Filler Sultani


§imdi  bu  biribirine  dii.§­


Download 60.22 Kb.
Pdf ko'rish
bet11/13
Sana29.11.2017
Hajmi60.22 Kb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   13
§imdi 
bu  biribirine  dii.§­
müşleri,  biribirlerinin  kanlannı  içmişleri  bir  daha  bir 
araya  getirebiiirim  mi  sanıyorsun?  Bundan  sonra  bu 
kırmızı  sakaUar  artık  hiç  ifiah  olmazlar.  Sonuna  kadar 
bunlar  biribirlerini  öldürürler.  Araya  kan,  bencillik,  !it­
ne  girdi.  Bin  parçaya  aynlınış  kırmızı  s&kalWar, 
artık 
her  şeyi  unutup  biribirierine  düş�rler.  Gözleri  ne  tilleri, 
ne de düİıyayı  görür.ı) 
Topal  kannca  hem  üzgündü  olan  bitenden,  hem  de 
· 
sevinçliydi,  kanncalar  çok  şükür  ki  toptan  ölmemişler­
di.  Bu  deneyden  sonra  artık  akıllan  başi
anna 
gelmiş 
olmalıydı.  Bu  olaydan 
sonra 
sanca  kanncalarm  da  il'­
v
asına 
uymayacaklardı  herhalde. 
· 
Körelerine  geldiler,  yorulmwılardı. 
«Gel  demirel  kardeş,»  dedi  başbuğ,  «gel  benimle  de 
Katdağının  arkasındaki  benim  ülkeme  gidelim.  8aria 
başbakanlık  veririm  kendi  ülkemde .
. .  
Sana  bal  özü,  çi­
çek  özü,  hem  de  Kafd$  çiçeklerinin  özünü  yed.iririm. 
Seni  çok  sevdim.  Ömrünün  bundan  son
rasını 
kanncaca 
değil  tiller  gibi  yaşarsın.  İstersen  kıçını  da 
g:üı:ı  akşama 
dek  kaşırsın.  Bak,  gördün  işte,  güvendiğin  dağlara  da 
kar  Yal'dı,  senin  k
ırmızı
c&ıann  biribirlerini  öldürdü. 
Bundan böyle onlar  itıah  olmazlar,  sonuna kadar iki  tek 
iki  kannca kalıncaya  kadar  onlar  biribirlerinin  gözlerini 
oyarlar.  Gel  kardeş,  inat  etme,  bu  kanncalar  senin  de­
terin1  bilemezler,  gel  bıZım  ellere  gidelim.  İstersen 
az 
sonra  bir  hüdhüd,  hüdhüdü  istemezsen  bir  leylek  bizi
· 
alır Katdağının  ardına götürür  bırakır.  Haydi  kardeş ..

» 
Kırmızı  sakallı  topal  demirel  ona  hiç  bir  k81'§1lık 
162 

vermedi,  yalnız  kendisini  bekleyen  genç  kırmızı  sakalın 
üçünü  de  bir  köşeye  çekip  kulaklarına  !ısıldadı: 
«Aman 
çocuklar  dikkat 
edin, 
§U  bqbuğ  var  ya,  ha­
nı sakalı 
kızıl,  benim  arkadqım?  İ§te  o  sancalann 
ba§ı­
dır. 
İçimize  bunlan  filler  sultartı  soktu.  Bugünkü  savqı 
da 
bunlar  çıkardı. 
Az 
daha  bir  tek 
kırmızı
_
sakal 
kalmı­
yordu.  Dikkat  edin,  bu  bqbuğ  kaçabilir,  kaçarken  ya­
kalay
arnaı.sanız 
öldürün. 
Aman 
çocuklar  ona, 
onun 
sa­
ncalar  bqı  olduğunu  bildiğimizi  belli  etmeyin.>> 
«Etmeyiz  ustamız.» 
1 R::I 

Filler  sultamnın  karıncalara  karıncalıkla:rını 
unutmaları,  kendilerini  fil  saymaları, 
tutsaklıklçırının  dünyanın  sonuna  kadar  sürmesi 
için  kurduğu  düzenler  babındadır. 
Karıncalar  kör  topal,  aç  sayn  bahara  çık.abildiler. 
Ama  milyarlar  kışın
,
· 
karda  kıtlık ta  yan  yan ya  azalmış­
lardı.  Gene  de  aşkla  şevkle,  kışın  kendilerine  yiyecek 
veren  filler  sultanının  çağnsına  minnettarlıkla  koştu­
lar. 
Filler  sultam : 
((Bir  saray  daha  isterim  bu  yıl . . .   Eski  saray
ımın 
iki 
büyüklüğünde  olacak.  Hem  de  pembe  sırçadan  elacak. 
Hem  de  içinde  ku�  tüyü  yataklar 
. .

ıı 
dedi. 
Hiç  karşı  çıkmadan,  ikircik  göstermeden: 
ccBaşüstüne  sultammız, n  dediler. 
<ortasındaki  pembe  elmastan 
. . .  
>� 
«Başüstüne  sultammız,ıı  diye  bağırdılar  bütün  ka­
rıncalar  hep  bir  ağızdan.  «İstediğin  pemb�  taht  olsun.» 
«Bu  dağlara  dünyanın  en  büyük has  bahçesini  iste­
rim,  yeryüzünde  ne  kadar  çiçek  tohumu  varsa  hepsin­
den  getirip  bu  has  bahçeye  dikeceksiniz.ıı 
«Başüstüne  sultanımız,  yeter  ki  sen  iste.  Evrenin 
bütün  karıncaları  emrinde,  Asyadakiler,  Arnerikad.aki, 
1 64 

Afrika,  Avrupadakiler  de,  yıldızlardeJtiler  de . . .  ıı 
•Yeryüzünde  ne  kadar  ağaç  varsa,  ne  kadar  mey­
veli,  çiçekli  ağaç  varsa  hepsinden  de  isterim.» 
�<Şu  dağın  altındaki  bütün  ambarlan  dolduracak­
sınız,  çiçek  özü,  bal  özü,  çekirdek  özü,  buğday,  ot  özüy­
le . . .  » 
11Sen  yeter  ki  iste,  sult
anımız
.u 
11Siz geçen  yılki  gibi  gene  kendinize  hiç  bir  şey  top­
lamayacaksmız.  Geçen  yılki  gibi  gene  ben  size  verece­
ğim  y-iyeceğinizi.  Böylelikle  iki  yere  birden  yiyecek  top­
lamaktan  kurtulursunuz.  Sonra  benim  arnbarıanın  da 
sağlam,  kimse  de,  hiç  bir  hırsız  da  benim  ambarlarıma 
kodrularından  yaklaşamazlar.ıı 
ccBaŞüstüne  sultan
ımız
,  sen  yeter 
ki 
iste.ıı 
11Daha  çok  şeyler  isteyeceğim  sizden . . . ıı 
ııSen  ne  istersen  başımız  üstüne.ıı 
11Bir  kıç  kaşıma  ma)dnası  isteyeceğim.  Böyle  Allah­
tan  reva  mı  ki,  siz  karıncalanın  dururken,  ben  karda 
· 
kışta  kıyamette  kaşınmak  istedikçe  gece  yanlan  dışa­
rıya  çıkayım da  kıçımı  şu  ulu  çınara  vereyim?  Söyleyin, 
bir  sultana  böyle  kıç  kaşımak  yaraşır  mı?" 
((Kıç  kaşıma  makinası  da yapacağız  sultanımız.ıı 
«Siz  hiç  kıç  kaşıma  makinası  yaptınız  mı?ıı 
((Yapmadık  ama  yapacağız.» 
ııYa  yapa
mazs
anız?n 
«İnsanlarda  çok  kıç  kaşıma.  makinası  var,  sultanı­
mız, 
yapa
mazsa
k  onlardan  aşınnz.» 
cıÖyleyse  siz  kıç  kaşıma  makinası  yapınağa  uğraş­
mayın,  insanlardan  çalıp  getirin.» 
cı!nsanlardan  çalıp  getiririz,  sultanımız.ıı 
ccSize  güveniyorum  kanncalanm.  Siz  benim  için,  bi­
zim 
için  her  şeyi  yaptınız  yapacaksınız.  Bugün  fillerle 
kanncalann  lç_�deşliklerinin  yüz  bininci  yıldönümüdür. 
1 65 

Yüz  bin yıldır kanncalarla  tiller  böyle  bir  arada  özgür­
lük,  kardeşlik  içinde  yaşarlar.  Kanncalarla  fillerin  kar­
deşliği  bütün  öteki  yaratıklam  önıek  olmuştur.>> 
«Olmuştur! »   diye  bağırdı  karıncalar. 
ıcSiz  benden  memnun  musunuz?»  diye  karıncalara 
sordu  tiller sultanı. 

«Çok  memnunuz;ıı  diye  bağırdı  kanncalar. 
· 
ıcBenim  ölmemi istemezsiniz değil  mi?>> 
ıı!stemeyiz,  o  da  ne  söz  öyle,»  diye  bağırdı  kann­
calar. 
<<Öyleyse  bana  yaşam  suyunu  bulacaksınız.» 
Derin bir sessizlik oldu. Ortalıkta bahar sıcağı. 
�­
lardan  dalga  dalga  kokular geliyor,  dünya 
ağzına 
kadar 
çiçeğe  durmuş  nennileniyordu. 
ıcNerede  var  ondan, neye yarar ki?>> diye birkaç· cılız 
ses  çıktı  kalabalıktan. 
<nın  sonuna  kadar  yaşar.  Her  seksen  yılda  da  bir  genç­
leşir,»  dedi  sultan,  sesi  ikircikli. 
Gene  birkaç  cilız  ses  sordu: 
<<0  yaşam  suyundan �erede  bulabiliriz  ki?» 
Filler sultanı 
artık 
kannca sesine  alışmış,  fısıltı  ha­
lindeki  sesleri  bile  duyabiliyordu.  Ve  tekmil  kanncalar 
bir
· 
tamam  tilceyi  öğrenmişlerdi.  Onun  için  kanncalar• 
la 
konuşması  şimdi  kolay  oluyordu.  Hüdhüdler  de  yöre­
deki  çiçekli  ağaçların  daUanna konmuşlar,  sessizlik için· 
de  olanı  biteni  seyreyliyorlardı.  Ağaçlara  sıvanmışlar, 
turuncu  kepezleri  dallarda  katmer  katlJler,  çiçekler  gibi 
açmıştı. 
ıcBilmiyo
rum
,»  dedi  filler  sultanı  çok  hüzünlü  bir 
sesle  içini  çekerek. 
«Ah, 
bir  yerini  bllseydim  onun,  çok­
tan 
aldınr  getirtir  içerdinv> 
Yaşlı 
bir  kannca: 

«Belki  insanlarda  vardır,  onu  da çalar getiririz sul­
ta
nımıza
.» 
Filler  sultanı  acı  acı güldü: 

«İnsanlarda da yok ondan,  hiç  bir yaratıkta da yok. 
İnsan�lundan  onu  bir  Kö�lu,  bir  de  Köroğlunun  kır 
at� içmiş.  Bir de 
boz 
atlı Hızır içmiş.  Bir de  İlyas  evliya ... 
Başka  içen  yaratığı  bilmiyorum  yaratıkiar  içinde.  Bana 

bulu
rsaruz 
bulursanız  siz  kannca  kullarım  bulursunuz. 
İnsanoğlu  bulsa  yaşam  suyunu,  bir
· 
damlasına  neyi  ver-

mez ki . . .  Bakın katinca kardeşlerim,  bu yaşam suyu  çok 
önemli,  �er  onun  kaynağını  bulacak  olursak . . .  >� 
«Bulacağız ! ,   diye  bağırdı  genç  yakışıklı  bir  karın­
ca. 
ccSultanımız  için  de�  mi,  yeri  göğü  biribirine  kata­
cak  yaşam  suyunun  kaynağını  gene  bulacağız.  Sultanı­
mız  da  o uzun,  o görkemli,  o  kutsal  hortumunu  dayaya� 
cak yaşam suyunun  gözüne,  hiç  çekmeden kırk  gün kırk 
gece  içecek.  Sultanımıza  yaşam  suyunu  da  bulacağız  ki, 
Qa.Şımızdan  düny
anın 
sonuna  kadar  eksik  olmaya.  Hiç 
bir  şey  yapamazsak,  hiç  bir  yoldan  yaşam  suyuna  ula­
ş
amazsa
k,  insanla.rla,  o  hünerli,  akıllı  insanlarla  işbir­
liği  yapar  gene  sulta
nıımza 
o  yaşam  suyu  neredeyse  bu-

luruz." 
Su!i�n  sesini  daha. 
d& 
acılaştırarak  konuştu: 
«Ah,>�  dedi,  <nm,  insan�lundan  umudu  kesin.  Bu  işte  i
nsan
lara  en 
küçük  bir  umut  ba�l
ama
yın,  ben  insanlarla  çok  dene­
yimlerden  geçmişimdir.  Şu  hüdhüdler  başı  kardeşim 
var  ya,  o  dünya  kuruldu�dan  bu  yana  tanır  insanla­
n,  hem  de 
insanların 
sultanlannı 
tanır. 
Uluke

! •  
<Hüdhüdler  başı  ilerdeki 
apcm 
dalından 
uçtu  gel­
di, 
sultanın  burnunun  ucundaki  dala  kondu. 
erSöyle  bunlara  insan<*lunu,»  diye  buyurdu  sultan. 
167 

«Bunlar  demek  ki,  böyle  konuş�uklanna  göre, 
insanlan 
ta
nımı
yorlar. 
De 
söyle.ıı 
Hüdhüdler  başı  boynunu  uzattı,  gırtl$nı  temizle­
di,  kanatl
arını 
açtı  kapadı,  silkindi,  çok  önemli  bir  şey­
lere,  bir  sözlere  hazırl
anır 
gibiydi. 
((İnsanoğlu  da  genellikle 
iki 
kısımdır.  OrJann  da 
bir  kısmı  til,  bir  kısmı  kanncadır.  Tıpkı  buradaki  gibi 
filler  azınlık,  kanncalar çoğunluktur.  Tıpkı  buradaki  in­
sanlann  fil  kısmı  yıl  on  iki  ay  ellerini  ılıktan  soğu�a 
vurmazlar,  durmadan  buradakiler  gibi  onlar  da  kıçlan­
nı  kaşıyıp  bal  özü,  et  özü,  çiçek  özü yerler.  Kuş  sütü  bi­
le  bulur  onlara  onların  kanncalan.  Yalnız 
onların 
ne 
filleri,  ne  de  fillerinin  sultanlan  bizim  buradaki  filler 
gibi,  suıtanımız  gibi  tok  gözlü  de�llerdir.  Bakın  bu  kış 
siz  aç  kaldınız da,  bizim  !illerimiz,  sultanmuz  nasıl  yar­
dımımza  koştu.  Kannca  insanlar  açianndan  da  ölseler, 
fii  insanlar,  onlara bir zırnık  bir  şey vermezler.  Bazı  yıl­
lar  çok  ürün  olur  dünyada,  insankanncalar  lnsanflllere 
çok  ürün  üretirler,  ambarlar  almaz  ürünleri, 

zaman 
ne  yaparlar  fllinsanlar,  ne  yaparlar  biliyor 
·
musuİıuz?
ı

Gözlerini  alandaki  hıncahınç,  kıvıl  kıvıl  kaynaşan 
kannca  kalabalı�nın  üstünde  gezdirdi: 
«Ne  yaparlar?» 
Gene  sorusuna  hiç  bir  karşılık

_
alamadı

Karınca­
lar  ne  bilsinler  filinsanlann  ürünleri  ne  yaptıklannı! 
Bir  tanesi: 
<· 
«Vermezler  işte,>,  diye  acı  acı  güldü  ulukepez.  «Ver­
mezler!  Aç  kanncainsanlar  o  ürünlere  yutk
unar
ak  ba-­
karlar.  Açlıktan  kırfacan  gibi  kınlırlar,  fllln.sanlar  o 
üründen  kanncai
nsan
lara  bir  damla 
bile 
vermezler.ıı 
<.
diye  sabırsızlıkla sordu  gene genç 
kannca. 
«Yakarlar,  yakarlar,  yakarlar  fazla  ürünü,>�  dedi 
168 

hüdhüdler  başı.  uO  aç  kanncainsanlann  gözleri 
·
önünde 
yakarlar.  Denizlere,  akar  sulara  dökerler,  kanncainsan­
lar da açlıktan  ölürler.» 
ııÖlürler,»  diye hortumunu göğe dikerek,  konurlana­
rak 
konuştu  filler  sultanı. 
«Bizim  sultanımız,  tillerimiz  hiç  bir  zaman  o  in­
sanfillere  benzemezler.  O  insanfiller  yeryüzüne  gelmiş 
en  hayın  canavariardır  ki,  insankanncalai-a  yapmadık­
lannı  bırakmazlar,  dünya  kurulduğundan  bu  yana  kan 
kustururlar  onlara  kan.» 
ııYa  kanncainsanlar  öyle  mi,  eli  bağlı 
mı 
dururlar 
bu  sömürü,  bu  işkence,  bu  açlık,  bu?»  diye  soracak  ol­
du  genç  kannca . . . 
Filler  sultanı  telaşla  hüdhüdler  başına  bir  işaret 
çaktı,  öteki  hemen  anladı  genç  kannc
anın 
sorusunu. 
duymamışçılığa  vurdu. 
«Bizim  sultanıınız  iyidir,  hem  de  yaşam  suyu  ona 
bulunmalı.  dünyadaki  bütün  fillere  örnektir. 
tnsanııı­
lere,  öküzfillere,  çakalfillere,  yılanfillere,  eşekfillere,  bü­
tün  fillere  iyilik  ömeğidir.• 
Filler  sultanı 
sözü 
aldı: 
ııKannca  kardeşlerim,»  dedi, 
«O 
insanf1lleri  var  ya, 
dünya  kuruldu�dan  bu  yana  yaşam  suyunu 
arar 
du­
rurlar.  Onlar  o  kadar  zalim,  o  kadar  kötü,  o  kadar  sö­
mürgendirler  ki,  d�a  onlara  yaşam  suyunu  v
erme
miş­
tir.  İşte  bu  yüzden  siz  karınca  kardeşlerim,  kendi  hüne­
rinlz  aklın.ızla  bana  yaşam  suyunu  bulacaksınız.» 
«Bulac$z 1 »  diye hep bir 
ağızdan bağırdı 
ağaca,  ta­
şa,  kayaya,  ota,  çöpe,  çlç�e  sıvanmış  kıvıl  kıvıl  alan. 
ıcS�olun,  varolun,  ben  de  bugün  size  flllerle  kann­
ca  kardeşliğinin  yüz  bininci  yıldönümü  dolayısıyla  yedi 
tane  kccaman,  ağzına  kadar  çiçek  özü,  buğday  özü, 
·
çe
­
kirdek  özü 
.
dolu  amban  açtıracağım.  Bütün kannca kul­
l
arım 
kardeşliğiınizin  yüz bininci yıldönümünü  yedi  gün 
169 

yedi  gece  yiyerek  içerek  kutlayacaklar. 
Sonra  da,  yedi 
gün  sonra  da 
en 
akıllı  k
ann
calardan  büyük  bir  bölük 
ya§am  suyu  aramaya  çıkacak  ve  yaşam  suyunu 
·
bulma­
dan  dönmeyecekler.»  Durdu,  uzun  hortumunu  karınca­
lann  üstünde  dola§tırdı:  «Ölmek 

istemiyorum,  ölmek 
istemiyorum,  ölmek  istemiyorum,))  diye  yeri  gö�  ttıre­
terek  bağırdı.  «Ölmek  istemiyorum.»  Gene  durdu,  hortu­
munu  alabildiğince  uzattı  kanncaların  üstüne  doğru: 
cıE�er  bana  yaşam  suyunu  bulursa  k
aruı
calar,  bu  dün­
yayı  değiştireceğim.  Bana  yaşam  suyunu  bulan  karınca­
lan 
fil,  y
anım
daki  şu  işe  yaramaz  koca  göt  tilleri  de  ka­
rınca yapaca�m. 
Yoook, 
e�er karıncalar bana yaşam su­
yunun kayna� bul
ama
zlarsa, bu dünyadan umutlannı 
kessinler,  şu  işe  yar
amaz 
koca  göt  filler  var  ya,  işte 
on­
lan  kannca  ülkelerine  yollayacağım,  şu  yeryüzünde  bir 
tek  kannca  kalmayıncaya  kadar  hepsini  ezecekler.  Öl­
mek  istemiyorum,  ölmek  istemiyorum,  ölmek  istemiyO­
rum! 
Bir  filler -sultanı  nasıl  ölür,  ölümü  kendime  yakış­
tır�yo
rum
.  Kimsecikler inanmıyor ölüme, ben de  inan­
mıyo
rum. 
Ölüm,  ey  göklerden  üstün,  sı�dı
ramı
yorum 
gönlüme.  Ölmek  istemiyo
rum. 
Bu  sebeptendir 
ki  bana 
ya§am  suyunun  kayna�  bulacaksınız.» 
«Bulac�ız,»  nidalarıyla  çınladı  alan. 
«Haydi  öyleyse  şölene.,, 
Belinden  yedi tane  kocaman anahtar çıkanp ambar­
cı  file  verdi. 
cıYedi  amban  da  hemen  şimdi 
aç;• 
Kanncalar  alandan  sevinç  içinde  üstüste  ambarla­
ra 
doğru  çekildiler.  Şölen  şenlik  başladı.  Kanncalar  yi­
yor  içiyor  oynuyorlardı.  Oyunları  çok 
eski  karınca 
şen­
liklerinde  oynadıklan  oywılardı. 
Yedi  gün 
sonra 
şölen  bitti. 
Sultan,  ul�epezl  çaprdı: 
«Hüdhüdler  başı, 
sayın 
kardeşim,»  dedi,  ccbunda  bir 
170 

bit yeniti var. Her 
ne 
istedimse 
hiç karşı çıkmadan, hep­
sine  olur,  dediler.  Ben  bu  davranıştan  kuşkuluyuın. 
01-
maza 
da  olur,  diyorlar.)) 
Ulukepez: 
ccYa  ne  bekliyordunuz  onlardan,  sultanımız?»  diye 
.
sordu

Sultan: 
«Hiç  ol
mazsa 
bir tek ısteğime karşı çıkmal
annı. 
. .  » 
«Karşı  çık
amaz
lardı  sulta
nımız
.» 
uN eden?» 
«Çünkü  güvendikleri d�lara  kar 
�dı.» 
«Ne oldu?» 
Ulukepez  dağdaki  olanı  biteni,  kırmızı  sakalların, 

rmızı 
sakal  takmış  sancaların  i�alanna  düşüp  biri­
birlerini  kırdıklanriı  sultana  an
ımsa
ttı. 
«Anımsadım,  anımsaıtım,ı.  diye göbe� on altı  ke­
re 
hoplatarak  güldü  sultap.  uO günü 
aiumsı
yorum.,  çok 
çok  iyi  anımsıyo
rum
.  De1:_11ek  orada  hiç 
kırmızı 
sakal 
kalmadı?» 
«Kaldıysa da kul�aslll8,»  dedi  ulukepez. 
«İflah 
ol­
mazlar  bundan  sonra  kırmızı  sakallar.  Aralarına  bir  ay­
ncalık  tohumu  serptik  ki,  kıyamete  kadar  bellerini  bir 
-daha d�rultamazlar . . .  » 

ccO 
günü  anımsıygündü  o gün.  Ne ·güzel. . .  
» 

«Çok  gülmüştün,  sult
anım.
» 
ccAnımsıyo
rum 
o  günü,  o  kanncaların  biribirlerini 
·
öldürüşlerini,  sevincimden  gülüşümü.• 
«Da�lar taşlar, denizler kayalıklar, gökler ormanlar­
la 
birlikte  gülmüştün  kahraman  karıncalann  biribirl� 
.
rini 
kıyasıyla öldürmelerine, sultanımız.• 
«Sancalanm, 
benim 
yi�tleriml 
Yazık  ki 
öldürdü­
ler 
sarıcalanmı 
o  alçak  kanncalar. . .  
Sakallarinı 
kırriıı
­
.21ya 
boyayıp  öldürdüler  o  kanncalar 
benim 
sancalan-
171 

nu 
da ölülerini getirip 
sara
yımın 
kap
ısına 
attılar.  Benim 
de  onl
arın 
bu  hilelerinl,  soysuzluklarını yuttu�mu 
san
­
dılar.» 
«Daha da öyle biliyorlar,  sultanım. Bizim daha o ölü 
karıncalan  kırmızı  sakallı  kanncalar  olaraktan  yuttu­
�uzu sanıyorlar.» 
ıcAman  öyle 
sans
ınlar  ulukepez  kardeşimiz !  Bilme­
sinler hilelerini  bildi�iml . . .  Bilip  de  umarsızlıktan  onla­
rm bu cinayetlerini yuttu�mu. Benim sancalanm da iş­
te onlardan,  onlann  umutları  kırmızı  sakallardan  fazla­
sıyla  öcümüzü,  öçlerini  aldılar . . .   Aldılar  işte,  aldılar 
işte . . .  
ı) 
Ulukepez de  onun,  «aldılar işte, aldılar işte,»  diye 
ba­
ğıran  sevincine  katıldı. 
«Hüdhüdler  sevinçle  dallarda  ötüşüp  suıtanın,  ulu­
kepezin  bu  coşkularına katıldılar,  ttllerse  kıçlannı  yüzer 
kez daha a�açlara sürüp  mestoldular. 
«Aldılar  işte . . .   Bu  yüzden  bu  hileci  karıncalan  ce­
zalandırmayacağız,  görkemli  sultanım.» 
«Cezalandırmayac$,»  diye  coşkusunu  sürdürdü 
sultan. 
«Onlara  �ır. çok  �ır işler yükleyec�z,»  diye öner­
di  ulukepez.  «O  kadar  $r  Işler  yükleyeceğiz 
ki 
onlara, 
düşünecek  bir  anlık  blle 
mman
lan  olıİıayacak.  Bu  ka.­
nncalara  hiç  bir  zaman 
başlarını 
bile  kaşıyacak  bir  sü­
re  tanımayacağız.  Hep 
ı�.  hep  çalışma, 
hep  açlık,  hep 
yoksulluk, hep gelecek korkusu  içinde 
olacaklı.u'. 
Bu  kor­
kular  onları  kör,  sağır, 
sersem, 
beyinlerini  işlemez yapa-

cak.  !
nsa
nfiller,  tnsankarıncalara  hep  bunu  yaparlar.» 
«Vay  an
asınl
! ll   diye  şaştı  tiller  sultanı.  ııBunu  hiç 
düşünmemiştim. 
Şu  insaniillerde çok akıl  var  desene.» 
«Çok  kafalar onlar için, o insanfiller için çalışıyor in-
1 7 2  

· 
sanistanda.  İnsankanncalann  da  azıcık  düşünenlerini 
kendileri  gibi  fil  yapıyorlar.» 
«Biz  de  öyle 
.
yapalım,»  diye  söyledi  sevinerek  sultan. 
<<Şimdi  sen  öyleyse  bana  iş  bul,  iş 
. . .  

kadar  iş  yığalıın 
ki 
kanncaların  üstüne,  değil  düşünmek,  soluk  bile  ala­
masınlar,  tıpkı  insanistandald  insankanncalar  gibi.11 
ıcİşten  çok  ne  var,  sultanım,  ben  kann_calara  öyle­

sine  çok  iş  bulurum  ki,  bir  tanesine  bugün  başlasalar 
on 
beş 
yılda  bitiremezler.n 
«Söyle  söyle,  bana  söyle  hemen,  ondan  sonra  da 
git  kanncalara  buyruğumu  ilet.n 
ccHer  file  btr  saray.ıı 
«İyi,  güzel.  Buyruğumu  hemen  şimdi  ulaştır  karın­
calara.  Her  file  bir saray  yapsınlar. 

kadar  çoklar,  hem 
de o kadar çalışkandırlar ki onlar,  değil her file bir saray, 
her  file  üç  saray  bile  yapabilirler., 
· 
((Daha  var  efendim,  daha  var.
·
Dağın  öbür yüzündeki 
ambarlan  da  sineklerle,  böceklerle  benim  hüdhüdler  içfn 
dolduracaklar.ıı 
ııHemen  git,  buyruğumu  kanncalara  ulaştır.ıı 
«Dahası  var  sultanımız.  Şu  karşı  yüce  da�n  doru­
ğuna  senin  bir  heykelini  yapacaklar  ki,  o dağ  kadar  yük­
sek,  heybetli  olacak.  Sen  hiç  ölmeyeceğine  göre  gömüt 
istemez.  Heykelin  başi  gökleri  delip  yıldızlara  erişecek. 
Her hüdhüd  kuşuna  da  bir  yuva,  bir  ambar  da  çekirge . . .  
Biz hüdhüdler  çekirgeleri  ve  hem  de sultanımızın  heyke­
lini 
çok severiz . . .  
ıı 
«Hemen  hemen  şimdi  şu  anda  uçacak  buyruğumu 
ulaştıracaksın  kanncalara,  buyruğumu  alır  almaz  işe 
baş1ayacaklar.  işten  başlannı  kaldınp,  gözlerini  açama­
yacaklar. 
Haydi 
uç,  git  oraya,  hiç  bir  yerde  de  eğlenme-

den  geri  gel." 
Ulukepez  hemen  kanncalar  ülkesine  yanında  otuz 
173 

tane genç hüdhüdle  uçtu,  sult
anın 
buyru�  bir 
baştan 
bir başa karınca  ülkelerine  duyuruldu. 
Hüdhüdler başı 
az 
bir sürede saraya geri döndü. 
ııÇabuk  söyle,  tepkileri  ne  oldu?>> 
ııSultanımızın  buyru�  başımız üstüne  dediler,  he­
men işe koyuldular. Ben buraya gelirken üstlerinden uç­
tum, gün do�dan gün batıya  kannca katarlan üstüste 
uzanmışlardı, yollara bellere, ovalara dağlara ve hem de 
yeryüzünün ortasına. Yeryüzünün ortasına varmak, 
pem­
be el
masa 
ulaşabilmek için  toprağı  oyuyorlardı  gene.» 
11Ya yaşlm suyu?» 
110nu da aramak için  en seçme,  en çevik, bilgin 
ka­
rıncalan atlı karıncalarl� birlikte dünyanın, evrenin dört 
bucağına  yollamışlardı  bile.» 
«Demek bütün başkaldırmalar, til olduk diye kıç ka;. 
şımalar, çiçek özü istemeler hep topal demirel yüzünden 
oluyormuş.  Itaber  doğru  mu,  gerçek  mi?  Ölmüş  mü 
ro­
pal demirci? Pek inanamıyorum.» 
�ıSarıcaların başı  öldürmüş onu,  sancalar 
ııimdi 
ona 
ba§buğ diyorlar.» 
-
«�er  öldürmüşse  başbuğ  onu,  eğer  kellesini 
bana. 
getirirse o topal demircinin, ben de ona hüdhüdlerln, fil­
lerin de paşbuğlu�nu veririm.» 
-
ııHüdhüdlerin  başbu�  benim,  sultanım 
. . .  » 
fiBen de ona  toyların,  ispinozlann, 
akb&.balarm, 
sa­
kaların,  atmacalann,  serçelerin  başbuğluğunu 
v.eririm. 
Hangi  kuşun  başbuğluğunu  isterse. . .   Ömür  boyu  da 
ona 
istediği kadar,  ambarlar dolusu  yiyecek veririm. Bir 
de saray yaptınnın başbuğa . . .  Heykelini  de yaptınnm.» 
«Öldürmüş,  sul 
tanım. 
Yakında  ona
· 
haber  gönderi­
rim

demirelnin kellesini  alsın 
daı 
gelsin,  dlye.)l 
«Hemen  sen  git  oraya,  al  gel . . .  » 
<maz
.  Ben  oraya takma sa­
kal bir sanca gönderirim. Başbuğ orada andiçmiş 
ki, ben 
174 

burada bir tek kırmızı sakaıllı  koymay�caya kadar sava­
şımı  sürdürece�m.ıı 
«Aman  sürdürsün,»  dedi  sultan.  c1İstemem,  gelme­
sin.  Bir  tek  kırmızı  sakallı  kalmasın,  sen  o takma  sakal­
lı sarıcayı bindir bir hüdhüdün sırtına götürsün oraya at­
sm  onl,L  Söyle  ona,  söylesin  başbuğa  ki,  o  fesat  ocağını 
kurutmadan  gelmesin.  Şimdi  beni  dinle,  demirci  öl­
müştür  inşallah,  ölmediyse  öldürülecektir.  Gene  de  ben 
bu  karıncalann  bir  şeyler yapacaklarmdan  korkuyorum. 
Bir  gün  gelecek,  bunlar  karınca  oldukl
arını  anımsa
ya­
caklar.  İşte  o  zaman  da  bizden  kurtulmaİllil  bir

yolunu 
arayacaklar,  bulacaklar  da . . .  Onlar  o  kadar  kalabalık;  o 

kadar  güçlüdürler ki 
. . .  
Onun  için  gerçekçi  olalım,  onlar 
mutlakaı  bir  gün  karınca  olduklarıriı  anımsayacaklar.» 
110nlar  karınca  olduklarını  hiç  unutmuyorlar,  sul­
ta
nım. 
Unutanlan  da  çok  ama,  çoğunluk  unutmuyor. 
Salt  unutmuıı  görünüyorlar. 
öy
lesine  bir  karınca  olduk­
larını  biliyorlar  ki !  O,  biz  filiz 
filiz, 
diye  b&tırmala.n  uy­
durma,  kendi  kendilerini  kandırma. . .   Topal  demirciyi 
�  bildikleri  sürece  umutlan  vardı,  hem  her  şeye 
razı 
oluyorlar,  hem  başkaldınyorlardı.  Şimdi  umutsuzlar.ıı 
��Umutsuz olmalan iyi.  Bizim yapacatımız 
en 
birinci 
iş onlann  umutlarını  öldürmek  olacak.  İçlerindeki  umut 
ta
mam
en  söndüğü  gün  onlann  karmcalıklan  da  bite­
cektir.  Kendilerini  filler  için,  onlara  çalışmak  için 
ya­
ratılmış  bir  hoş 
.
yaratıklar  sanacaklavı 
((İnsanfiller,  insankarın 
calara 
tıpkısını  yapıyorlar, 
orilann  içlerindeki  umudu  çürütüyodar.» 
«Bu iyi  lıjte,  demek  iyi  düşünmüşüm.  Biz  de  bunun 
için  ne  yapmalıyız?» 
((Karıncalan  til etme okulları açacatız.  Karınca yav­
rularını  daha  yumurtadan  çıkar  çıkmaz  alıp  bu  okul­
larda  �tec�z.  Onlar kannca  olsalar  da  kendilerini 
!il 
sayacaklar,  filliğe  tillerden  daha bağlı  olacaklar.  Yüzler-
175 

ce  yıldır  insanistanda  bu 
�tim 
düzeni  uygulanır.  On­
lar fil olacaklar ama,  kendilerini  fil sayacaklar 
ama, 
ka­
rınca kadar 

olduklannı  hiç  bir 
zama
n  unutmayacak­
lar.ıı 
«Bana  böyle  çok  karınca  gerek,ıı  dedi  filler  sultanı. 
«Başka  başka,  başka  ne  düşünüyo.l'sun,  hüdhüdler  ba­
şı?ıı 
«Bir  de,  sultanım,  her tepeye,  her  yere,  her karınca 
kentine  yüzlerce  borazan  koyacağız.  O  borazanlar  her 
an,  hiç  ara  vermeden  fillerin  yüceliğini,  bu  düzenin  de­
ğişmeyeceğini,  bu  düzen  değişirse dünyanın  toptan  yıkı­
lacağını,  şu  yeryüzünde,  şu evrende hiç  bir  canlı  kalma­
yac
a.ğıiu
,  karıncalann aslında fil  olduklannı,  ama 
kann
­
ca  kadar  fil  olduklannı  durmadan,  bıkmadan  usanma­
dan  yineleyecekler.» 
«Hemen,  ne  kadar  borazan  gerekse,  o  kadar  bora-
zan  aldır  insanlardan.» 
ııAldırdım  sultanım.ıı 
<«Borazanlar  kadim  icatlardır,  sultarum,  her kavim­
de bulunur.  Ol
-
sebepten hüdhüdlerimi salıverdim dünya­
ya,  nerde  ne  kadar  borazan  buldularsa  aldılar  geldi­
ler.n 
«İyi,  iyi,  işler iyi  gidiyor,  ulukepez  kardeşim.  Bunca 
yıl,  bu  karıncalar  variken,  ne  demişiz  de  böyle  ahmak 
ahmak,  yok  yoksulluk içinde yaşamı.şız! n  
«Öyle  oldu,  sultanım,  ne yapalım,  biz  bundan  son­
rasını  sıkı  tutalım.ıı 
«Ben  bu  kanncaların  o  küçücük  gövdeleriyle  bana, 
bize  başkaldıracak  kadar  ahmaklaşacaklanna  inanmı­
yorum  ya, bir kannca  bir  file baksa,  ödü  patlar.ıı 
«Ama  aralanndan  kı
rmızı 
sakallılar  da  çıkıyor,  sul­
tanım.)) 
ııDaha var mı kaçıp da oraya  gidenler?ıı 
176 

makinayı  o  anda  kıçının  oraya  koyup  çalıştırdı: 
<fil 
ol­
mazsam . . .  » 
«Sen  her  zaman  fildin,  hem  de  uçan, 
akıllı 
bir  fil­
din  kardeşim,»  diye  onu  koltukladı  sultan.  ffiukepez  de 
bu  sözlerden  dolayı  mestoldu,  sevincinden  gözlerinden 
yaş  geldi. 
«Bu  İnakina  da  başbuğun .
.. .  
Ne 
zaman  buraya  gelir­
se alsın makinasını.  Bu makinayı  sarayın  en görkemli ye­
rine  koyun. »  
Hüdhüdler  başı  başbuğu  kıskandı  ya,  belli  etmedi. 
«Kanncayı  fi1  etme  okuluna  da  bağışlayalım  bunlar-
dan  yeteri  kadar.» 
«Bağışlayalım  sultanım.ıı 
«Bizim  filler komutanına da  verelim birkaç  tane.ıı 
«Verelim  sultanım. ıı 
«Bu  demirci  eğer  öl�ediyse  bir  kıç  kaşıma  makina­
sı  da  onaı  göndersek,  böylelikle  o  kıç  kaşıma  tiryakisi  ol­
sa,·  mestolsa,  kendinden  geçse,  gelip  benim  buyruğuma 
girse  olmaz  mı? 
ıı 
ama, 

o  çoktan  ölmüştür.  Bu  tür  işler  insankanncalarda  gö-
rülmüştür,  birçok  insankannca  başı  insanfillerin  buy­
ruğuna  girmiştir.  Topal  demirci  sen_in  gibi  bir  yüce  sul­
tanm 
buyruğuna  niçin  girmesin,  sultanım?  Ama  biliyo­
rum,  bizim  başbuğumuz,  sarıcamiz  onu  öldürdü.  Yaman 
çıktı  bu  başbuğ  sarıca,  çok  k
urnaz
,  çok  örgütçü  çıktı.ıı 
«Orayı  ortadan  kaldınp da buraya bana gelecek olur­
sa 
başbuğ,  onu
-
bilim  kuruluna  da,  fillere  de . . . ı>  Su'ltan, 
hüdhüdler  başının  bu  sözlerinden  alındı�,  sanca  baş­
buğu  kıskandığını  hemen  anl&yıp  sözü  orada  kesti.  «Sen 
ne  istersen  bu  filistanda  o  olacak 
.

Sen  filistandaki  en 
bilge  kişisin.  Ben  bu  mutluluğa  senin  yüzünden  kavuş­
tum.  Ol  sebepten  sen  benim  gözümün  çiçeği  ve  hem  de 
179 

ışığısııi.  Bunu  da  böylece  bilesin,  benim  bilgeler  bilgesi 
ulukepez  kardeşim.» 
ccVarol  sultanım,ıı  dedi  ulukepez,  şevincinden titredi. 
Ve  kıçında  kaşıma  makinası  işle:yip  duruyordu.  Gözleri 
süzülmüştü.  ccSultanım,n  dedi,  ccbu  makina  yüzünden 
artık  kıçımda  tüy  de  bitecek,  değil  mi?» 
ccBitecek,ıı  dedi sultan.  ccŞu  insanfiller de yaman şey­
ler,  isterdim  ki  onların  sultanı  dostum  olsun.  Çok  merak 
ediyorum  onu.ıı 
ccO  da  öteki  tilinsanlar  gibi,ıı  dedi  ulukepez.  ccTıpkı­
sr . . .   Yalnız  öteki  fillnsanlardan  taçlan,  afur  tafurlan 
farklı.  B�razcık  da  ahmak  oluyorlar  fillnsanlann  baş­
lan.» 
ccYaaa ! ıı  diye  şaştı  filler  sultanı.  ecDemek  kannca­
larla 
·
bizim  gibi  de�il  onLar?)) 
ccDe�iHer,  de�iller,
ı
ı

dedi  ulukepeı.  ccBiri  öbürünün 
tıpkısı,  f'ninsanlann  da  iki  gözleri,  iki  ayakları,  iki  elle­
ri  var,  kanncainsanlann  da . . .   Aralarında,  yapılışlann­
da  hiç  bir ayrıcalık  yok.ıı 
ccTuhaf . . .  ıı 
ccYaaa,  tuhaf,ıı  Qedi  ulukepez.  ccÜstelik  de  insanista­
nın  karıncalan  kuzu  gibi . . .   İnsanistanın  kırmızı  sakal­
ları  da  bizim  kırmızı  sakallardan  bin  beter.  Bir  tek  san­
ca  canıanna  okuyup  biribirierine  kırk  yıl  düşürebiliyor 
onları.ıı 
ccTuhaf.ıı 
ccYaaa,  çok  tuhaf, »   dedi  hüdhüdler  başı. 
Az  bir  sürede  kanncayı  fil  etme  okullan  açıldı  ve 
e�itime  başladı.  Az  bir  sürede  de  semer�sini  verdi  okul­
lar: Amma  da  fil  cl!naya  teşneymiş  bu  kannca  soyu  ha! 
Okula  giren  karmcalar,  çok  değil,  birkaç  ayda  tıpkı  fil­
ler  gibi  fil  oluyorlardı.  Filler  gibi  oturup  kalkıyor,  filler 
180 

gibi  yiyip  içiyor,  filler  gibi  davranıyor,  filler  gibi  kıçları­
nı  nazlı  nazlı  ağaçlara  sürüyor,  tıpkı  tıpkı  filler  gibi  ko­
nuşuyorlardı.  Nerdeyse  o  küçücük  gövdelerine  birer  fii 
hortumu  takacak,  filistanda  öyle  dolaşacaklardı.  Yalnız, 
onlar  hiç  bir  zaman  kannca  kadar  fii  olduklarını  unut­
muyorlardı,  öteki  şımank,  ne  oldum  delisi  olan  kann­
calar  gibi.  Onlar,  bir  gün  gelecek,  fil  gibi  fil  olacaklardL 

günü  bekliyorlardı.  Fil  kadar  fil  olmasalar  da  ne  ya­
zardı 
ki, 
belki  de  fil  kadar  fil  olmaktan  böyle  kannca  ka­
dar
-
fil  olmak  daha  faydalıydı.  Hem  fil  kadar  olmanın 
sorumluluğunu,  ağırlığını  taşımayacaksın,  hem  de
· 
fil­
ler  gibi, fillerden de daha iyi  yaşayacaksın.  Bu  okullu ka­
rıncalar,  öteki  kanncalara,  analanna,  babalarına,  ülke­
ctaşıanna öyle  bir tepeden bakıyorlardı 
ki, 
onla�ı  öylesine 
hor görüyorlardı ki,  filler sultanı bile onların yanında Çok 
alçakgönüllü  kalıyordu.  Bu  küçücük  kanncalar  daha 
.şimdiden  birer  tuhaf  iğne  ucu  kadar  küçücük  fil  olmuş­
lardı,  tıpkı  tıpkı . . .  Kendilerini  öylesine  her  yönleriyle  ça­
buk  değiştirmişlerdi 
ki 
... 
Yakında  bu  filkanncalar  okul­
dan çıkacaklar,  kanncalarm yönetimini  filler sultan
_
ı  adı­
na bunlar ele alacaklardı. Eski yöneticilere gelince, sultan 
iş başından uzaklaştıracaktı 
ama, 
k�ndisin� bir ömür bağ­
lı  kalmış  bu  eski  yöneticileri  de  kaldırıp  öteye  atmaya­
cak,  sarayında onlara iş verecek,  onları  danışmanı  eyleye_ 
cekti.  Böylelikle  daha  çok  güçlü  kişiyi  kendine  bağlaya­
cak,  o kırmızı  saka!  hayınlannı  daha  doğmadan dağlann­
da  boğacaktı.  Hele  şu  okullar  bir  fiikannca  çıkarınaya 
başlasındı,  ondan  sonrası  kolaydı. 
Borazanlar  da  konuşınağa  başla�şlardı.  Karıncalar 
nereye  gitseler  kulaklannda  bir  borazan  sesi,  uykuda 
bile. 
Borazanlar,  bu  düzen  değişmez,  diyorlardı  her  ağız­
larını  açışlannda.  Bu  dünya  değişmez.  Bu  kanncalar,  bu 
filler  değişmezler,  piyeslerinde,  şiirlerinde,  türkülerinde, 
181 

romaıı:annda,  hikayelerinde hep  bunu  söylüyorlardı.  Ka­
nnca  kanncanın  kurdudur,  bu  dünya  ölümlüdür,  sonu 
yokluktur.  Bu  dünya,  bu  kötü,  alçak,  pis  dünya 
yaşan­
ınağa  bile  değmez,  diyorlardı.  Bu  dünyayı  değiştirmek 
ahmaklıktan  da  öte  boş  bir  çabadır.  Bu  ölüml\4  hiç  bir 
şeyin  değişmeyeceği  dünyada  dünyayı  değiştirmeye  ça­
lışmak  ahmaklık  değil  de  nedir!  Bu dünyada  hiç  bir  ka­
nnca  mutlu  olamaz,  o  filler 
ki 
bu  kadar iri  gövdeleri  ol­
duğu halde,  mutlular mı? Fil sultanı bile mutlu değiL Ka­
rıncayı  bir  tek  mutlu  edecek tutum,  filler  sultanı için  ca­
nını  vererek  çalışmak,  gene  çalışmak,  gene  çalışmak, 
filistan  için  kannca  kardeşlerine  canlannı  vermeleridir. 
Durmadan  kanncaların  filler  için,  sultan  için  yaptıklan 
fedakarlıklardan  örnekler  veriliyordu.  Evet,  kanncalar 
fil  de  olacaklardı,  zaten  onlar 
·
lanetlenmiş  fillerdi.  Her 
kannca  eskiden  bir  filmiş  ama,  lanetlenip  b(;>yle  kannca 
kadar küçültülmüşler.  Çalışarak,  sultanın izniyle her ka­
rınca. birer  fil  olabilir.  Evet,  sultanın  izniyle . . .  Sultan  her 
Çalışkan  kanncaya  bir  fillik  verebilir.  Kanncalar  fil  ola­
bilirler  sultanın  izniyle.  Ama  kannca  kadar  fil  olabilir-

ler,  salt. 

Ve borazanlar  durmadan  geceyi  gündüzü,  sabahı  ak­
şamı  çınlatıyorlardı.  Borazanıann  sesi  topraktan,  gök­
ten,  ağaçlardan,  sulardan,  denizden,  esen  yelle, 
·
akan 
suyla,  yıldızdan,  aydan,  güneşten,  şıriayan  ışıkla  geli­
yordu. 
Kanncalar bir yandan iş,  bir  yandan  borazanlar,  bir 
yandan  da  başlanndaki  yeni,  fil  okulundan  fil  olarak 
çıkmış,.  filceyi  ana  dilleri  gibi  konuşan  yeni  kanncafil 
yöneticilerinden  dolayı  hiç  bir  şeyi  görmez,  düşünmez, 
duymaz  olmuşlardı.  Artık  öyle  eskisi  gibi  uydurma,  öy­
künme  değil,  her  kannca  şimdi  kendini  küçücük  bir  fil 
sayıyor,  fil  olmanın  gururoyla  mest,  ama  kannca  kadar 
fil,  filliği,  fil  olmanın  onurunu  yüreğinin  en  derinliğinde 
182 


duyarak  sultanları  için, ulu erişilmez yaratıklar  olan 
fil­
ler, gökte bile uçan hüdhüdler için karınca gibi fil olarak­
tan  durmadan  çalışıyorlardı.  Artık  onlar  ne  karıncay� 
dılar  ne fildiler,  kendilerini  filistana  adamış  birer  maki­
naydılar. 
Borazanlar  ve  karıncalan  fil  etme  okulu,  sultanın 
beklediğinden,  umduğundan  da  çok  işe  yaramıştı.  Sul­
tan  daha  başka,  türlü  borazanlar,  gazeteler,  sinemalar, 
radyolar,  televizyonlar  icat  ettirdi  karıncalara. . .   Karın­
calar  b�  icatların  çoğunu  insanıstandan  çahyorlardı  ya, 
sultan  yutmuş  görünüyor,  her bir  icadı,  icat edenin  bin 
ağırlığınca  armağanlandırıyordu.  Bu  yeni  icatlar  daha 
da etkili  oldu.  Artık hiç  bir  kannca  bunların  dışında  bir 
tek  sözcük  bile  düşünemiyordu. 
Televizyonlar,  radyolar,  sinemalar.  borazanlar  bir 
sabah  hep  bir ağızdan: 
«Dünya yok, evren yok,  bir tek sultan var, filler var,» 
diyorlar,  karıncalar  da  durmadan  hep  bu  sözleri  kutsal 
sözler  olaraktan  ha  babam  yineliyorlardı :  «Dünya  yok, 
evren  yok,  yalnız  sultan,  yalnız  filler,  yalnız  hüdhüd­
ler  var.))  Bütün  kanncalar,  bazı  günlerde  de  televizyon­
larla,  radyolar,  sinemalar,  şiirler  romanl�rla  birlikte  oy­
namaya  başlıyorlardı:  (cSultanı
mızı
n  sarayı  görkemli  de

görkemli . .

ıı 
Karınca  gazeteleri  sultanın,  fil  okulunda 
fil  o}araktan,  tillik  rütbesine  erişmişterin  açık  saçık  ya­
şamları,  peri  padişahlarının  yaşamıanna  benzeyen  im­
renilecek  yaşantılanyla  dolup  taşıyor  ve  karıncalar  bu 
erişilmez yaşarnlara  bayılıyorlardı.  Kanncalar  bu  gaze­
teleri  kapışıyorlar,  onların yaşamlarını  okudukça  kendi­
lerini onların  yerine  koyup  fillik  düşleri  kuruyorlardı. 
Sultan,  filler,  hüdhüdler,  olan  bitenden  dolayı  kı­
vanç  içinde coşuyorlar,  esrikleşiyorlardı.  Bu yeni  icatlar 
artık  karıncalara  kanncalıklannı  bir  iyice  unutt
urm
uş-
1 83 

tu.  Hiç  bir  kannca  kannca  olduğu  günleri  anımsayaını­
yordu  bile.  Bellekleri  yunmuş  anndınlmı§tı.  Borazanlar, 
radyolar,  sinemalar,  televizyonlar,  gazeteler  onlan  her 
gün  yeni  bir  kalıba  döküyorlardı.  Kanncalıklanyla  bir­
likte  de  kanncalar  türkülerini,  eski  babadan  atadan  kal­
ma  şürlerini,  destanlanru,  kilimlerini,  evlerini,  sarayla­
nnı, 
yollannı  yordamlarıru  unutup  gitmişlerdi.  Hiç  bir 
kannca,  en  tuhafı  da buydu  ya,  hiç  bir  şey  yarataınıyor­
du.  Bu  yeni  icatlar,  hepsi  neyse  ne  kanncalarm  yaratı­
cılıklannı  ellerinden  almıştı.  Her  kannca  şimdi  artık 
filler  sultaruna yaşam  suyu,  çiçek özü,  türlü  yiyecek  ara­
yan,  ona  saraylar  kuran,  taht  yontan  birer  makina  ol­
muştu. 
Ama 
hiç  hiÇ  düşünmeyen. 
Radyolar,  gazeteler,  televizyonlar,  sinemalar  işi  git­
tikçe  azıtıyorlar,  gün yirmi  dört  saat,  «Özgürlük,  eşitlik, 
kardeşlik  için,»  diye  durmadan  bağınyorlardı.  Bu  dün­
yada  her  şey  karıncalann  öıgürlüğü  içindi.  Onlar  eşit, 
bağımsız kanncalardı.  V,e kanncaların kannlan  tok,  sırt­
lan  pekti.  Ve  kanncalar  sırtla
nnın 
pek,  kannla
nnın 
tok 
olduğunu  televizyonlar,  radyolar,  gazeteler,  sinemalar 
söyledikleri  için  inanıyorlardı.  Fıkara  kanncalar  mutlu 
olduklanna 
da 
i
nanı
yorlardı.  Bu  icatlar  büyülemişti  on-

lan 
. . .  
Bir 
gün 
savaş  iyidir,  diyorlardı  televizyonlar,  tek­
mil  kanncalar  savaşın  iyiliğine  inanıp,  her  kannca  ken­
dini 
savaş  tannsı  sanıyordu.  Ertesi  gün  suıtanın  aklına 
esiyor,  savaş  kötüdür  diyorlardı  televizyonlar,  radyolar, 
ötekiler,  kanncalar  bir 
anda 
savaş  düşıfuını  kesiliyorlar­
dı,  bulsalar  savaş  tannsıru  kıtır  kıtır  kesecekler. 
Sultan  istediği 
an 
�anncalara:  Biz  insanız,  boa  yı­
lanıyız,  timsahız,  kart.aıız, 
hiç 
kannca  karta!  olabilir mi, 
atız,  tilkiyiz,  balığız, 
biç 
kannca  balık  olabilir  mi,  ba­
linayız,  gergedanız,  zürafayız, 
biç 
kannca  zürafa  olabi­
lir  mi, 
biz 
uçatız,  treniz,  vapuruz,  dedlrtebiliyordu,  hiç 
karınca  vapur  olabilir 
mi? 
· 

Gene kış geldi.  Kış gelmeden karıncalar sultana yeni 
bir  sırça  saray  daha  dikınişlerdi  ki  öteki  saraydan  da 
görkemli.  Güne,  sen  doğma artık,  ben  doğdum,  diyordu. 
Pembe  tahtı  da  yontmuşlardı,  yerin  ortasından  çıkar­
dıklan  elınaslarla.  Bu  taht  sultanın  o kadar hoşuna git­
ti  ki,  dağın  doruğuna  koydu  da  bu  pembe  ışık  sağılan 
tahtı,  bir  hafta  durmadan,  yemeyi  içmeyi  unutup  sey-
retti. Tahtına doyamıyor baktıkça bakıyordu.  Kanncalar 
dağın altındaki ambarlan da ağzına kadar yiyecekle dol­
durmuşlardı.  Ambarlar  dünyanın  türlü  nimetleriyle  do­
lup  taşıyordu.  Hüdhüdleri  de  unutmamışlar,  dağın  ar­
dındaki  ambarları  da  onlar  için  ağzına  kadar  zınkazınk 
doldurmuşlardı. 
Hele  sultanın  has  bahçesi,  dünya  dünya  oldu  olalı 
böyle  bir  has  bahçe  görmemişti.  Cennet  bile  bu  bah­
çeye  denk  değildi.  Sultan  bahçesine  mestolmuştu.  Böyle 
bir bahçesi  olan bir filler sultanı ölemezdi, ölmemeliydi. 
"Nerde  kaldı  yaşam  suyum?»  diye  sultan  can  �av­
liyle  bağırdı.  Onun  sesini  duyan  filler,  kanncalar,  hüd­
hüdler  ve  hem  de  öteki  yaratıklar  olduklan  yerde  kalıp 
titrediler.  ccHer  şeyim  var,  her  şeyim.  Bu  dünya  benim. 
Yaşam  suyum  ner�e?» 
c1Anyorlar,ıı  dedi hüdhüdler başı hortumunun ucun­
da uÇarak. Yoksa böyle  öfkeli  zaınşnlannda  onun  yanı­
na başka hiç  kimse yaklaşamazdı. 
((Niçin  bulmadılar  daha,  nerede  anyorlar?ıı 
cıCennetteymiş,»  dedi  ulukepez.  cıYaşam  suyu  Cen­
netten  başka  yerde  yokmuş.  Kannca  kullann  da,  suıta­
nım,  Cennet  yolunu  araya  taraya  ancak  yeni  bulabildi­
ler.  Yalnız  Cennet  o kadar uzaktaymış  ki . . .  Yola  çoktan 
düştüler  karıncalar,  Cennete  gittiler ya,  ne zaman  varır­
lar oraya, ne zaman suyu alıp dönerler, onun orasını artık 
Allah  bilir.» 
· 
Filler  sultanı  dinginledi,  suyun  bulunduğuna  sevin-
185 

di.  Yaşam  suyunun  yeri,  nerede  olduğu  bulunmuştu  ya 
onun, kannca kullan ne yapar ederdi de bu suyu ona, bin 
yıl  sonra  da  olsa  getirirlerdi. 
«0  su  gelinceye  kadar  ben  ölmem  ya,  hüdhüd  kar­
deşim?ı> 
ııNiçin  ölecekmişsin,  sultanımız,  düşmanlanmız  öl-
•• 

sun . ,  
ııSuyun  yerinin  bulunduğuna  çok  sevindim,ıı  dedi 
sultan.  ııPeki,  sen  neden  gidip  Cennete alıp  gelmiyor­
sun yaşam suyunu?  Bir  kannc
anın 
kırk günde  gittiği  yo­
lu  sen  bir göz  açıp kap
_
ayıncaya 
·
kadar uçarsın.ıı 
«Haklısın  sultanım  ya,  Cennete  yalnız  kann�alar, 
bir de ölüler girebilir.» 
ııÖyleyse  kanncalan  alıp  da  neden  götürüp  Cenne­
tin kapısına koymuyorsunuz? 
ıı 
«Cennetin  nerede  olduğunu,  hem  de  kapısını  yalnız 
be  yalnız  kanncalar  bulabilirler,  o  da  tek  başlanna.ıı 
Sultan  bütün  bu açıklarnalardan  dolayı  kıvanç  için­
deydi. Dayanacaktı, 
·
yaşam suyu,  ne kadar bir sürede ge­
lirse  gelsin,  ölmeyecek,  bekleyecekti. 
Kış  gelince  yollar  beller  kapandı.  Yeryüzünde  öyle 
pek  yiyecek  de

kalmadı.  Filler  sultanı  daha  faprikalan 
aşırmamıştı ins.anistandan.  Şimdilik ona fabrikaların bir 
gereği  de  yoktu.  İnsanıstanın  her  şeyine  de  öykünecek 
değildi  ya !  Kanncalar gene  işsiz kaldılar,  kentlerin  cad­
delerinde  elleri  ceplerinde  dolaşmağa  başladılar.  Şiın4i­
lik  fillerin onlara verdiği azıcık yiyecek,  yan  aç  yarı tok 
olsalar da onlara yetiyordu. Bir gün, ne tuhaf, birden ken­
dilerinin  fil  olduklannı  anımsayıp  gene  ormana  doluş­
tular,  başladılar  kıçlannı  ağaçlara  sürtmeye.  Oh  be, 
dünya  vannış  ki  dünya  varmış !  Fil  olmanın  bir  günü 
karınca olmanın bin yılına bedelmiş. 
1 86 

Kanncaiar bununla 
da 
kalmadılar, kıç k.aş
ımanın 
es­
rikliğinde,  mestllğinde  coşup  gene  filler  gibi  bal  özü,  çi­
çek 
özü, 
buğday  özü  de  iStediler.  Filler  sultanı  bütün 
bunlan.duyunca  gene  çileden  çıkıp küplere bindi,  umut­
suzluğa. düşüp bağırdı : 
((Bu  kanncalar  ısla11  olmayacak,  olmayacaklar.  Be­
nim  de  zaten  ölmemi  istiyorlar.ıı 
Ulukepez  söze  girip: 
((Aman  sultanım,  ahıan  sultanım,  dinginle,))  diye 
tela§landı. 
Sultanın  gözleri  yuvalanndan  dışanya  uğramış, 
bo-
yun  damarlan  şişmişti. 

((Anlamıyor  musun,  hüdhüdler  başı,  bu  kanncalar 
dellrmişler . . .   Kudurmuşlat  bunlar.  Geçen  yıl  onlara  de­
medim 
mi 
ki 
ben  kardeşim,  kanncalar  kannca,  filler 
til-
ı 
dir. 
Aaah 
bu  nankörler  için  ne  kadar  da borazan,  ne  ka-
dar da televizyon,  sinema,  gazete  kitap yayını  yaptırmış­
tım.  Ne  kaz  kafa  yaratıklar  bunlar  be!  Ne  kaz  kafa . .

Fil 
olmayacaklar.  Bak,  hüdhüd  kardeşim,  bu  ekmeksiz.. 
1er,  ben  onlann  milyarlarcasını  besiemiyor  muyum,  ben 
onlara  yiyecek  vermesem onlar  önceki  gibi  gene  açlıktan 
kırtaeana dönmezler mi?  Ekmeklerini kesiyoruro onlann, 
bakalım  ne  bok  yiyecekler.ıı 
((Aman  sultanım,  dinginle.  Ne  olur,  azıcık  filliğe  he­
veslenmişler.ıı 
«Olamaz ! ıı  diye  bağırdı  sultan.  «Olamaz !  Yılanın 
başını  küçükken  ezeceksin.  Bunlar  böyle  kıç

kaşımağa 
alışırıarsa  şimdiden,  çiçek  özü  istemeğe,  sonra  da  benim 
tahtımı,  kellemi  isterler.  Bunlar,  bu  alçak  kanncalar  ıs­
lah 
olmayacaklar,  hepsini  hemen  öldürmeliyiz.n 
«Öldüremeyiz  sul tanım. ıı 
((Neden  öldüremeyiz?n 
«Çünkü  sultanım,  biz  artık  onlar  olmayınca bu dün-
1 87 

yada  y-iyeceğimiz!  çıkaramayız.  Biz  hazır  yiyici  olduk. 
Onlar  ortadan  kalkarsa  biz  de  acımızdan  ölürüz.» 
ııBunu · hiç  düşünmemiştim,ıı  dedi  sultan.  ııÖyleyse 
yiyeceklerini  keseceğim

bunlann,  tam  geçen  yılki  gibi. 
Topal  kanncadan  ne  haber? ıı 

<ıHiç  bir  haber  yok  sultanım,  giden  sanca  kannca:.. 
lardan  bir  teki  bile  dönmedi.  Geçen  yılki  gibi  yiyecekle­

rini  de kesemeyiz bunlann, kesmemeliyiz sultanımız.» 
ııNe  oldu  acaba  benim  yiğLt,  benim  becerikli  sanca­
larıma?ıı 
ııBunca zaman  onlardan  bir haber  çıkmaması hayra 
alarnet  değil  gibime  geliyor,  sultanımız.  Meraktan  ölü­
yorum.  Ölüyorum  da  hiç  bir  haber  alamıyorum.  Ne  ol­
du acaba sancalanmıza?» 
((İşte bunu  hiç  beğenmedim  hüdhüdler  başı.  Şimdi­
ye kadar onlardan bir haber gelmeliydi, değil mi? Dem� 
ki  güç  durumdalar.  Onlara  hiç  bir  yardım  da  yap
ama
­
yız,  değil  mi?» 
((Yapamayız  suıtanımız,  yerlerini  bllmlyoruz.  Topal 
kannca  öyle  bir  yere  çekilmişti  ki,  bütün  hüdhüdlerimle 
onu  günlerce  aradım  da bulamadım.ıı 
((Sana bir şey  soracağım,  hüdhüdler başı.» 
ııBuyur  sultanım.» 
ııBu  kannca  kullanın  yeryüzünün  her  bir  yerinden 
çiçekler,  çiçek  tohumlan,  ağaçlar,  ağaç  tohumları  geti­
rip dünyanın  güzel,  büyülü  has bahçesini  bana yaptılar, 
değil mi?  Ne istedimse, her bir isteğimi yerine getirdiler, 
değil  mi?ıı 
ııGetirdiler sultanım.» 
ııÖyleyse  bana  yaşam  suyunu  niçin  daha  bulmadı­
lar,  benim  ölümümü  istiyorlar  onlar,  değil  mi?ıı 
ııSenin ölebileceğin o kadar küçücük yaratıklann 
ak­
lına  gelemez,  sultanım.  Yaşam  suyunu  sana  bulacak­
lar,  suıtanım.  Senin  ölebileceğin  akıllanna  gelse,  sulta-
188 

mm,  belki  senin  ölümünü  isteyebilirler.  Sen  onların  gö­
zünde  bir  tanrı  gibi  ölümsüzsün,  sultanım.)) 
Sultan,  hüdhüdler başının  bu  sözlerine  sevinçten  do­
lup  taşarak  güldü
·

ecDemek  benim  de  ötebileceğim  hiç  akıllarına  gelmi­
yor,  hah  haaaaah ! )) 
ccGelemez  sultanım,  onlara  göre  şu  gökler,  dağlar, 
denizler,  sular  nasıl  ölümsüzse  kocaman  filler  de  öylesi-
ne  ölümsüzdür.ıı 
· 
ıcHah  haaah,  öyleyse  şimdi  şu  kıç  kaşıma  işini  ne 
yapalım?  Demek  benim  ölebileceğimi  akıllan  kesmiyor 
ha. . .  Güzel,  güzel,  çok  güzel.  Topal  demirel  de,  sağsa 
eğer,  benim  öleceğime  inanmaz,  değil  mi?  öteki 
kırmı
­
zı  sakaUar  da,  öyle  mi?ıı 
ccÖyle  sultanım.)) 
ccNe  güzel !  Beni  ölmez,  hiç  ölmez  sanıyorlar  ha,  bü­
tün  karıncalar,  kuşlar,  böcekler,  öyle  mi?ıı 
«Öyle  sultanım.  Şimdi  sana  bir  önertın  var  sulta­
nım.)) 
<şim,  sen  olmasan  ben  bu  dünyada.  ben  tek  başıma  ne 
yapardım,  söylel ıı  
ccSultanım,  karıncalara var  ya dokunmayıalıın.  Onla­
rın
·

kendilerini 

saymalan,  filİer  gibi  davr
anma
ları, 
!illere  öykünmeleri  iyi . . .   Karınca  başkaldıran  bir  yara­
tıktır,  fillere  öykünmeleri  onların  tüm  özelliklerini  yi­
tirdiklerini  gösterir.  Bitmişliklerini,  yüreklerirün  tüken­
mişliğini,  içierinin  çürümüşlüğünü . . .   Ben  onların  bu 
duruma  gelmelerinden  çok  kıvançlı,  mutıuyum.  Her  şe­
ye  karşın, 
sana 
bile  karşı  gelerek  kendilerini  fil  sayma­
lan,  artık  onların  kıyamete  kadar,  bir  daha  karınca­
lıklannı  anımsayamayacaklarını,  kıyamete kadar  da  se­
nin  kulluğunu sürdüreceklerini  k�ıtlar.  Bizim
.
de
.
bütün 
istediğimiz  bu  değil  miydi?  Onlara  filceyi  bunun  için 

189 

öğretinedik  mi?  Onlara  bunun  için  kendilerini,  özlerini, 
kanncalıklannı

unutsunlar  diye,  da�lara,  a�açlara,  yol­
lara  beliere  bunun  için  borazanlar  koymadık  mı?  İ
nsan
­
lardan  televizyonu,  radyoyu,  gazeteyi,  romariı,  sinemayı 
bunun  için  almadık  mı?  Onlan,  kannca  olduklan  eski 
günleri  akınanna  piç  gelmesin  diye,  onlan  toptan 
ağır 
işlere  koşmadık  mı?  İşte  kanncalar  bizim  istedi�-
-
den  de  çabuk,  üstelik  de  fil  gibi  de�il  de  kannca  kadar 
fil  oldular.» 
Sultanı  bu  sözler  gene  kıvanca,  sevince garketti.  Şu 
anda,  yaşam  suyu  geldi  deseler  ancak  bu  kadar  sevine­
bilirdi. 


Download 60.22 Kb.

Do'stlaringiz bilan baham:
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   13




Ma'lumotlar bazasi mualliflik huquqi bilan himoyalangan ©fayllar.org 2020
ma'muriyatiga murojaat qiling