Filler Sultani


Download 60.22 Kb.
Pdf ko'rish
bet13/13
Sana29.11.2017
Hajmi60.22 Kb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   13
<İşte  siz  bunu  anladınızsa,  biz  de  tez  günde  filleri 
yenmenin  yolunu  bulacağız.  Suyun  buğuya  dönüşeceği­
ni  anlamak,  su  buğuya  dönüştü  demektir.  Su  buğuya 
dönüşmeden 
· 
hiç  bir  şey  olmaz.>> 
<kanncalar. 
((Su buğuya dönüşünce de,  filleri yenmenin yolu ko­
lay  bulunacaktır.>> 
((Bulunacaktır,>>  diye  güvenli  bağırdı  kanncalar. 
Dağlar,  ovalar,  koyaklar,  suLar,  ormanlar,  gökler  yankı­
landı.  <Kırmızı  sakallı  topa!  karınca,  yüreğindeki  umut  ışı-
· 
ğı  gürleşerek,  bir  sevinç  çağlayını  içinde  indi  ağaçtan 
köresine  yollandı.  Hemen  kitaplarına  kavuşmalıydı.  En 
kocaman,  sakallı  kitabı  raftan indirdi,  okuyucakken baş­
buğ  karşısına  dikildi: 
((Nedir  bu  su,  nedir  bu  buğu?ıı  diye  sordu.  Topa! 
demirel  onu  unutmuş  gitmişti.  Uzun . uzun  başbuğun 
yüzüne  baktı  baktı,  bir  şeyler  araştırdı,  hiç  bir  söz  söy­
lemeden  kitabına  daldı  hızlı  hızlı  okumağa  başladı. 
Birdenbire bir türkü başladı yüreğinde . . .  Başını kal­
dırdı  kitabından,  kulak  verdi  dört  köşeyi  dinledi.  Türkü 
yüreğinden  geliyordu.  Yüreğini  dinledi  uzun  bir  süre, 
sonra  türkü  büyüdü,  dört  bir  yandan  gelrneğe  başladı. 
Türkü kitaptan da geliyordu. Uyuyan kannca1ardan,  kö­
renin �ğzından,  duvarlanndan da geliyordu.  Başbuğ çok­
tan  uyumuştu,  onu  dinledi 
_
topal  demirel,  türkü  ondan 
hiç  gelmiyordu.  Dışarıya  çıktı,  türküyü  dinledi,  türkü 
yıldızlardan,  ıaydan,  geceden,  kayalıklardan,  otıardan, 
akan  sulardan,  esen  yelden,  göğün  mavisinden,  topra­
ğın  içinden  geliyordu.  Alana  baktı,  kanncalar  alanı  iyi­
ce  tıkabasa,  an  oğul  verir  gibi,  biribirierine  sıvıanarak 
doldurmuşlar,  hiç  kıpırdamadan,  soluk  almadan,  taş ke-
208 

silmişler,  öyle  duruyorlardı. 
TopaJ 
demirci  onlara  doğru 
yürüdü,  yanianna  vardı, 
onlar 
hiç  kıpırdamıyorlardı, 
cansu; 
gibi. 
«Ne  var?»  dedi  topaJ  kannca.  ııNe  oluyor  burada 
bu  gece  vakti?)) 
Kanncalar  ona  hiç  bir  karşılık  vermediler,  ne  kı­
pırdadılar,  ne  de  onu  duyduklannı  belli  ettiler. 
-
Topa! 
kannca  sordu  soruşturdu,  baktı  ki  hiç  kim­
seye  bir  tek  sözcük  bile  duyuramıyor,  öylesine  dal� 
gitmişler.  Sonunda  kalabalığın  içinde  aradı  araştırdı, 
kendi  eski  yoldaşlanndan  birisini  buldu,  eli  nasırlı  kır­
mızı  sakallılardan  birisini . . .   Onun  koluna  girdi : 
«Ne  oluyor  burada  arkadaş,  söyle  bana?  Ben  kann­
calan  bütün  ömrüm  boyunca  böyle  görmedim,  söyle  ar­
kadaş,  ne  oluyor  burada

böyle? »  
öteki: 
((Suuuus8s,ıı  dedi  usulcana,  duyulur  duyul
maz. 
«Suuuus,  türkü  dinllyoruz.ıı 
ııKim  söylüyor  bu  türküyü?ıı  diye  Jordu  topa!  ka
­
nnca. 
Şaşkınlıkla,  güvensizlikle  baktı  ona  arkadaşı: 
ııNasıl,  sen  duymuyor  musun  bu  türküyü,  ey  demir­
ci  yoldaşım?  Nasıl,  demek  duymuyorsun,  sen  ki  bizim 
başımız  olasın,  sen  ki  eli  nasırlılann  yür�i,  kafası,  dü­
şüncesi  olasın?  Bu  türkü  yüreğimizden,  düşüncemizden 
geliyor.  Bu  türkü . . .  
>> 
ııNe  türküsüymüş?ıı  diye  gülümseyerek,  gülümse­
rnesi  ayışığında  umut  kadar  güzelleşereK  sordu 
topal 

kannca. 
ııYüreğine  sor,ıı  dedi  arka 
Jaşı 
ona. 
ııDin!e  yüreğin", 
dinle  ayışığını,  dinle  şu  kar;ncal.:ır  kalabalığını,  dünya 
türkümwle  çiçekleniyor,  dir.le  dünyayı,  dinle 
akan 
&ıı­
lr.n,  dünyadaki  cümle  yaratığı . . .  Şimdi  evrenin  bütün 
yaratıklan  ayaktalar 
. . .  
>> 
FS/14 
209 

İki 
arkadaş sevinçle  kucaklaştılar.  Türkü  çoğalarak 

.
zelleşiyordu. 
Ala  şafak  açıldı,  ala  şafak  cümlemizin  üstüne  açıl­
sın,  tan  yerlerindeki  ışıklar  ulu,  kırmızı  bir  çiçek  gibi 
açtılar, göğün ta ortasına  kadar. 
Topal  kannca  çitlembik  ağacına  çıktı.  Şırıl  şınl  bir 
ışık içinde  yunup  annıyordu.  ElirJ  yüreğinin  üstüne  ko­
yup  konuşmağa  başladı : 
<uluslan  çok  acı  çektiler.  Dünya  dünya  oldu  olalı  hiç  bir 
yaratık  soyu  bizim  çektiğimiz  acıyı  çekmedi,  gördüğü­
müz 
zulmü  görmedi.n 
Türkü  çoğalarak  yeryüzünün  her  bir  parçasından 
geliyordu.  Yurek  olarak  açıyordu  bu  türkü,  sevgi,  s�cak­
lık,  dostluk,  güzellik,  kardeşlik,  eşitlik,  barış  olaraktan 
dünyanın en  görkemli  çiçeği  gibi  açıyordu  bu  türkü.  Öz­
gürlük,  tan yerindeki  ulu  ışık  çiçeği  olmuş  açıyordu. 
öz­
gürlük  açıyordu  dünyanın  üstünde  telının  göğü 
sara­
rak  bu  türkü,  aydınlatarak. 
n .  
Korkunç,  üstüste  yığılmış  kalabalık  bir ses  olup 
ba-
ğırdı: 
«Biliyoruz,  biliyoruz.>> 
«Ülkelerin,  kentlerin  altını . .

» 
<
· 
oyacağız,  oyacağız ! »   diye  bağırdı  kalabalık. 
«
Öy
leyse  arkadaşlar  size  bir  önerim  var.» 
•Önerin  başımız  üstüne,  ustamız.» 
«Şu aşağıda  bir  başbuğ  kannca var, onu  buraya  çı­
kann  yanıma,  onunla  burada  görülecek  bir  hesahım 
var.» 
Dört delikanlı  kannca  başbuğu  alıp  o  anda  çitlem­
biğın  başına,  topa!  demircinin

yanına  çıkardılar. 
«Şimdi  gözünüzü  kırpmadan  bana,  ve  hem  de  baş­
buğa  bakın.» 
210 

Sağ  elini  uzattı,  demircinin  eli  güçlü,  kocamandı
,

başbuğun  ışıl  ışıl  kırmızı  sakalım  tuttu  hızla  çekti,  sa­
kal  upuzun  elinde  kaldı.  Sakalın  yerinde  sapsan  bir  san 
sakal  sallanıyordu. 
(!Gördünüz  mü?ıı  dedi  topal  demireL  ((Filler  sanca­
lannı  ta 
benim 
yanıma  kadar  sokmuşlar,  gördünüz  mü?ıı 
ııGördük,ıı  diye  bir  ağız  olup  bağırdılar 
kırmızı 
sa­
kallar. 
«Şimdi  hepiniz  dönün  biribirinize,  sakallannızı  tu­
tun.  Herkes  herkesin  sakalım  çeksin.ı) 
Herkes  biribirinin  sakalım  çekti.  Çok  kişinin  kır-
mızı  sakalının  altından  san  sakal  çıktı. 
«San  sakailanndan  tutun  onlann.ıı 
<«Kopann  o  sarıcalann  kellelerini  getirip  şu  ağacın 
altına  yığın. )) 
Kendi  de  hemen  o  anda  yanındaki  başbuğun  san 
sakalından  tutup  başını  gövdesinden 
ayırdı, 
ağacın  al­
tına  attı.  Ve  ağacın  altında  sancalann  kellelerinden  bir 
tepe  yığıldı. 
uŞimdi  söyleyin  bakalım,  bu  kannca  ülkelerinin, 
kentlerinin  altını  nasıl  oyacağız,  hangi  güçle,  �izim  gü­
cümüz  şu  yeryüzünün  altını  oymağa  yetecek  mi?ıı 
· 
«Yetecek ! ıı  diye  hep  bir  ağız  oiup  bağırdı  kannca-
lar.  <.
. .  
ıı 
Topal  demirci  bir 
ışık 
gibi  şakıdı: 
«Yeryüzünün  bütün  kanncalan  birleşince . .

ıı 
dedi 
Karıncalar,  yeryüzü,  toprak,  su,  gökyüzü,  yaratık-
lar 
türkü  olup  bu  sözcükleri  durmadan  durmadan  yine-
lediler. 
· 
Kırmızı 
sakallı  topal  demirci: 
«ltaydiyin  öyleyse  düşün  yollara,  dağılın  ülkelere 
kentlere,  yeryüzü  türkünüzle  çınlasın.  Duymayan  ku-
2 1 1  

iak, 
görmeyen  göz,  sevmeyen  yürek,  in
anm
ayan  kafa 
kalmasın.  Yeryüzünün  bütün  kanncalan  birleşiniz.ıı 
Dünya  çınladı: 
!(Yeryüzünün  bütün  kanncalan  birleşiniz.ıı 
Ve  kanncalar  yoll�ra  düştüler,  ovalan,  denizleri, 
· 
ormanlan,  derin  sulan  aştılar,  bu  en  güzel, 
eri 
akıllı 
türküyü  yeryüzünün  en  kuytu  köşesine  kadar  ulaştırdı­
lar.  Duymayan  yaratık,  inanmayan  kannca  kalmadı . 
. .  
Filler  sultanı,  ulukepez,  öteki  filler  de  duydular. 
Sultan: 
ııHaaah  haaaah,n  yın  siz  kanncalar!  Yeryüzünün  bütün  kanncalan  bir­
leşip  de  dünyanın  aıtını  oyacaklarmiş,  hele  oysunlar 
da 
bir  görelim.» 
Karıncalann  bu  aptallığına  ulukepez  de  çok  kız­
mıştı : 
«Hele  bir  oysunlar,  oysunlar  da  bir  daha  onları  baş­
kaldıramaz  hale  getirelim.» 
«Kannca  kanatlanmayınca  zcvalini  bulmaz,ıı  dedi 
filler  sultanı. 
ı(Bunlar  kanatlandılar,»  diye  onu  yanıtladı  ulu­
kcpez. 
(anın 
altını  oyacakl
arını 
bildi­
ğimiz!  hiç  kimse  bilmesin.  Bu  son  umutlannı  da  ellerin­
den  alalım,  ondan  sonra  iş  tamam. 

topalı  da  yakala­
nz,  yerin  altı  oyuld
.
uktan  sonra.  Susss,  ulukepez  karde­
şim;  suuuuusss ! ıı 
ııSUsalım,ıı  dedi  ulukepez,  şişkoluktan  ağırlaşmış 
kanatlarını  keyifle  çırparak  karınca  ülkelerinin  üstüne 
U<:t.u. 
Aşağıdan  bir  tuhaf,  onun  bile  yüreğini  yumşatan, 
sıcak,  dost,  baştan  çıkancı.  onu  da  bir  güzelliğe  çağıran 
})ir 
türkü  geliyordu:  Ulukepez  az  daha  kalsa  bu  türküye 
kapılıp  gidecek,  bir  daha  sultanın yanına dönenieyecekti. 
Çarçabuk  oralardan  uzaklaşıp  filistana  geldi  ya, 
212 

suıtana  bu  türkünün  hiç  sözünü  açamadı.  Türkü  bir  hoş 
etmiş,  başkalaştırmıştı  onu.  Belki  bir  gün  sultan  da 
duyardı  bu  türküyü,  ona  göre  bir  şeyler  düşünürlerdi. 
Fıkara  ulukepez  suıtanın  bu  türküyü  hiç  bir  zaman  du­
yamayacağını  ne  bilsin ! 
«ilah 
haaah ! ıı 
Filler sultanı  gülüyor,  karıncalara  vuracağı son  dar­
benin  gününü  bekliyordu.  Onun  bu  uzun  gülüşlerini  to­
pal  karınca  da  her  zamanki  gibi  duyuyor,  o  da  ülkelerin 
altının  oyulacağı  günü  dört  gözle  bekliyordu.  Biliyordu, 
biliyordu  yeryüzünün 
altını 
oyamayacaklardı  ya,  hele 
bir  başıasınlar . . .  
Karıncalar  az  gittiler  uz  gittiler,  altı  ay  bir  güz  git­
tiler  yeryüzünün  bütün  kannca  ülkelerine,  kentlerine 
ulaştılar.  ((Yeryüzünün büt�  kanncaları  birleşiniz,»  ke­
Ja
mıru 
tüm  kanncalara  söylediler.  Ve  bu  kelam  bir  tür­
kü  gibi  dağıldı  güneyden  kuzeye,  gün  doğusundan  gün 
batısına  kadar  bütün  dünyaya . . .   Ve  kanncalur  birleşip 
toprağın  altını  oymağa  başladılar.  Sırasıyla  ülkelerin, 
kentlerin altı oyuluyord�.  Yüreklerinden  gelen, dağır:ı  ta­
şın,  toprağın  suyun,  kurdun  kuşun,  börtü  böceğin,  in­
sanın  söylediği  o  ulu  türkü  onlara  destek  oluyordu. 
Ulukepez,  öteki  hüdhüdler  her  gün,  gün  doğ-arken 
kannca  ülkelerine,  kentlerine  dolaşmağa  çıkıyorlar, 
ül­
kelerin,  kentlerin  üstünde  uçuyorlar,  sultana  oralarda 
olanı  biteni  bildiriyorlardı. 
Kentlerde  dinginlik  vardı  ulukepezin  görüşüne  gö­
re,  karıncalar  birleşememişlerdi,

işe  başlayamamışlardı 
bile.  Sultan  buna  üzülüyordu. 
Karıncalarsa  belli  etmemek için gündüz sultana,  ge­
ce kendilerine çalışıyorlar,  yerin altından  çıkan  toprakla-
213 

n  da  yitiriyorlardı.  Nereye  koyuyorlardı  onca  toprağı, 
işte  burası  bir  gizdi. 
Az  bir  sürede  ülkelerin,  kentlerin,  dünyanın  altını 
oydu  karıncalar.  Ve  böylece  kanncalann  gücünün  bü­

tün  güçlerden,  türkülerinin  de  bütün  yasalardan  daha 
güçlü  olduğu  taruklandı. 
Kanncalar  bütün  ülkelerin,  kentlerinin  altının 
oyulduğunu  kırmızı  sakallı  topal  kanncaya,  yüce  bir 
dağın  tepesine  ulu  bir  ateş  yakarak  haber  verdiler.  De­
mirel  ustası  kannca  daha  yerin  aıtında  çalışıyordu,  bir 
iki  çenelik  toprağı  daha  kalmıştı  aşağıda,  onu  da  yuka­
rı 
taşıyınca  işi  bitmiş  olacaktı.  Birden  yüreğini,  yöresini 
inanılınayacak  kadar  güzel  bir  sevinç  türküsü  sardı.  He­
men dışanya  çıktı  ki  ne  görsün,  dağın  tepesindeki  yalırİı 
büyüdükçe büyüyor,  güneş gibi  dünyayı  ışı� boğuyordu. 
Kırmızı  sakallı  topal  demirel  yöresindeki  kannca­
lara: 
«Şu  sancaların  kellelerini  bana  getirin,ıı  dedi. 
ıı
iDi.
­
ni 
orada,  dağda  kesmiş  saklamıştık  ya . . .  
)) 
Sancalann  kelleleri  h,azırdı  zaten,  ilerde  bir  çukur­
d.a 
duruyordu. 
Tam  bu  sırada  gökten  yere  apak,  ışık  gibi  parlak 
bir  güvercin  süzüldü.  Topal  karınca  ona  koştu,  kucak· 
laştılar. 
ııSeni  bekliyordum,  hoş  geldin  kardeşim,ıı  dedi  to­
pal  demireL  «Dünyanın  altının  oyulduğunu  ne  bildin  de 
geldin?•• 
Güvercin: 
«Dağın  tepesinde  patlayan  ışığı  gördüm,  türküyü 
de 
duydum,  açtım  kanatlanını  geldim.» 
Topal  demirci  onun  kanadının  üstüne  bindi: 

ı.Şu  kelleleri  bana  verin,ıı  dedi. 
ıı
Ş

sancalann  kel­
lelerini. . . n  
Kelleleri  ona  verdiler  ve  güvercin  uçtu. 
214 

Ulukepez  demirciyle  ak  güvercini  sult
arun 
sarayı­
nı� bahçesinde karşıladı,  kırmızı sakallı demirciyi de g� 
ıiir  görmez  tanıdı.  Bunda  bir  iş  vardı  ki,  neydi,  üstelik 
de  demirci  güvercinin  sırtında  geliyordu. 
�ıSultanı  göreceğim,»  dedi  topaJ  demireL  Kırmızı 
önlüğünü  bayrak  yapıp  güverciniri  kanadına  dikmişti. 
Ve kırmızı  önlük  dünyanın  en görkemli,  sıcak.  güzel  bir 
umut  'bayrağı  gibi  dalgalaruyordu. 
Sultanın  yanından  hemencecik  dönen  ulukepez: 
«Buyurun  saraya,»  dedi.  «Sultan  sizi  kabul  edecek. ıı 
Topal  kannea: 
((Biz içeri  giremeyiz,  o  çıksın  dışan.ıı 
Topa! kannca içerde başına  bir iş açılacağından kor­
kuyordu. 
Ulukepez saraya girip olanı  biteni  sultana haber ver­
di.  Sultan  ağır  ağır  gülerek,  sevinerek  dışanya  çıktı. 
HKanncalann  kararını  bildiriyorum  sana,  ey  sul­
tan! "   diye  gürledi  topal  demireL 
· 
•Söyle,ı)  dedi  gülerek  sultan  güvercinin  kanadın­
daki topal demirciye. 
·
«Ben  topal  demirciyim,»  dedi  topal  l:arınca.  ı�Biz 
bundan  böyle  bağımsızlığı
nuzı 
ilan  ettik.  Bütün  kannca 
ülkeleri  karar  verdik  ki,  artık  hiç  bir  kannca,  sana,  fll­
lere,  hüdhüdlere  çalışmayacak.  Karınca  ülkeleri  karın­
calanndır

ve  bizler  özgürüz,  bağımsızız.ıı 
•Bunu  iyice düşündünüz  mü?»  diye sordu  filler
· 
sul­
tanı.  Hem  soruyor,  hem  de  kahkahalarla 
uz\ın 
uzun 
gülüyordu. 
HDtişündük,))  dedi  topal  demireL  uKarıncalar 
sana 
bir de armağan yolladılar.)) 
«Armağanları  da  neymiş  ki,  bir  bakalım. »  Bu  sözle­
ri 
söylerken  de  çok  gülüyordu  sultan,  yelken  kulaklan 
uçaralt. 
«Al  sultan  al ! ))  dedi  topaJ  demirel.  önce  başbuğun 
215 

kellesini  fırlattı onun suratına.  Onun da arkasından,  ((al, 
al,  al,ıı  diye  öteki  bütün  sanca  kellelerini  !ırlattL  «Tam­
dm 
mı, 
tanıdın 
mı 
bu  kelleleri,  al  al  al ! »  
Ulukepez  bu  kellelerin  kimlerin  kellesi  olduğunu 
sultana  söyleyince  sultan  kudurdu,  ağzı  köpükler  sa­
çarak : 
·
hüdhüdlerim,  askerlerim,  marş  kannca 
ülkelerine,  taş  üstün�e  taş,  gövde  üstünde  baş  bırakma­
yacaksımz,  yürüyün ! ,   Sesi  o  kadar  ötkeliydi  ki,  da�lann 
bile  sırtı  ürperdi.  ıcŞu  topalı  da  hemen  yakalayıp  kelle­
sini  kesin.» 
Bunu  duyar  duymaz  ak  güvercin  bir  ok gibi  fırladı 
uçtu  gitti.  O  semirmiş,  kanatıanın  oynatamayan  hüd­
hüdler  nasıl  ulaşacaklardı  bu  ak  şiı:n.ıeğe? 
((Yürüyün,  yürüyün,  yürüyün! 
ıı 
Asker  filler  de  kanncalann  bu  kafa  tutınalanna 
çok 
içerlemişlerdi.  Durup  dururken  rahatlan  bozulmuş­
tu.  Sonsuz  bir  öfkeyle  saldırdılar  kannca  ülkelerine,  va­
�an  fil  cu u up  düşüyordu  yerin  altına . . .  Varan  fil  düşü­
yordu.  Böylece  kannca  ülkelerine  saldıran  bütün  filler 
az 
bir sürede  kanncalarm  oyduğu  yerin  alt.lnı boyladılar. 
Ulukepez  bu  korkunç  yenilityi,  fillerin  toptan  yok­
olduğu 
korkunç  gerçeğini  sultana  ulaştınnca,  s�ltan  bu 
� 
immılmaz  haberin  acısından,  öfkesinden  havaya 
bt 
.. 
· 
in-
:;a.n  boyu  fırladı,  yere  düştü. 
Bir 
de  baktılar  ki  ortalık 

lepreme 
+
.
utulmuşluktan  da  beter  sallamyor, 
·
bu  hal 
ne 
I: 
ı.ldir  derlfen,  blr  de  baktılar  ki  bulunduklan  yerin 
t
c
pr?
.

ı 
<.la 
çükl.;yor.  Ilir  anda  toprak  açıldı,  sarayı  da, 
t. as  h1)ı�(:.. 'İ  · 1c:-, 
filler  sultanını  da  yuttu  gitti.  Kannca­
ls.!  ülk;�l fdn 
· 
al�:nı  oya
:
lark
'
m  fillr.r  sultanının  sal'f'.yı­
mn 
.a: �'nı 
oymuyı  da  unut
ınanıı
şlardı. 
Kıa.;.:.dan  hisse,  yeryüzünün  bütün  karıncalan  bir­
l0şincc . . .  


ASAR 
KEMAL 
F i l l e r  S u ltan i 
Karıncalarla filler h ikayesi ,   el bette  halkın yarattığı 
bir  hikayedir.  Küçük  bir  hikaye.  Ben  bu  hikayeyi  al­
dım  işledim.  Belki 
b u  
hikaye  çağlar  önce  Anadoluda 
uydurulmuştu .  Bir  küçücü k  hi kaye  olarak  günümüze 
kadar  geldi  ve  benim  eli me  geçti . .  :  Doğanı n   en  bü­
yük  hayvanı  olan  fi l i   sömürücü  olarak  aldı m .   Benden 
önce  halk,  bu  zavallı  gari p  hayvanı,  ona d üşmanlığın­
dan  değil ,   sırf  iri  gövdesinden  ötürü  sömürücüye  sim­
ge -olarak almış.  Sömürülenlerin çokl uğunu, çalışkanlı­
ğını,  yaraticılığını  göstermek  için  de  halk  karıncayı  al­
mış. 
N eye  üzülüyorum  biliyor  musunuz,  bu  kitabı 
okuyanlar,  özellikle de çocuklar, tilleri belki  hiç  sevme­
yecekler.  Bu  bana  çok  dokunuyor.  Ne  yapabilirdim 
ki?  Oysa  filler  bugünkü  sömürücüler  kadar  ne  kor­
kunçtur,  ne  zal i mdir,  ne  özg ürlük  düşmanıdır,  ne  de 
işkencecidirler.  Eğer  insan  soyunun  bu  en  zaliminin 
simgesin i ,   benzeri n i ,   hayvanlar  arasında  arayacak  ol­
sayd ı m ,   belki  timsahları  b u l u rd u m ,   boa  yılanlarını  bu­
lurd u m .   Yok  yok,  sanm ıyorum  ki  yeryüzü nde  bu  za­
limleri  simgeleyecek  korku nçlukta  bir  hayvan  türü  bu-
labile l i m .  . .  
----
Ya ş a r   Ke m a l  
ISBN 
975�433-006-9 



Download 60.22 Kb.

Do'stlaringiz bilan baham:
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   13




Ma'lumotlar bazasi mualliflik huquqi bilan himoyalangan ©fayllar.org 2020
ma'muriyatiga murojaat qiling