Çukurova üNİversitesi jeoloji MÜhendiSLİĞİ BÖLÜMÜ


Download 14.86 Kb.

bet2/22
Sana26.11.2017
Hajmi14.86 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   22

Murat GÜL, Ahmet ÖZBEK, Mehmet Ali KURT ve Kemal ZORLU
………………………….. 144
İstanbul Yöresi Neojen Çökellerinin Sedimantolojik Özellikleri 
Yakup ÇELİK
 ………………………………………………………………………………………….  146
Keles (Bursa) Batısındaki Kömürlü Neojen Çökellerin Sedimantolojik Özellikleri 
Yakup ÇELİK
 ………………………………………………………………………………………….  147
H.Ü. Beytepe Kampüsü-Angora Evleri-Çayyolu (GB Ankara) Yöresinde Alt-Orta Jura 
Yaşlı Sığ Denizel Çökellerin Sedimantolojik Özellikleri 
Arif DELİ ve Hükmü ORHAN
 ……………………………………………………………………….  148
YAPISAL JEOLOJİ……………………………………………………………………… 150
Türkiye’de Paleo- ve Neo-Tetis Okyanuslarının Evrimi 
Aral OKAY
……………………………………………………………………………………………..  151
Phaselıs-Termessos Fayı’nın Jeolojik-Tektonik Özellikleri ve Phaselıs Antik Kentine 
Etkileri 
Gülşen AKAN ve Erkan KARAMAN
………………………………………………………………… 153
Tarihi Anemurium Kentini Yıkan Depremin Nedeni: Anemurium Fayı (Mersin) 
Selim İNAN ve Nurdan İNAN
 ………………………………………………………………………..  155
Van Şehri Kentsel Gelişim Alanlarında Yüzeyleyen Pliyo-Kuvaterner Çökellerinin 
Jeolojik Özellikleri ve Depremsellikle İlişkisi 
Türker YAKUPOĞLU, Onur KÖSE, Sefer ÖRÇEN, A.Ümit TOLLUOĞLU
……………………… 157
Bozyazı ve Kuzeyinin Yapısal Özellikleri (Mersin Batısı: Güney Türkiye) 
Ahmet TURAN
 …………………...............................................................................................  159
Hatunsaray-Akören-Karahüyük Depresyon Alanları ve Kenarlarının Jeolojisi (GB-
Konya) 
Ahmet TURAN
……………………………………………………………………………………….... 161
Cumaovası Çek-Ayır Havzasında Transpresyondan Transtensiyona Yersel Gerilme 
Terslenmesine Dair Veriler, Batı Anadolu 
Bora UZEL ve Hasan SÖZBİLİR
 ……………………………………………………………………  163
Aktif Manisa Fayında Reaktivasyona İşaret Eden Stratigrafik ve Jeomorfolojik Kriterler 
Çağlar ÖZKAYMAK ve Hasan SÖZBİLİR
................................................................................ 165
Emet (Kütahya, KB Anadolu) Çevresinde Afyon Zonu’ nun Stratigrafisi ve Tektonik 
Konumu 
Erhan AKAY, Altuğ HASÖZBEK ve Burhan ERDOĞAN
………………………………………….  167
Bolkar Dağları Güneyinin Tektonostratigrafik ve Yapısal Evrimi 
Erol ÖZER ve Erol ÖZOKTAY
 ……………………………………………………………………….  169
Ödemiş-Kaymakçı Çevresinin Neojen-Kuvaterner Stratigrafisi ve Tektoniği, Küçük 
Menderes Grabeni-Batı Anadolu 
Tahir EMRE
 …………………………………………………………………………………………..  171
Traverten Tektoniği ile Urganlı Jeotermal Sisteminin Değerlendirilmesi, Batı Anadolu 
Zülfü DEMİRKIRAN
 …………………………………………………………………………………  173
KG - Uzanımlı Urla Havzası’nın Çok Evreli Tektonik Evrimi (İzmir), Batı Anadolu 
Ökmen SÜMER, Uğur İNCİ ve Hasan SÖZBİLİR
…………………………………………………. 175
Batı Anadolu’da Tortullaşmayla Yaşıt ve Tortullaşma Sonrası Doğrultu Atım Tektoniğine 
Ait Arazi Verileri: Miyosen Yaşlı Volkanosedimanter İstifinden Ornekler, Çeşme 
Yarımadası, İzmir 
Hasan SÖZBİLİR, Cahit HELVACI, Ökmen SÜMER, Bora UZEL, Yalçın ERSOY, Fuat 
ERKÜL, Sibel TATAR ve Müge OSKAY
…………………………………………………………….. 177
Ecemiş Fay Kuşağı Son Dönemlerde Neden Aktif Değil? 
Cengiz YETİŞ ve Hasan ÇETİN
................................................................................................  179
Adana-Kahramanmaraş-Antakya Arasında Doğu Anadolu Fayı’nın Yapısı Üzerine Yeni 
Bir Görüş 
181

 
X
Tamer Y. DUMAN ve Ömer EMRE
………………………………………………………………….. 
Sultan Dağları Bölgesinin Deformasyon Özellikleri 
Talip GÜNGÖR ve Necdet ÖZGÜL
………………………………………………………………… 183
COĞRAFİ BİLGİ SİSTEMİ………………………………………………………………. 185
Mersin Kuzeyinde Yer Alan Jeolojik Birimlerin Landsat Uydu Görüntüsü Kullanılarak 
Ayrımı (G Türkiye) 
Özgür KALELİOĞLU ve Erol ÖZER
…………………………………………………………………  186
Heyelan Duyarlılık Haritalarının Yerleşim Yeri Seçimindeki Önemi ve Halifkale 
(Bayburt) Heyelanı 
Ali YALÇIN
 …………………………………………………………………………………..............  188
Karabiga (Çanakkale) ve Çevresinin Jeoloji Haritasının Uzaktan Algılama Kullanılarak 
Hazırlanması 
Mustafa AVCIOĞLU ve Fırat ŞENGÜN
 …………………………………………………………….  190
Kuzey Anadolu Fay Zonu Üzerinde Kelkit Vadisi Boyunca Yer Alan Yerleşim Alanlarının 
CBS Tabanlı Afet Bilgi Sistemi (KABİS) Tasarımı ve Ön Bulgular 
Orhan TATAR ve Diğerleri
…………………………………………………………………………… 191
1/500,000 ölçekli Adana Paftasında Yeralan Heyelanların Dağılımı 
Tolga ÇAN, Tamer Y. DUMAN, Hakan A. NEFESLİOĞLU, Şeyda OLGUN, Serap DURMAZ, 
Semi HAMZAÇEBİ, Hasan ELMACI, Şule ÇÖREKÇİOĞLU
…………………………………….. 193
POSTER………………………………………………………………………………….. 195
Kayaların Delinebilirliği ve Delme Hızı Tahmininde Güncel Uygulamalar 
Adil ÖZDEMİR ve Emre ÖZCAN
……………………………………………………………………. 196
Denizli İlinde Tufa Çökelten Suların Jeokimyasal ve İzotopik İncelemesi 
Ali GÖKGÖZ veMehmet ÖZKUL
…………………………………………………………………….. 198
Limra Mermerlerinin Stratigrafik, Petrografik Özellikleri ve Tipleri, Finike-Batı Toroslar 
Arife EROL, Sacit ÖZER ve Bilal SARI…………………………………………………………………….
  200
Gözne (Mersin) Güneydoğusundaki Miyosen Yaşlı Karaisalı Formasyonu Kireçtaşlarının 
Bentik Foraminiferleri 
Aslı ÜNAL, Nurdan İNAN, Kemal TASLI
…………………………………………………………... 202
Süleymaniye (Mihalıccık-Eskişehir) Bölgesindeki Manyezit Oluşumlarının Kökeni 
Asuman YILMAZ ve Mustafa KUŞCU
 ………………………………………………………………  204
Çamlıyayla (KD Mersin) Güneyinin Stratigrafisi 
Ayhan BAŞALAN, Nurdan İNAN, Kemal TASLI, Hayati KOÇ, Selim İNAN
…………………….  206
Bey Dağları Otoktonu (Batı Toroslar) Üst Kretase (Koniasiyen-Mastrihtiyen) Pelajik 
İstiflerinin Plank Biyostratigrafisi: İnce Kesit Zonasyonu 
Bilal SARI
 …………………………………….............................................................................  208
Ağın Civarı (Elazığ) Neojen Yaşlı Gölsel Sedimanların Mineralojisi ve Jeokimyası 
Dicle BAL AKKOCA, Ahmet SAĞIROĞLU ve Sevinç BAKIR
 …………………………………….  210
İçme Sularındaki Su-Kaya Etkileşimi Kökenli Kirlilik 
Füsun Servin TUT HAKLIDIR 
……………………………………………………………………… 212
Avanos (Nevşehir) Bölgesi Alkali Granitlerinin Flotasyonu ve Seramik Sektöründe 
Feldspat Kaynağı Olarak Kullanılması 
Tuğba SARAYKÖYLÜ, Fevzi ÖNER ve Necdet SAKARYA
…………………………………………  214
Topraklarda Ağır Metal Kaynaklarının Tanımlanmasında Çokdeğişkenli İstatistik ve CBS 
Yöntemlerinin Kullanılması 
M. Gürhan YALÇIN
…………………………………………………………………………………... 215
İzmir-Sabunculubeli Bölgesinde Erken Miyosen Dönemine Ait Palinolojik Bulgular 
Mine Sezgül KAYSERİ, Erhan AKAY Funda AKGÜN ve Burhan ERDOĞAN 
…………………. 216
Kahramanmaraş ve Yakın Kuzeyindeki Kuvaterner Çökellerin Jeolojik ve Jeoteknik 
Özellikleri 
Levent YELESER, Alican KOP, Ahmet ÖZBEK ve Mehmet Nuri BODUR
………………………. 218

 
XI
Elazığ Havzası Neojen Yaşlı Piroklastik Kayaçların Çimento Üretiminde Katkı Maddesi 
(Tras) Olarak Kullanımının Araştırılması 
Melek URAL, Dicle BAL AKKOCA ve Sevcan KÜRÜM
 ……………………………………………  220
Kuzey Trakya Soğucak Formasyonu’nun Stratigrafik Değerlendirmesi 
Meltem BAYKAL ve Baki VAROL
…………………………………………………………………… 222
Ören-Kultak Bölgesinin Langiyen Biyostratigrafisi 
Mine Sezgül KAYSERİ ve Funda AKGÜN
 ………………………………………………………….  225
Haymana Antiklinalinin Sekans Stratigrafik İncelenmesinin Petrol Potansiyeline Etkisi 
Mine Ferzan YALÇINKAYA 
………………………………………………………………………… 227
İvriz Kaynağının (Konya-Ereğli) Hidrojeoloji ve Hidrokimyasal İncelemesi 
Güler GÖÇMEZ ve Alper KAYIRTMAZBATIR
…………………………………………………….. 228
Düzağaç Kuvarsitlerinin (Kozan-Adana) Cam Sanayinde Kullanılabilirliliğinin 
Araştırılması 
Nil YAPICI, Mesut ANIL ve Cengiz YETİŞ
…………………………………………………………. 230
Marmara Havzası Mollusk Kabuklarının Mineralojik Özellikleri Ve Yapısal Bileşimleri 
Saday Azadoğlu ALİYEV, Ali SARI, D. Banu KORALAY
………………………………………….. 232
Eksik Yorumlanan Tarihsel Deprem Kayıtları: Antakya Ve Çevresinin Depremselliği 
Volkan KARABACAK, Erhan ALTUNELve H. Serdar AKYÜZ
……………………………………  233
Düşey Elektrik Sondaj (DES) Yöntemi ile Harlek (Kütahya) Jeotermal Alanının 
Araştırılması 
Hatice KARAKILÇIK, Ulvi Can ÜNLÜGENÇ, Ayşegül KOPAÇLI ve  Ahmet HAŞİMOĞLU
….. 234
Orta Anadolu’da (Çorum Bölgesi ve Sivas Havzası) Orta Miyosen Dönemine Ait 
Paleoiklimsel ve Paleovejetasyonal Bulgular 
Mine SEZGÜL KAYSERİ ve Funda AKGÜN....................................................................................
  236
 
 
 

 
 
1
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
HİDROJEOLOJİ VE ÇEVRE 
 

 
 
2
Analitik Hiyerarşi Süreci Kullanılarak Akifer Kirlenebilirliliğinin 
Değerlendirilmesi 
 
Assessment Of Aquifer Vulnerability Using Analytic Hierarchy Process  
 
Celalettin ŞİMŞEK
1
 ve Nesrin BARIŞ 
2
 
1
Dokuz Eylül Üniversitesi, Torbalı Meslek Yüksek Okulu, Sondaj Bölümü, Torbalı/İZMİR 
2
Dokuz Eylül Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bornova/İZMİR 
celalettin@deu.edu.tr
  
 
ÖZ 
 
Akifer kirlenebilirliği genel anlamda yüzeysel kirleticilerden kolay etkilenen alanlar 
olarak bilinmektedir. Akiferin litolojisi, geçirgenliği ve bulundurduğu yeraltı suyu 
derinliği kirlenebilirliği etkileyen en önemli parametreleri oluşturur. Kirlenebilirlik 
indeks teknikleri arasında en uygulanabilir kirlenebilirlik yöntemi olan GOD model
akifer tipi (G), litoloji (O), yeraltı suyu derinliği (D) olmak üzere üç hidrojeolojik 
parametreden oluşur. 0.1 den 1.0’e kadar değişik katsayıların çarpılması ile elde edilen 
indeks değerinde göre beş kirlenebilirlik sınıflaması yapılabilmektedir. AHS, karar 
verme sürecindeki nitel ve nicel faktörleri birleştirme olanağı veren güçlü ve kolay 
anlaşılır bir yöntembilimdir Bu çalışmada, Analitik Hiyerarşi Süreci(AHS) kullanılarak, 
GOD kirlenebilirlik indeksi parametreleri için ağırlık katsayıları geliştirilmiş ve üç 
hidrojeolojik parametre için alternatif aralıklar oluşturulmuştur.. Bu amaçla, CBS 
sisteminde GOD-AHS kirlenebilirlik modeli kullanılarak Türkiye’nin batısında yer alan 
Küçük Menderes Havzası yüzeysel akifer sisteminin kirlenebilirliği değerlendirilmiştir.  
 
Anahtar Kelimeler: GOD kirlenebilirlik indeksi, Analitik Hiyerarşi Süreci (AHS), 
CBS 
 
ABSRACT 
 
It is generally known that the aquifer vulnerability is sensible to contamination from 
surface activities, and some pollutants infiltrate very easily from surface to groundwater 
in vulnerable site. The aquifer type, overall lithology and depth to groundwater table are 
very important hydrogeological parameters to effects the aquifer vulnerability to 
pollution. The GOD model is very useful vulnerability technique among the other 
technique, which include mode of three following hydrogeological parameters: 
Groundwater Occurrence, Overall Lithology and Depth to Groundwater table. Each 
hydrogeological parameter weight range from 0.1 to 1.0 and total GOD index value is 
calculated, multiplying by the weight of three hydrogeological parameters.  According 
to vulnerability index value, the aquifer vulnerability can be divided five vulnerability 
classes. In this study, Analytic Hierarchy Process (AHP) has been used to get the weight 
and the ranks of the GOD vulnerability criteria and alternatives. The AHP is a 
methodology that presents a flexible, easily understood way to assist the decision-maker 
in quantities and quantitative formulating problem. The AHP integrated GOD model is 
used to determine the surfacial aquifer vulnerability of Kucuk Menderes 
Hydrogeological basin which is located western Turkey.  
 
Keywords: GOD vulnerability index, Analytic Hierarchy Process (AHP), GIS
 

 
 
3
Yalova, Armutlu Jeotermal Sahasının Önemi 
 
Importance Of Armutlu Geothermal Fıeld, Yalova 
 
Güler GÖÇMEZ
1
,Erdoğan ÖLMEZ
2
 ve Tevfik KAYA
3
  
1
Selçuk Üniversitesi Müh.Mim.Fak.Jeoloji Müh.Bölümü Konya 
2
MTA Genel Müdürlüğü Konya 
3
Orme Jeotermal Ankara 
ÖZ 
 
Yüksek termal turizm ilgi alanı ve termal su kullanım potansiyeli nedeniyle Yalova-
Armutlu jeotermal alanı dikkate değer oranda yerbilimleri çalışmalarına sahne olmuştur. 
Senomaniyen yaşlı metamorfik kayalarla örtülü Armutlu jeotermal sahası, Armutlu 
yarımadasının batı ucunda yer alır. 
Bölgede akışkan yükselimini kontrol eden tektonik çizgiler (KD-GB; KB-GD; D-B; K-
G) doğrultu atımlı faylar arasında yer alan pull-apart yapılar olarak gözlenmektedir. 
İnceleme alanındaki termal kaynak ve kuyular ait çalışmalar saha ölçümleri ve kimyasal 
değerlendirme şeklinde gerçekleştirilmiştir. 
Jeotermal sahada yüzeylenen sayısız kaynaklara ilave olmak üzere tedavi ve ısıtmacılık 
amacıyla kullanılan dört jeotermal üretim sondajı (A1 sondajı: Sıcaklık=77
o
C; Debi=11 
l/s-A2 sondajı: Sıcaklık =62
o
C;Debi=2 l/s-A3 sondajı: Sıcaklık =73
o
C;Debi=72 l/s-A4 
sondajı: Sıcaklık=68
o
C;Debi=71 l/s) bulunmaktadır. 
 
Anahtar Kelimeler: Debi, termal, sıcak su sondajı, fay, metamorfik kayaç  
 
 
ABSTRACT 
 
Because of it’s high profile as a tourist attraction and the potential posed by it’s use for 
thermal waters, the Yalova-Armutlu geothermal area has received considerable 
geoscientific attention. 
Armutlu geothermal area, where it’s been covered by Senomanian aged metamorphic 
rocks, lies on the western edge of Armutlu peninsula. 
Major visible tectonic lines (NE-SW; NW-SE; E-W; N-S), that control fluid flow in 
area are represented by pull-apart structures through the strike-slipe faults. 
Investigation of the thermal springs/wells of the field were realized by means of field 
measurements and chemical evaluation. 
In addition to the numbers of thermal springs, four wells (A1 drill well: 
Temperature=77
o
C ;Debite=11 l/s-A2 drill well: Temperature =62
o
C; Debite =2 l/s-A3 
drill well: Temperature =73
o
C; Debite =72 l/s-A4 drill well: Temperature =68
o
C; Debite 
=7 l/s) were sunk in the  
region, in order to use in balneological and space heatings. 
 
Keywords: Debite, thermal, hot and mineralized water, fault, methamorphic rock 

 
 
4
Çanakkale Yerleşim Alanının Yeraltı Suyu Kalitesi 
 
Groundwater Qualıty Of The Çanakkale Plaın 
 
Ozan DENİZ ve Alper BABA 
Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Jeoloji Mühendisliği Bölümü 
ozandeniz@comu.edu.tr
  
alperbaba@comu.edu.tr
 
 
 
ÖZ 
Bu çalışmada Çanakkale yerleşim alanının yeraltı suyu kalitesinin belirlenmesi 
amaçlanmıştır. Çanakkale yerleşim alanı Çanakkale Ovası’nın batı kesimi üzerine 
kuruludur ve Çanakkale Boğazı kıyısında yeralır. Ovanın denize drenajını sürekli akışa 
sahip Sarıçay sağlamaktadır. Ovayı kaplayan alüvyonun etrafında uzanan tepeler 
Neojen yaşlı tortullardan oluşmaktadır. Alüvyon kalınlığı ovanın batı kesiminde 
60m’dir ve doğuya doğru gidildikçe azalır. Yeraltı suyu derinliği ovanın batı kesiminde 
1m ve doğu kesiminde 12m’dir. Ovanın iletkenlik katsayısı Devlet Su İşleri Genel 
Müdürlüğü (DSİ) tarafından en düşük 19.5 m
2
/gün ve en yüksek 254.46 m
2
/gün olarak 
ölçülmüştür. Çanakkale Ovası’ndaki yeraltı sularından sulama, kullanma ve içme suyu 
olarak yararlanılmaktadır. Ovadaki yeraltı sularının ortalama elektriksel iletkenlik (EC), 
ortalama pH ve ortalama sıcaklık değerleri sırasıyla 1384 µS/cm, 7.45 ve 16.3
°C’dir. Bu 
çalışmada Çanakkale yerleşim alanından farklı dönemlerde toplam 72 adet yeraltı ve 
yüzey suyu örneği alınmıştır. Bu örneklerde major anyon-katyonlar (Na, K, Ca, Mg, 
SO
4
, HCO
3
, CO
3
, Cl)  ve iz elementler (Al, Ba, Cd, Co, Cr, Cu, Fe, Mn, Pb, Rb, Sr, V,  
Zn) ölçülmüştür. Analiz sonuçları TS266 (1997) ve USEPA (2004) içme suyu 
standartları ile karşılaştırılmıştır. Bu sularda Mangan (Mn) değerleri içme suyu 
standartlarına göre yüksek çıkmıştır. Çanakkale Ovası’ndaki yeraltı suları karışık sular 
fasiyesindedir. Çalışma alanı içinde yeralan Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi 
Terzioğlu Kampüsü’ndeki yeraltı sularının SO
4
’ca zengin CaCl’lü sular fasiyesinde 
olduğu belirlenmiştir. Çanakkale’nin güneyindeki katı atık depolama alanından alınan 
su örneklerinde Arsenik (As) miktarının TS266 (1997) ve USEPA (2004) içme suyu 
standartlarına göre maksimum kabul edilebilir seviyenin üstünde olduğu görülmüştür. 
Katı atık depolama alanı Çanakkale’nin önemli bir çevre problemidir. Çanakkale Ovası 
yeraltı su tablası haritasına göre yeraltı suları katı atık depolama alanından ovaya doğru 
hareket etmektedir. Bu nedenle katı atık depolama alanı ovadaki yeraltı sularını kirletici 
niteliktedir.  
 
Anahtar kelimeler: Çanakkale, yeraltı suyu kirliliği, iz element 
 
ABSTRACT 
The aim of this study is to determine of groundwater quality of the Çanakkale 
settlement area. Çanakkale city-center is settled on western part of the Çanakkale Plain 
and is located on the shore of Çanakkale Strait (Dardanelles). Sarıçay which has 
continuous flow provides drainage of the Plain to the sea. The hills extended around the 
Plain which is covered by alluvium are formed from Neogene sediments. The thickness 
of alluvium in the west part of the plain is 60m and it decreases to the east. Groundwater 
depth in the Plain is 1m in the west and 12m in the east. The coefficient of 
transmissibility
 
of the Plain was measured as minimum 19.5m
2
/day and maximum 
254.46m
2
/day by General Directorate of State Hydraulic Works (DSİ). The groundwater 
in the Çanakkale Plain is used for irrigation, drinking and daily usage. The values of 

 
 
5
average electrical conductivity (EC), average pH and average temperature of 
groundwater in the Plain are 1384 µS/cm, 7.45 and 16.3
°C respectively. In this study 72 
water samples were taken from groundwater and surface water from the Çanakkale 
settlement area. These samples were analyzed for major anion-cation (Na, K, Ca, Mg, 
SO
4
, HCO
3
, CO
3
, Cl) and trace elements (Al, Ba, Cd, Co, Cr, Cu, Fe, Mn, Pb, Rb, Sr, V, 
Zn). The results were compared to TS266 and USEPA drinking water standards. The 
concentrations of Manganese (Mn) in these samples are high according to the drinking 
water standards. Groundwater in the Çanakkale Plain is placed in the mixed facies. The 
groundwaters derived from Çanakkale Onsekiz Mart University Terzioğlu Campus 
founded in the study area are in CaCl facies with sulphate (SO
4
) rich water. The Arsenic 
(As) concentration of water samples taken from the Çanakkale Waste disposal site 
located in the South of the Çanakkale is high to the acceptable maximum contaminant 
levels according to the TS266 (1997) and USEPA (2004) drinking water standards.  The 
waste disposal site is an important environmental problem of the Çanakkale. According 
to the groundwater level map of the Çanakkale Plain the groundwater motion is from 
the waste disposal site to the city. Because of this situation the waste disposal site has 
contaminant character to the groundwater in the plain.  
 
Keywords: Çanakkale, groundwater contamination, trace element 
 
 

 
 
6
Mersin-Tarsus Akiferleri Yeraltısuyu Akım Modeli 
 
Groundwater Flow Model Of The Mersın-Tarsus Aquıfers 
 
Z
übeyde HATiPOGLU
1
 ve Louis H. MOTZ
2
 
1
Jeoloji Mühendisliği Bölümü, Mersin Üniversitesi, Çiftlikköy, 33342 Mersin 
2
İnşaat ve Kıyı Mühendisliği Bölümü, Florida Üniversitesi, Gainesville, Florida 32611 
 
ÖZ 
Mersin-Tarsus Akiferleri kavramsal hidrojeolojik modelinin test edilmesi ve bölgesel 
yeraltısuyu akım sisteminin daha iyi anlaşılabilmesi için yeraltısuyu akımı sayısal bir 
model aracılığı ile benzeştirilmiştir. Benzeştirme için USGS (United States Geological 
Survey) tarafından geliştirilen modüler üç boyutlu sonlu farklar yeraltısuyu akım modeli 
MODFLOW kullanılmıştır. Bölgede yeraltısuyu sistemi Mersin kıyısında yüksek 
verimliliğe sahip Kıyı Akiferi ve Toros Dağlarının yamaçlarında düşük verimliliğe 
sahip Yamaç Akiferi tarafından temsil edilmekte olup, Kıyı Akiferi alüvyon 
malzemeden ve Yamaç Akiferi ise genel olarak sedimanter kayaçlardan oluşmaktadır. 
Yükseltinin deniz seviyesinden 600 m’nin üzerine çıktığı model alanını doğu ve batıda 
sırasıyla Berdan ve Karakuz Akarsuları  sınırlamaktadır. MODFLOW içinde dört 
katman kullanılarak yapılan yeraltısuyu benzeşiminde birinci, ikinci ve üçüncü 
katmanlar Kıyı Akiferi ve Yamaç Akiferini, dördüncü katman ise sadece Yamaç 
Akiferini temsil etmektedir. Birinci katman serbest ve diğer katmanlar ise serbest-
basınçlı katman olarak tanımlanmıştır. Yeraltısuyu akım modelinde kullanılan sonlu 
farklar gridi, 500 m’lik 120 sütun ve 80 satırdan oluşan kare hücreler içermektedir. 
Modellenen alan 784,5 km
2
’yi kapsamakta ve herbir katmanda 3138 aktif hücre 
bulunmaktadır. Hidrolik özelliklerin dağılımı modellenen alanda bulunan 194 kuyu 
loguna ait litolojik tanımlamalara dayanan jeoistatistik yöntemler kullanılarak 
yapılmıştır. Dengeli akım koşullarında çalıştırılan model 2000-2001 dönemine ait 
ortalama hidrolik yük ve yeraltısuyu akım koşullarını temsil etmektedir. Kalibrasyon 
sonucunda modellenen alanda bulunan 111 gözlem kuyusunda, gözlenen hidrolik yükler 
ile hesaplanan hidrolik yükler arasında iyi bir uyum elde edilmiştir. Hesaplanan hidrolik 
yükler ile gözlenen hidrolik yükler arasındaki farkların histogramı, 8.8 m standart 
sapma ve hesaplanan yüklerde küçük bir pozitif sapmayı belirleyen 0.2 m ortalama 
hataya sahip normal dağılım göstermektedir. 
 

Do'stlaringiz bilan baham:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   22


Ma'lumotlar bazasi mualliflik huquqi bilan himoyalangan ©fayllar.org 2017
ma'muriyatiga murojaat qiling