“Dunyo zi azaldan bozor…” Yozuvchi Ahmad A'zam bilan suhbat (“Darakchi” 2004 yil 1 mart) Bandasi ortiq bilolmaydi


Download 52.44 Kb.

Sana08.07.2018
Hajmi52.44 Kb.

1

www.ahmad-azam.com



“Dunyo  zi azaldan bozor…”

Yozuvchi Ahmad A'zam bilan suhbat

(“Darakchi” 2004 yil 1 mart)

Bandasi ortiq bilolmaydi

- Men kinoyulduz  yo chempion sportchi emasman, uddalaganimdan uddalay

olmaganlarim k p, vaqtimning katta qismini ijoddan k ra, ijod haqida quruq

gapirish bilan  tkazganman,  zimga  zim qoyil b lmaganimdan keyin,

boshqalarni nimamni aytib qoyil qoldiraman?  zi, shoirdir, yozuvchidir, uning

ijodi qiziqarli, shaxsiy hayotining uncha qizi i y q deb bilaman. Maktabda

qiganimda shoirlarning  zini k rishga juda mushtoq edim, Samarqandda talabalik

yillarim viloyat osmonidagi yulduz shoirlar bilan bir fakul tetda  qidim, sal

ururliroq demasa, hammamiz qatori talaba edi ular ham; kitoblari chiqqan,

she'rlarini  zim yodlagan katta shoirlarni k rish orzu edi menga. Asqarali

Sharopov degan far onalik adabiyotshunos olim meni Samarqandda ham q rib-

njib yurardi. Toshkentda endi ishlayotgan paytlarim, xudo rahmat qilsin shu

kishi ham malaka oshirishga keldi-da, «Seni z r shoir bilan tanishtirib q yay», deb

bir ziyofatga yetaklab borgan… Shu-shu, bir umrlik saboq b lib, ijodkor zotining

shaxsiga si inmay q yganman. Kim biladi, televizorda k rinib turaman, menga

ham havas bilan qaraydiganlar chiqar, shundaylarning hafsalasini pir qilmay

deyman. Bandai ojiz, hamma qatori odamman. Lekin juda k p odamlardan

yaxshilik k rganman. Universitetda menga  sha paytdagi nomdor olimlarni

rqmay tanqid qilgan yosh  aspirant Hotam Umurov (hozir professor) ham rahbar,

ham  amx r bir d st b lgan, Toshkentda meni davrning eng otoqli olimi, shaxs

sifatida ham ulu  inson Hamid Sulaymon domla ishga olib, y lga solgan, k p

yoshlarga sidqidil ustozlik qilgan Asqad Muxtor bilan birga ishlaganman.  zim

haqimda «Men…» deb gap boshlamoqchi b lsam, «menim»da shunday ajoyib

insonlarning katta  rni borligi esimga keladi-da, eng avvalo ular haqida gapirib,

qarzimni uzishim kerak, deb indamay qolaman. Va albatta, oilam ham tayanchim:

shoira Faro at Kamolova turmush  rto im, 

lim, qizim, yana bir qizim – kelinim

bor… Bularning hayoti qiziqroq, 

lim bilan kelinim Jahon iqtisodiyoti va

diplomatiya universitetida birga  qigan, 

lim  qishini Angliyada davom ettirib,

Sarrey degan universitetni bitirdi, qizim Iqtisodiyot universitetining oxirgi kurs

talabasi, uchalasining ham sohasi jahon iqtisodiy aloqalari, uchalasi ham xorijiy

tillarni biladi, masalan, qizim «Oshin», «Qish sonatasi» kabi teleseriallarni tarjima

qilgan, hozir ingliz tilidan yangi bir serialni  giryapti, akasi bilan hamkorlikda.

Oilamizda ota yozuvchi, ona shoira,  etadi shu, bolalarimiz amaliy ish qilsin deb

yozuv-chizuvga y latmaganmiz, lekin bir jihati tortib turar ekan.


2

www.ahmad-azam.com



Bandasi ortiq bilolmaydi

      -  Ahmad aka, siz ijodkor insonsiz. Tangri taolo ijodkor qalbni bashorat qilish

qobiliyati bilan q shib yaratgan. X sh, ayting-chi, adabiyot bilan yashaydigan kun

qachon keladi? Odamlarni bozordan  z qalbiga qaytaradigan kuch bormi?

- Meningcha, ijodkorning bashorat qilish qobiliyati k proq  tgan kunlarga,

moziyga y nalgan b ladi. Vaqt  tgani, b lib  tgan voqealar  tmishga ch kkani

sayin uning shuuri tiniqlashib, ilgari k rgani narsayu hodisalar zamiridan

kutilmagan, yangi bir jihatlarini kashf eta boradi. Tinmay  tozarib boradigan shuur

unga bugunu kelajakning ham k p jihatlarini oydinlashtiradi. Albatta, hamma

odam ham k p narsalarni oldindan sezgandek, nimanidir oldindan bilayotgandek

laveradi, lekin qandaydir sezim darajasida, donishmand, uvaysiy qalbli

kishilarda esa bu tuy u, yillar, k pincha butun umr davomida t plangan bilim

darajasi, mushohada quvvatidan tu iladigan, mantiqdan kelib chiqadigan

xulosalardan iborat b ladi. K nglimiz sezadi, xuddi nimadir b ladigandek, shu,

xolos. Bandasi bundan orti ini bilolmaydi, uning bashorati shu sezimgacha. Sezim

hali bashorat emas. Hozir, hozirdan keyin yo ertaga nima b lishi yol iz Ollohga

ayon... Savolingizdan sal chal idim, lekin adabiyot bilan yashaydigan kun qachon

kelishini aytish uchun bashoratchi b lish ham shart emas. Chunki bunday kun

kelmaydi, ya'ni hech kim faqat adabiyot bilangina ertaga ham, indin ham

yashamaydi. Albatta, hali k p odamlar  zini adabiyotga ba ishlaydi, badiiy

tafakkurga umrini baxsh etadi, buyuk yozuvchilar yetishib chiqadi, ularning

asarlarini minglab, million kitobxon  qiydi, shundan tarbiyat topadi. Lekin hayot

deganimiz har qanday adabiyotdan keng, ustivorroq, uning har qanday ijodkor

oldiga q yadigan talablari, undan oladiganlari bor. Alisher Navoiyning yozgan

asarlariyu u haqdagi afsonalar bizgacha etib kelgan. Ha, bobomiz adabiyot bilan

yashagan, lekin hayotining bir qismini, xolos. Y q esa u yuzlab madrasayu masjid,

xonaqohu rabotlarni qanday qurgan, minglab faqiru miskinlarga qanday osh-non

ulashgan? Har qalay, nomiga ulu  vazir b lmagandir, adashmasam, Nizomiddin

rutbasi unga hurmat uchungina berilmagan. Qolaversa, adabiyot ham buyuk

mutasavvufning e'tiqodiga xizmat qilgan.  zini faqat adabiyotga ba ishlagan

ijodkorlar haqidagi afsonalar ular vafotidan keyin buyukligiga qarab yaratilgan.

Shoir bobolarimiz, meningcha, ijod qilishni adabiyot uchun tarkidunyo etish deb

tushunmaganlar, u paytlari inson  zini ba ishlagan b lsa, faqat Yaratganga, uning

qatrayu zarralari  zuhur b lgan borliqqa ba ishlagan. Keyin, bozor degan

tushuncha kecha yo bugun kirib kelgani y q. Dunyo  zi azaldan bozor, undan hech

bir aqlli-hushli odam ayro yashamaydi. Faqat sh ro davrida bir umr soxta

fidoyilikka, nimaligi va nimagaligi mubham yakka bir mafkura uchun «b l tayyor -

doim tayyor» turishga, butun boshli xalq b lib yana  zimizni xayoldagi, havodagi

xalqqa ba ishlashga  rganganimiz bois erkin dunyoga chiqqanimizdan keyin endi

zimiz uchun ham yashashga, sarobning orqasidan chopavermay,  zimiz uchun

ham ishlashga, ya'ni bozor tamoyillariga k nikish 

aysizroq kechdi. Men bu

jarayonda adabiyotni alohida k rmayman. Binobarin, fikrlaydigan,  ylaydigan,

ta'sirlanadigan odam adabiyotdan uzoqlashmaydi. Lekin boshqa bir muammo bor:

badiiy adabiyot g zallik, ma'naviy barkamollik k prigi b lish bilan birga bilim,



3

www.ahmad-azam.com

axborot ham tashiydi, odamlarning qiziqishlariga ham aloqador, bugungi kunda esa

dunyoni kengroq  rganishga tashnalik kitobxonni boshqa manbalar izlashga,

adabiyotdan arzonroq vositalarga  tortib ketayotir, ammo bu ham  tkinchi deb

ylayman, har qalay, oltin aynimas. Siz istayotgan, odamlarni qalbiga qaytaradigan

kuch shu – adabiyotning  zidir. Biz undan bugun uzoqlashishimiz, ertaga yana

unga yaqin borishimiz mumkindir, lekin u y qolmaydi.



“Ahmoqdan botir chiqmaydi”

- Bir qaraganda, hamma shoir b lib ketayotganga  xshaydi. She'rning, shoirning

payib borayotgani nimaning natijasi va nimaning alomati, sizningcha?

- Shoirlarning k payishi yomon hodisa emas. Bizda har bir qishloqning shoiri bor,

ba'zi joylarda bir nechtadan. Jilla qursa, chiroyli, qofiyali qadah s zi aytib t ylarni

gullatib yuradi. Shularning ham odamlarni jonli she'riyatga tortishda hissasi bor.

Umuman, har bir katta shoir bolaligida havaskor b lgan, katta adabiyot ham

havaskorlikdan boshlanadi.  zi, bunday olganda, nafaqat she'r yozadigan, balki

umuman she'rni sevib  qiydigan odam ham  zicha shoir. Negaki, yozilgan she'r

qilganda she'rxonning qalbida qayta voqe' b ladi, bu quruq aks-sado yoki

zgudagidek qaytariq manzara emas, balki she'r ta'sirida  qigan odamning

shuurida tu iladigan boshqacha bir she'riy kayfiyat.  qigan odamning she'rni

tushunish, badiiy mushohada, ta'sirlanish darajasiga qarab uy onadigan bir holat

mahsuli va bu juda shaxsiy kechinma, va albatta, odamning  zigagina qiziq.

Eshitgan yaxshi bir q shi imizni xirgoyi qilib yurishimizga  xshaydi. Albatta,

xirgoyini hechkim sahnada pesh qilmaydi, lekin… negadir xirgoyini kitob

qiladiganlar doim  topiladi. Agar shundaylarning t plamu t plamchalariga isrof

layotgan qo ozni  aytmasa, buning ham zararli bir joyi y q. Bari bir,

«yantoqdan atir, axmoqdan botir chiqmaydi». Lekin shunaqa qofiyaboz

xirgoyichilar adabiyotga  ralashib yurib-yurib, semiz-semiz kitoblar chiqaradi-da,

oxiri shoirlikka da'vo qilib qoladi, ana shunisi yomon! Achinarlisi shundaki,

adabiyotimizni shunaqa kitobi filning gavdasidek, qobiliyati ham filning miyasidek

«atoqli havaskor»lardan ham benasib qilmagan! Ana shunaqalar adabiyotga isnod

keltiradi. Ammo bundan ham fojia yasamaslik kerak, adabiyotda hamisha so lom

ruh ustivor b lib kelgan, u  z kasalliklarini y l-y lakay  zi davolab ketaveradi.

Iste'dodsiz odam yostiqday she'riy romanni chop ettirsin, uni hech kim  qimasa –

asl she'riyatning  ziga soxtalikni yaqinlashtirmasligi shu emasmi! Bosilgan hamma

kitob adabiyot emas, faqat  qiladiganlari tasarrufga kiradi, tasarrufga

kirganlarigina adabiyot b ladi. Qolganlari har qanday  b lmasin, parcha loydek –

loyligida adabiyotning adl tanasiga yopishib turadi, qurigandan keyin palaxsa-

palaxsa k chib tushib ketadi.

Bizda “sariq matbuot” bormi?

- Xususiy gazetalarning soni kun sayin ortib bormoqda. Ularning qay birini

qishga odamning aqli shoshib qoladi. Bu holga munosabatingiz qanday?


4

www.ahmad-azam.com

- Bunaqa gazetalarning faqat mulk shakli xususiy,  zi esa tamomila gazetxonning

qiziqishlariniki. T

ri, mulk sifatida ilgarigidek davlatga yo bir partiyaga tegishli

emas (sh ro zamonida esa ikkalasining ham farqi y q edi), balki xarajatini

targan odamlarniki, lekin nimalarni kimning talabiga qarab bosishi jihatidan u

proq gazetxonniki. Chunki xususiy gazeta  zini  zi boqishi va foyda keltirishi

uchun gazetxonning k ngliga qarashi, nima qilib b lsa ham unga yoqishi,

boshqalari bilan  quvchi uchun kurashda  z  rnini topishi kerak. Shu ma'noda u

katta k chaniki ham. Bizda tez-tez «sariq matbuot» degan ibora ishlatiladi, bu

uncha t


ri emas. «K cha matbuoti» deb ataganimiz t

riroq. Birinchidan, «sariq

matbuot» iborasi bizda k zlangan ma'noni bermaydi, ikkinchidan bizda endi

shakllanayotgan xususiy nashrlar,  arbning «sariq matbuot»idan jilla qursa odobi

bilan farq qiladi. Hozir ayrimlari bir oz quyushqondan chiqayotgan b lsa-da, sabr

qiling, joyiga tushib ketadi. Fohishaning sarguzashtlari ham, xiyonat tafsilotlari

ham, uchar likopchalaru jinu ajinalar haqidagi oldi-qochdi gaplar ham tezda badga

uradi. Har qalay, shu narsalarning xaridorida andisha,  y-fikr, oriyat bor, butun bir

xalq sayozlikka berilib ketmaydi-ku. Bachkanalikni bozor ham k tarmaydi bari

bir. Ha, hozir chiqyapti, ba'zilari kurakda turmaydi, ba'zilari boshda tuturiqsiz edi,

hozir y lini ham,  quvchisini ham topib olyapti. Ularning qay birini  qish

masalasiga kelsak, bu yo iga har kimning ixtiyori  zida. Men, masalan,

qimayman,  qisam ham hozir k payib borayotgan bu nashrlarning  zi nima ekan,

deb qiziqqanimdan. Keyin, hozir shunaqa gazetalar  rtasida ham tabaqalanish

boshlanyapti, bir qismi k chaga tanda qurib olayotgan b lsa, boshqalari bu

darajadan yuqoriroqqa k tarilyapti.



- OAVning hamma turi xususiylashib ketadi, degan gap ehtimol sizni ham

ylantirayotgandir?

OAVning xususiylashib ketishida men xavotir k rmayman, aksincha, bu -

z erkinligiga qarab yurish, matbuotning xususiylashuvi - demokratiyaning

muhim shartlaridan bittasi. T

ri, xalqimizda «aravasiga tushsang, q shi ini ham

aytasan» degan gap bor, lekin matbuot masalasida q shiq arava egasiniki emas,

unga chiqqanlarniki. Ya'ni, qaysi q shiqning qanday aytilishi matbuot mulki

egasiga emas, mushtariylarning bilim-saviyasi, qiziqish-manfaatlari darajasiga

bo liq. Demokratik mamlakatlarda hozir juda k p OAV xususiy, butun boshli

matbaa konsernlari davlatga qarashli emas, lekin biron-bir matbuot organi

egasining rayiga qarab qonundan o ishmaydi, mamlakat manfaatlariga qarshi ish

qilmaydi, hammasining faoliyati  z mamlakati konstitusiyasi doirasida. Bizdagi

matbuotning xususiylashuvi jarayoni hozir havaskorlik darajasida, xususiy

gazetalarimiz  quvchining qiziqishlarini paypaslab k ryapti, ba'zan k zini yumgan

holda, chunki endi shakllanyapti. Agar shu holatida turaversa,  ylanishga sabab

kelib chiqadi, lekin hozirgi atak-chechak davridagi pastu balandliklari tabiiy,

so lom bozor raqobati hali hammasini y lga soladi.


5

www.ahmad-azam.com



Adabiy tanqid... hayrat domida

- Adabiyotshunos sifatida  tkir maqolalaringizni k p  qiganmiz. Lekin

bugungi kunda aynan tanqidchilik susayib ketdi. Aslida adabiyotning, s zning

qudratini adabiy tanqidchilik k rsatib bermaydimi?

- Tanqid adabiy jarayon – tirik adabiyot bilan tirik, har qalay, u - ikkilamchi

hodisa, badiiy borliqning k zgudagi aksi. Jonli badiiy tafakkur mahsulining

mushohadaga aylanishi va mushohadaning faol b lishi uchun unga doim yangi,

teran asarlar turtki b lib turishi kerak. Y q esa, tanqid bor narsalarni qayd etishdan

nari  tmaydi, bir joyda depsinib qolaveradi… Bilasizmi,  zbek adabiy

tanqidchiligi haqida gapirish juda o riqli, o ir. Bir o iz gap bilan munosabat

bildirish insofdan emas. Sh ro davrida ham tanglayimizni k targan,

yuraklarimizga bilvosita isyon ch

ini tashlagan buyuk adiblarimiz  tganlar.

Qodiriydan Ch lpongacha, Oybekdan Abdulla Qahhorgacha, G’afur G’ulomdan

Asqad Muxtorgacha, hammasini yaxshi bilasiz. Men tengilar yoshligida Odil

Yoqubov, Pirimqul Qodirovning, undan keyingi avlod Erkin Vohidov, Abdulla

Oripov, Shukur Xolmirzaev, Uchqun Nazarov asarlarini qanday berilib  qigan!

tgan davrlar adabiy jarayoni manzaralari Matyoqub Q shjonov, Ozod

Sharafiddinovdek ustoz tanqidchilarimiz asarlarida  z aksini topgan. Lekin buyuk

adiblarimizning ichga yutilgan hayqiriqlari armon b lib  zlari bilan ketgan, borlari

hozir xotiralarida aytyaptilar. Faqat aytilmagan fikrlar oqibati  laroq adabiy tanqid

qancha y qotganini hozir hech kim bilolmaydi… Mustaqillik cheklash,

ovlarning hammasini y q qildi, ijodkorning fikrini erkin kengliklarlikka olib

chiqdi va… bepoyon kenglik bilan aqlni tong qoldirdi. Adabiy tanqid –

adabiyotning aqli hozircha ana shu hayrat domida, uni  ziga keltirish uchun

bugunning baquvvat asarlari kerak.

- Ijodkor insonning k nglini muhabbat tuy usisiz tasavvur qilish qiyin. Unga

shaxsiy munosabatingizni bildirib  tsangiz.

- Men ham nafaqat k nglimni, balki umuman hayotimni shusiz tasavvur

qilolmayman. Shaxsiy munosabatim ham shu.

TVga qaytgan odamlar

- Televidenieda j shqin jarayon ijod vaqtingizga yoki b lmasa ijodiy faoliyatingiz

telejarayonlarga xalal bergan paytlari b lib turadimi va qanday y l tutasiz?

- Hammasi telejarayonning ichida. Menga kechqurun soat  n- n birlardan keyin

yozish emas, balki yozish haqida orzu qilish imkoniyati qolgan, xolos. Keyin…

televideniedagi ishning  ziga xos ohanrabosi bor, ertalab kirgan b yi ketgingiz

kelmaydi, yarim kechasigacha  ralashib yuraverasiz. Mening-ku, kun b yi

qiladigan aniq ishlarim bor, efir tashvishlari ba'zan yarim kechagacha q yib

yubormaydi, lekin bizda ishlayotganlarning hammasi shunday. Ba'zi kishilar bor,

uch-t rt marta b shab, yana so inib qaytib kelgan. Siz aytgan telejarayonning



6

www.ahmad-azam.com

sehru jodusi rashkchiroq shekilli, boshqa ijodiy faoliyatga kun bermaydi, lekin

ijodning  rnini bosadigan k p imkoniyat ham beradi. Matbuotda  n yil qatnashib

hech kim tanimasligi mumkin sizni, lekin televidenieda bir kunda mashhur

lishingiz mumkin. Arzirli chiqish qilsangiz albatta. Va yana sizning bir

chiqishingiz ekranda  zlari k rinmaydigan  nlab odamlarning mehnatiga bo liq

ekanini unutmasangiz. Shunday odamlar bilan birga ishlash har qanday ijodu

shuhratning  rni bosib ketadi.

- Hayotdagi shioringiz?

Shuni sira  ylab k rmagan ekanman. Savolingizdan keyin hayron turib qoldim –

rostdan ham odamning shiori b lishi kerakmikan? K ngilda Ollohning zikri b lsa,

adashishdan  zi asrasa, shu kifoya emasmi?



Seriallar va million-million dollarlik reklama

- Siz rahbarlik qilib kelayotgan telekanal orqali namoyish etilgan k pgina

teleserial tomoshabinlar tomonidan iliq kutib olinmoqda. Rejaga kiritilgan yangi

teleseriallar haqida ham fikr bildira olasizmi va seriallarga munosabatingiz

qanday?

- Teleseriallarning hammasi ham   zbek tomoshabini istagan darajada emas. Hozir

televideniemiz ekranlaridagi seriallar qanchalari ichidan saylab-saralab olib, yana

tozalab efirga uzatganlarimiz. Tomoshabinlarimiz shularning milliy urf-odat,

tarbiya an'analarimizga zid joylariga e'tiroz bildirib turadilar. Yaponlarning

«Oshin», koreyslarning «Qish sonatasi» seriallari bundan mustasno. Bularni

tomoshabinlar haqiqatan ham iliq kutib oldi. « zbekiston» telekanali rejasida

«Yoz ifori» degan yana koreys teleseriali bor, buni hamkorimiz «Samsung» firmasi

taqdim etgan, serialning koreyscha nusxalari, ingliz tilidagi matni kelgan, k rib

oldik, «Qish sonatasi»dan kam emas. Hozir tarjima qilinyapti. Meningcha, shu

teleseriallar bizning teleserial degan narsaga munosabatimizni yaxshi tomonga

zgartirdi. Lekin bundan asarlar kam. Juda k p seriallar bir-biriga  xshaydi: bir

mamlakatning hamma yigiti bitta qizga oshiq, hamma qizlar esa shu qizning

xushtoriga shaydo, boshqalar esa shularning yo tashvishi yo  iybati bilan ovora,

xullas, ishq mojarosi. Yuzaki, sayoz sarguzashtlar, gaplar ham, voqealar ham

takrorlanaveradi, bitta gapni  ntasi qayta-qayta chaynaydi. Lekin seriallarning sirti

shunday:  rtacha tomoshabinning ermakka chaqadigan pistasi, uy bekalari, ishdan

horib kelgan odamlarni hayot tashvishlaridan chal itadigan ovuncho i,  ichi esa

tomoshabinni oylar, yillar davomida har kuni ma'lum bir soatda ekran oldida tutib

turishga qurilgan alohida bir san'at biznesi. Seriallar kelib chiqqan vatanida

million-million dollarlik reklama keltiradi, teleradiokompaniyalar shu mabla

hisobiga nafaqat yashaydi, balki xayolga si maydigan daromad topadi. Bizda

milliy teleserialning «K ngil k chalari», «Charxpalak» singari ilk namunalari

yaratildi, lekin hali tomoshabinlarimiz kutgan darajada k p qismli teleasarlar

yaratish masalasi ertangi kunlarga qolib turibdi.


7

www.ahmad-azam.com



“Yana hayiqadiganim – nodonlikdan”

- Nimalardan ruhlanasiz, hayratga tushasiz yoki hayiqasiz?

- Kitob  qib ruhlanaman. Na teleekrandagi badiiy film, na konsert dasturi va na t y

davrasi, hech biri meni yaxshi kitobchalik ruhlantirmaydi… Qiziquvchan odam

p narsadan hayratlanadi, men ham shunday, qaysi birini aytishga hayronman.

Hayiqishga kelsak, albatta, eng avvalo imonsizlikdan hayiqaman, xudodan

rqaman, yana k p hayiqadiganim nodonlikdan.  qigan,  rgangan, bilimli

odamlarning nodonligidan. Bir b lma ur  oya, bir bema'ni fikr illati, sarob bir

tushuncha ortida bir kishi yo birnechta b lib emas, t dalashib, oqib ergashadigan

guruhlarning jamoa nodonligidan juda hayiqaman.

- Muhabbat ma'budasi b lgan ayollarga yaqinlashib kelayotgan bayramlarida

nima sov a qilishni ma'qul k rasiz?

- Muhabbat ma'budalari…  n sakkiz yoshda paytlarimizda shunday edi. Ular

osmondan yerga tushib, joyini topib, uy bekasi, ona, biz tengilari hozir nevaralik

lib, bolalarining uyini q rib  tiribdi. Gulgun ochilib yurgan paytlari shirin

xotiraning r yobi b lib qiz nevarasining b y-bastida aks etadi. Xullas, biz bilgan

muhabbat ma'budalari allaqachonlar  z oilasining ma'budasiga aylanib ketgan…

Sov a masalasi sal muammo.  zbekchilik, yana mahallada turamiz, guldasta

tarib yurish sal erish k rinadi, lekin bari bir, bayram kunlari uyimiz gulsiz

lmaydi. Mening ayniqsa bayram kunlari ishim ti iz, shuning uchun sov ani

ikkovimiz nomimizdan 

limga oldirtiraman. Har qalay u yosh, kelinga, singlisiga,

ayasiga nima narsa olishni yaxshi biladi. Umuman, ota tomonidan oilasidagilarga

eng yaxshi sov a uning faqat bayram kunlari emas, hamisha uyidan kulib chiqib,

kulib kirib yurishida deb bilaman. Ayol zoti uchun bundan quvonchli hadya y q.



Mushtariylarga tilaklaringiz b lsa, marhamat!

- Inson juda k p narsani orzu qiladi. Lekin hamma orzularining tagida «uyimda,

bolalarim bilan  zim topgan bir burda nonimni tinchgina esam», degan oddiygina

baxt orzusi yotadi. Ana shu tinchzamonning oddiy baxti qolgan hamma baxtlarning

onasi b ladi, hamma baxtni shu katta qiladi. Mushtariylarga shu tinchlik baxtini va

mas'uliyatini doim anglab yashashni tilagan b lardim.



 “Darakchi” 2004 yil 1 mart


Do'stlaringiz bilan baham:


Ma'lumotlar bazasi mualliflik huquqi bilan himoyalangan ©fayllar.org 2017
ma'muriyatiga murojaat qiling