzen, naar Zijn stem luisteren, bidden, gaven geven, we deden het 

samen. Ik was niet alleen! 

 

Ik schrijf in de verleden tijd. Het is al weer een lange tijd dat ik door 



mijn beperkte energie, etc. niet de kerkdiensten, de samenkomsten 

kan bijwonen. Een gemis! Eén van de ergste dingen die ik niet kan 

doen! Ik mis de contacten met anderen, het samen zingen, samen 

Bijbellezen, luisteren. Het met elkaar zijn! 

 

Ik ben ongelofelijk blij dat er de mogelijkheid is om via internet live 



mee te luisteren. Nu kan ik toch - al is het op afstand - de dienst 

meebeleven en heb ik het gevoel dat ik toch wel bij de gemeente 

behoor. Ik ben mij er nu ook van bewust hoe belangrijk het is als de 

ouderling van dienst niet alleen de mensen in de kerk welkom heet, 

maar ook die thuis meeluisteren! (Meeluisteren is eigenlijk niet het 

goede woord. In de kerk ben je ook niet alleen luisteraar - thuis ook 

niet!) Voorheen stond ik daar niet bij stil. Maar door daar aandacht aan 

te besteden, voel je je ook als je thuis meeluistert ‘gezien’. 

 

Toch vind ik het best wel moeilijk; je blijft helaas op afstand. Ik vraag 



wel eens aan mensen die ik doordeweeks ontmoet iets over de dienst. 

Soms lijken dat ogenschijnlijk ‘onbelangrijke’ dingen: waren er veel 

mensen, of wie speelde er het orgel, of wie was ouderling van dienst 

(soms herken ik een stem niet). Niet enkel uit nieuwsgierigheid, maar 

om er nog meer bij betrokken te zijn, bij het samen gemeente zijn. 

 

Sinds ik ziek ben, is het mij nog duidelijker geworden hoe belangrijk het 



samen geloven is en ook het samen naar de kerk gaan. Je hebt elkaar 

nodig. Alleen geloven is moeilijk(er). Het samen beleven, geeft méér 

verbondenheid en méér betrokkenheid op God en op elkaar. Het kan je 

soms weer een zetje geven, het houdt je erbij, ook als je een wat 

moeilijke periode in je leven doormaakt. Dan kan het samenkomen op 

de zondag je houvast zijn! 

 

Het samen geloven mag ik wel heel sterk beleven op de zondagen dat 



het Heilig Avondmaal gevierd wordt. Tijdens de avonddienst komen bij 

thuis enkele andere gemeenteleden en twee diakenen en samen 

beleven we de dan de dienst mee en vieren we ook gelijktijdig het 

Heilig Avondmaal. Dat zijn bijzondere, kostbare momenten, waarin het 

samen beleven van het geloof sterk ervaren wordt! 

De Marriage Course: samen geloven in je huwelijk! 

De Marriage Course heeft afgelopen winter met vier stellen 

plaatsgevonden. Samen als echtpaar begonnen ze de avond met een 

maaltijd en hebben ze de avond geluisterd en gesproken over 

verschillende thema’s, zoals ‘fundamenten leggen’. Hieronder een 

impressie van een tweetal stellen. Hopelijk maken hun verhalen 

echtparen enthousiast en nieuwsgierig om volgend seizoen dit zelf mee 

te maken! Voor informatie: Jan en Margreet Moggré 

(telefoonnummer: 301537, e-mailadres: 

janmargreet@kpnmail.nl

). 


Terugblik 1: Marlijn & Frits  

Enthousiast zijn we begonnen aan deze cursus, met het oog op tijd 

voor twee. En die hebben we gehad! Iedere cursusavond werden we 

verwend met een zorgvuldig samengesteld driegangendiner. Heerlijk! 

Om vervolgens onthaast de cursusavond te vervolgen. 

 

Diverse onderwerpen passeerden de revue, wat gespreksstof gaf. 



Zowel op de avond zelf als thuis hadden we het hierover. We hebben 

het als een verrijking ervaren om dergelijke onderwerpen met elkaar te 

bespreken. 

 

Wat we al wisten, maar wat nu nog eens onderstreept werd, is dat tijd 



voor twee (lees: huwelijkstijd) een van de belangrijkste in te plannen 

wekelijkse 

activiteiten is en 

zou moeten zijn in 

onze agenda. Is het 

huwelijk belangrijk 

voor jullie, dan 

raden wij het een 

ieder aan om 

bijvoorbeeld langs 

deze weg te 

investeren in je 

relatie! 

Marlijn en Frits Timmer 

Terugblik 2: Wilma & Willem-Hendrik  

Van november t/m januari hebben wij de Marriage Course gevolgd. Na 

een aantal drukke jaren met een verhuizing en de geboorte van onze 

jongens, leek het ons goed om weer eens bewust in ons huwelijk te 

investeren. En het was een goede investering! 

 

Het was erg gezellig om de avond met een lekkere maaltijd te beginnen 



en zo de drukke week even achter ons te laten. Na de maaltijd werd er 

iedere bijeenkomst een onderwerp besproken, bijvoorbeeld over 

communicatie, conflicten en de kracht van vergeving. 

 

Wij vonden het positief om hierbij ook de persoonlijke ervaringen en 



voorbeelden van de echtparen die de onderwerpen bespraken te 

horen. Aan de hand hiervan gingen we door middel van vragen en 

opdrachten samen in gesprek. Ook werd telkens het belang van 

huwelijkstijd (bewust tijd voor elkaar vrijmaken in je agenda) 

benadrukt. Dus 

onze agenda is nu 

nog een stukje 

voller! 


 

Willem-Hendrik 

en Wilma Renger  

 


Maandag 2 februari hebben de Russische kinderen lekker in het 

zwembad in Veenendaal kunnen zwemmen. Er waren twaalf jongeren 

om ze te begeleiden en het was erg gezellig. De kinderen konden lekker 

van de glijbaan en met vleugeltjes om konden ze ook in het ondiepe 

gedeelte hun gang gaan.  

Het hoogtepunt voor sommigen was op de schouders klimmen en een 

beetje stoeien om de ander in het water te duwen. De kinderen 

hebben ieder geval erg genoten. Ze zeiden zelfs met z’n allen 

‘dankjewel’ in het Nederlands! Het was een geslaagde dag en het was 

leuk om te zien dat de kinderen even lekker alles konden vergeten en 

lekker genoten van het zwemmen (wat de meesten nog nooit hadden 

gedaan!).  

Een mens stippelt zijn weg uit, de Heer bepaalt de richting die hij gaat. 

(Spreuken 16:9) 

Beste gemeenteleden, 

We zijn al langere tijd op zoek naar de weg die God met ons wil gaan. 

Na veel gebed en luisteren naar 

Gods stem is er vrede gekomen op de beslissing om naar een andere 

gemeente te gaan. We hebben in de Westerkerkgemeente een mooie 

tijd gehad van geestelijke groei en ervaren daarover veel dankbaarheid. 

Bedankt voor jullie betrokkenheid, prachtige gesprekken en liefde. God 

wil ons nu op een plek krijgen waar Hij nog meer voor ons kan doen. 

We blijven verbonden in Christus als broeders en zusters. Vrede, liefde 

en geloof van God de Vader en van Jezus Christus, de Heer! 

Eddy en Helma van de Weerdhof 

Opvoedingsbron is ontstaan vanuit de Werkgroep Educatief Beraad, 

een gezamenlijk initiatief van de Bond van Hervormde Zondagsscholen, 

de Hervormd-Gereformeerde Jeugdbond, de Hervormde Mannenbond 

en de Hervormde Vrouwenbond. Het WEB reikt ieder jaar een artikel 

aan over de geloofsopvoeding in het gezin, welke geplaatst wordt in de 

bladen van genoemde bonden. Vanaf nu hoort bij dit artikel ook een 

digitaal magazine: Opvoedingsbron. Het thema van de eerste uitgave is 

‘In gesprek’. In Opvoedingsbron vindt u: 

• Het artikel 'Geloofsgesprekken met kinderen' (voor ouders en andere 

opvoeders)  

• Een Bijbelstudie n.a.v. Jozua 4 'Gedenkstenen' (voor verenigingen en 

kringen) 

• Zes bijbelgezinsmomenten voor aan tafel rondom ge-denk-en (voor 

gezinnen) 

• Ervaringen en tips van andere ouders 

We hopen met dit magazine het gesprek over het persoonlijk geloof 

binnen onze gezinnen en gemeenten te stimuleren. 

Het magazine is gratis te downloaden via de websites van genoemde 

bonden of als gedrukt exemplaar voor €1,00 te bestellen bij het 

bondsbureau: 

hervormdbondsbureau@filternet.nl

Samen geloven in Kenya 



‘Samen’ is een overbekend woord in Kenya. ‘Pamoja!’ (= samen) 

Je gelooft samen, je deelt zorgen en vreugden samen, je eet 

samen, je woont doorgaans ook niet alleen maar altijd samen 

met iemand (bijvoorbeeld een kleindochter die bij oma intrekt), 

je helpt elkaar financieel in noodgevallen. 

 

Ook in de kerkdienst komt het samen geloven helemaal tot 



uiting. Een ouderling of theologiestudent leidt de dienst. Een 

paar gemeenteleden leiden de zang, afgewisseld met het koor. 

De predikant doet de Evangelieverkondiging. Gemeenteleden 

wordt gevraagd om de voorbede te doen. 

 

Elke eerste zondag van de maand is er een uitgebreide dienst 



waarin groepen zich presenteren. De zondagsschool, door een 

lied of een gezamenlijk opgezegde Bijbeltekst. De Bijbelkringen 

die vertellen met welk Bijbelboek ze bezig zijn en van hun 

vorderingen vertellen of vragen om voorbede omdat het aantal 

leden gering is, of omdat mensen niet erg trouw komen. In 

Kenya wordt de kerk wat minder gehinderd door tradities. Dit 

heeft z’n goede kanten, al geven tradities ook wel een stevig 

fundament aan een gemeente. 

 

Wat we in onze gemeente in Eldoret ervaren is dat er veel 



vertrouwen is, in tijden van zorg en ziekte, bij zorgen om eten en 

drinken of voldoende schoolgeld voor de kinderen… Men 

vertrouwt dat God ervoor zorgt dat er een oplossing komt. Als 

westerse christenen leren we hier veel van, het inspireert ons 

om in dat vertrouwende geloof op te trekken. Gesproken over 

wederkerigheid! 

Coby van der Ham 

‘Een mens stippelt zijn weg uit, de Heer bepaalt de richting die hij 

gaat.’ (Spreuken 16:9) 

 

Beste gemeenteleden, 



We zijn al langere tijd op zoek naar de weg die God met ons wil gaan. 

Na veel gebed en luisteren naar Gods stem is er vrede gekomen op de 

beslissing om naar een andere gemeente te gaan. We hebben in de 

Westerkerkgemeente een mooie tijd gehad van geestelijke groei en 

ervaren daarover veel dankbaarheid. Bedankt voor jullie 

betrokkenheid, prachtige gesprekken en liefde. God wil ons nu op een 

plek krijgen waar Hij nog meer voor ons kan doen. We blijven 

verbonden in Christus als broeders en zusters. Vrede, liefde en geloof 

van God de Vader en van Jezus Christus, de Heer! 

Eddy en Helma van de Weerdhof 

Boekhandel Van Kooten 

uw complete  

Boekhandel 

Zandstraat 143  

Veenendaal 

Gratis (digitaal) magazine “opvoedingsbron”  

Komen en gaan 

Samen geloven?! Samen zwémmen  




Do'stlaringiz bilan baham:


Ma'lumotlar bazasi mualliflik huquqi bilan himoyalangan ©fayllar.org 2017
ma'muriyatiga murojaat qiling