Filler Sultani


Download 60.22 Kb.
Pdf ko'rish
bet6/13
Sana29.11.2017
Hajmi60.22 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13
.
. .  
ı.ı 
«Duydum,»  diye  kubardı  sultan.  ııOnu  dpydum.)) 
41Belkısın  sarayı  altındandı.  Ben  onu  gördüm,»  dedi 
ulukepez.  «Bir 
dağın 
doruğundaydı.  Süleyman  ona  de­
ğil,  sarayına  tutuldu.)) 
<lanta,  sırçadan  olacak,»  dedi  sultan. 
· 
· 
<man 
ela  gözlüydü.  Uzun  boyluydu.  Belkıs  o 
kısacık 
boy­
lu  Süleymana  tutuldu.  Kıvırcık  saçlıydı  Süleyman.» 
Onlar  böyle  konuşurlarken  bir  yel  esmeğe,  yıldız­
lan  oradan  oraya  sürükleme�e  bB.şladı.  Gökyüzünde  yıl­
dızlar  karmançonpan  bir  oraya

bir  buraya  çalkamp  du­
nıyorlardı.  Mavi$  üstüne  savrularak  yıldızlar  dö-
· 
külüyorlardı.  Ormandan  ışık  fışkınyordu,  yeşil. 
Ma-

viden  yaldızlı  maviler  savruıuyordu  dünyanın  bu  ucun­
etan 
öteki  ucuna.  Ötede  yumşacık  serilmiş  toprak,  d()­
ğurgan,  güzel,  verimli,  ince,  serilmişti  tavında  bir 
ka­
dın  gibi. 
Ulu  bir  çınar  geldi  öteye,  yamaca,  kayalığın  dibine 
kondu,  dallan 
:
hışırdadı

Büyük  kentlerin  elektrik 
ışık­
lan  yandı  söndü,  bir  uğultu  doldurdu  ortalı��  Canavar 
62 


düdükleri  üstüste  çaldı.  Bir  yıldız  savrularak  aktı  geldi 
sultanla  ulukepezin  önüne  kondu.  Sultanın  gözleri 
ka­
maştı,  bir süre 
·
gözleri  hiç  bir  şeyi  görmez  oldu.  Bir  ulu 
ırmak 
geldi  yıldızın  üstünden  geçti.  Yıldızın  yeri  geniş 
bir  çimenlik  oldu. 
Badem  ağaçlan  büyüdü  çimende, 
ağaçlar  tepeden  tırnağa  çiçeğe  durdu. 
Çiçek  yıldıza, 
mavi  göğe,  mavi  gök  ak  güvercine, 
kırmızı 
yılana  durdu. 
Filler  sultam  hortumunu  uzattı  kokladı. 
«Tahtım  gibi  bir  tahtı  bu  dünya  hiç  görmemiş  ola­
cak,»  dedi.  uAz  önce  buraya  gelen  yıldızdan  da  bir  taht 
isterim.>> 
u Kannca  kullarm  sultanımız . . .  » 
uSöyle  kannca  kullanma . . .   Tahtımı  gören  yaratık 
hasedinden,  hayranlığından  çatıayıp  ölecek.»  · 
<(Ölürler,»  dedi  ulukepez. 
Dünya  nergis  kokmağa  başladı.  Ne  güZel
.'

Uzun 
hortumun.u  uzattı,  dünyayı  kokl@.dı  sultan. 

Bu  k okudan  da  isterim  ulukepez 
.
.

ı> 


«Baray  bahçesiz  olmaz.» 
<«Sen  bütün  yaratıklardan  iri,  bütün  yaratıklar  üs­
tüne  sultansın,  en  görkemli  sen  olacaksın,  senin 
sara
-
yın, 
senin 
tahtın,  senin  arkadaşiann  olacak . . .  
ı> 


.
«ıf
� 
�anncalar,»  diye  bağırdı  sultan.  ((Ben  o 
kanncaıannia  çok  bakacağım,  onlara  yiyecek  de  vere­
ceğim.  Onlar  benim . . .  

<(Suuuuu
sssss
,ı>  dedi  ulukepez,  «ssssssuuuuus  sul­
tanıml ı> 
Sultan  sustu.  O  susar  �?smaz 
·
da  ulukepez  ağlama­
ğa  başladı. 
Hem 
ağlıyor,  hem  de  : 
«Ben  ne  yapacağım,  ben  ne  yapacağım,  ben,  ben, 
ben,ı>  diye  çırı)ınıyordu. 
«Sus  ağl
ama 
kardeşim  s
ussss
! »  
Ulukepez  ağl
ama
sını  sürdfu:dü. 
63 

ıcAğlama,  sana  çok  yiyecek  veririm.ıı 
((Yıldızlar  yağdı,  yağmur  gibi,  ağlanm.ıı 
((Sana  da  elmastan,  yakuttan,  pırlantadan,  yeşim-
den  bir  yuva  yaptınrım.  Sus  ağlama,  suss ! ,  
ııKonduğum  dallar  çürüyecek  sultanım.ıı 
((Çürüsün,  suuuuussss ! 
ıı 
c
((Kuruyacak,  suuussss ! ı> 
((Yediğim  bÖrtü  böcek  ölecek ! ıı 
((Ölecek,  suuuu
sssss
l 'ı>  
((Toprak,  deniz,  tekmil  sular,  topraklar  ağıya  kese­
cek, 
ben  ne  yapacağım?ıı 
{(Ağıya  kesecek,  ağıya,»  diye  filler  sultanı  da  ağla­
mağa  başladı. 
<yor 
denizin  üstüne  doğru,  bak  sultanım.ı> 
((İyi,  bırak  yürüsünler.>> 
ııcBırak  yürüsün.ı> 
«<şıklar  akıyor  çağıl  ça�l. . .ıı 
((Bırak  aksu). . . .  ıl 
((Bir  at  kişniyor  sultanımız,  denizin  arkasında.>> 
ccO 
at  bizimdir.l> 
cc 
Bir  ceren  hopladı. 
ı> 
ccO 
ceren  bizimdir.n 
ıcDünya  kanncaya  kesti,  yeryüzü  gökyüzü  kannca­
ya 
kesti.)) 
ccKarıncalar  bizimdir.» 
Birden bir uykudan  uyanırcasına kendine  geldi sul­
tan,  gözlerini  oğuşturdu. 
ccNe  oldu  bize?ıı  diye  sordu  ulukepeze. 
ccYıldızlar  savruldu  üstümüze,  cerenler, 
atlar, 
bu­
lutlar,  ağaçlar,  çiçekler  savruldu  sultanım.  Elmaslar, 

pırlantalar,  kı
rmızı 
yakutlar,  ışıklar  savruldu  sultanı­
mız.» 
«Söyle kanncalara hemen sarayımı,  hemen isterim. 
Hemen  tal'ıtımı,  hemen  isterim.>> 
«Ben,  ben,  ben  ne  olacağım?»  dedi  ulukepez. 
«Ben, 
ben  de . . .  Bana  da . . .  » 
ccSarayımın  saçağına  yaparsın  yuvanı,»  dedi  filler 
sulta.nı.  «Söyle  onlara,  senin  için  4e  bin  yıllık  yiyecek 
toplasın  kanncalar.» 
cc8ağol  sultanım,ı>  diye  ayağına  kapandı  ulukepez 
onun. 
«Şimdi  mavi  elmastan  tahtımı  da  isterim.» 
ccBaşütüne  sultanım.  Mavi  elmastan  tahtın  da  ya­
pılacak  b�  yıl  içinde.  Yapılacak  ama .. .  » 
«Aması  ne,  söyle! »  
mukepez  bu  soruya  karşılık  vermedi. 

başka  bir 
şey  düşünüyordu.  Düşüncesini  sultana  açtı : 
«Beni  de  kondurur  musun  mavi  elınas  tahtına?ı> 
F 'lltan  epey  bir  düşündükt�n  sonra  karşılık  verdi : 
�cKondururum.n 
ecDünya  çürüdüğünde 

senin  mavi  ışıktan  elmas 
tahtın çürümez  değil  mi? 
. . .  
ı> 
ccÇürümez.» 
ccDinle  beni  öyleyse  sultanım.» 
ccDinliyo�um  seni,  benim  akıllı, 
güzel, 
görkemli,  ke­

pezi  de ışıklı hüdhüd  kardeşim.• 
ccŞimdi  sana  söyleyim  ki. . .  
Ben 
�)U 
kanatlarla  o 
kadar 
çok,  o  kadar  çok  şu  yeryüzünlin  üstünde  uçtum 
ki, 
gün  doğUmundan  gün  batı
mına 
kadar,  kuzeyden 
güneye,  güneyderi  kuzeye 
kadar.• 
dilinin 
altındakini  söyle 

.u 
uŞu 
bizim  karıncalar  ülkesinin 
kanncalan  var 
ya 
.
.

• 
cı:Var,»  dedi  sutan 
gerinerek. 
FS/1)5 
85 

«İ§te  bu  kadarcık  kannca,  yani  bir  ülkelik  kannca 
bizim  bütün  isteklerimizi  yerine  getiremez.  Güçleri  yet­
mez,  kıraliçeler  ne  kadar  çok  doğursalar  da . . .  » 
«Vah  vah,  vaaah,»  dedi  filler  su1tanı.  <<Öyleyse  ne 
yapalım?» 
· 
ecDaha  birçok
-
karınca  ülkesi  var  bu  dünyadan 
((Deme!  Sahi  mi?» 
((Bir  ülke  var  ki  ormanlıktır  boydan  boya,  uçsuz 
bucaksız.  O  ülkenin  kanncalan  iridir,  görkemlidir.  Ora­
nın 
kanncalannm  kaslan  çok  güçlüdür.  Çok  işimize 
yarı;ı.r.  O  ülkeye  kara  kanncalar  ülkesi  derler.» 
Hüdhüdler  başı  bundan  sonra  dünyada 
-
ne  kadar 
kannca  ülkesi  varsa

hepsini  bir  bir  filler  sultanina  söy­
ledi.  O  bir  kannca 
·
ülkesi  söyledikçe,  filler  sultanı 
se­
vincinden  uçuyordu. 
Kırmızı  kanncalan,  mavi,  turun­
cu,  ye§il,  nıor,  san  kanncalan,  ülkelerini  birer  birer 
söyledikçe  ulukepez  sultana,  sultan  sevincinden 
uzun 
hortumunu  direk  gibi  ta  gö�e  dikiyor,  bulutlara 
kadar 
uzatıyordu. 
((İyi  iyi,  derhal  seferim  var  tekmil  kanncalar 
ülke­
lerine . .

>, 
(bağırdı 
uluke­
pez.  ((Dur  hele.  Azıcık  serinkanlı  ol.» 
«Nasıl  olayım  serinkanlı,»  diye  güldü  sultan.  «Na­
sıl  serinkanlı  olunur,  dünyanın  bütün  kannca  ülkeleri­
ni  buyruğum  altına  almak  dururken . . .  » 
((Dur  sultanım.  Azıcık  azıcık  dingtnle  ki 
sana 
bir­
kaç  sözüm  var.» 
«Söyle,»  diye  sevindi  sultan.  «Ben  ne  söylersen  d�­
ru  söylüyorsun.  Bir  saray  da,  blr  taht  da  sana  yaptıra­
cağım.» 
((Ben  taht,  ben  saray  istemem  sultanım.  İstersen 
bana . . .  » 
«Söyle,  sana  ne  yaptırayım?» 
66 

((Bana  bir  yuva  yaptır  ki .
.

ıı 
(ıSana  bir  yuva  yaptıracağım 
ki,  ulu,  görkemli  btr 
çınar  ağacının  üstüne . . .  O  öyle  afsunlu  bir  ağaç  olacak 
ki,  bir  çmar  ağacı,  insanlar  onu  ne  kadar  ağılarıarsa 

ağılasınlar,  dibine  ne  kadar  çürümüş  su  verirlerse  ver-
sinler,  gene  çürümeyecek.  Baltalan  da  bu  ağacı  kese­
meyecek,  yangınları  yakamayacak.» 
(ıYakamayacak,»  diye  kanat  çırptı  sevinçle  uluke-
pez. 
uŞimdi  söyle,  bana  olan  sözün  ne?» 
uBent  iyi  dinle  sultan.  Kannca  ülkelerine  senin  bu 
koca, · top 
·
lop  gövdenle 
· 
sefer  yapmanın  hiç  bir  gereti 
yok.» 
�ıAllah  Allah,  nasıl  buyruğum  altına  alacağım  o  ka­
dar  ülkeyi  öyleyse?  Hiç  olmazsa  beni  görmeliler,  değil 
ıni, 
buyruğum  altına  girecek  �anncalar . . .  » 
ııHiç  bir  gereği  yok,»  dedi  ulukepez. 
�ıNe  yapacaksın  söyle  bana,  ey  hücfPüd?>> 
(
a
rasın
da  çok 
kaldım.  Onlardan  çok 
·
hileler  öğrendim 
ki,  hile  derim 
sana.» 
((Eeee?» 
«Efendime  söyleyim,  ben  şimdi·  bizim  kanncalar­
dan 
on  beş,  yirmi  kadannı  sırtıma  alıp  yola  çıkacağım. 
Tuhaf  kılıklı  kannca  da  olacak  aralannda,  bu  ayakları, 
bıyıklan  kuyruklan  kopmuş.  kannlan  deşilnliş  kannca­
lar  arasında . . .   Bu  kanncalan  sırtıma  alıp  uçacağıın  ilk 
kannca  ülkesine,  sırtımdaki  kannca  harabelerini  vanp 
kanncalar  ülkesinin  başkentine  indireceğim,  başkentin 
bütün  kanncalannı  alana  toplayıp  bizim  karıncaların 
durumlannı  göstereceğim  onlara.  Sonra  da  onlara,  an­
latın  bakalım  filleri  bu  arkadaşlara  diyeceğim.  Onlar 
ülkelerinin  fillerin  ayakları  altında  nasıl  ezildiklerini, 
67 

· 
yokolduklannı  anlatacaklar. . .   Ondan  sonra,  başkentte-
ki  kanncalara 
b
uy
ru
ğum
aza 
geçmelerini  söyleyece�• 
«Ya 
geçmezlerse?»  dedi 
sultan. 
anmı
ş  k
a

ılı
k  verdi  ulukepez. 
«Ya 
geçmezlerse?ıı  d
iye  üsteledi  sultan. 
«Geçmezlerse,ıı  dedi  hü�üd, 
((onlar buyru
ğum
uz 
al-
tına  geçmezlerse, 
ben  de  orada  genç  bir 
fil 
bulurum. 
Buradan  fil 
götürrneğe  gerek 
yok. 

genç 
fili  saldırtınm 
·o 
ke
nt

. . .  >> 
• 
<
c
Y
a
şşa
! ı
ı 
dedi 
sultan.  «Şu  sendeki  akıl 
insanlarda 
o
ls
a

ne  dü
n
y
a
yı, 
ne  kendilerini 
böyle  berbat  ederlerdi.» 
ıcSağolasın  sultanım,» 
dedi  ulukepez. 
«Haydi  yo
l
u

açık  olsun.  Dünyadaki 
bütün  kann­
caları  bana bağla. 
Göteyim 
s
e
n
i
.
» 
«Uzun  s
ü
rme
z

bütün  yeryüzünün 
kanncalan  buy­

ruğundadır 
sultanım, 
senin  şu  fil  ulusunda  bu  görkem 
varken.ıı 
<
ı
Şi
md
i  sen 
doğru 
bizim 
kanncalarm  ülkesine  git, 
konuştuklarımızı 
bir 
bir 
onlara  anlat. . .   Sarayı 
çabuk 
i
s
tedi
ğ
i
m

de 
bir 
daha 

y
l
e  onlara.  Yolun 
açık 
olsun.» 
olasın 
s
ulta
n
ı
m
.
» 
Ulukepez  uçtu 
Ka.nnca 
ülkelerine,  orada  ne 
kadar  kör 
topal, 
kınlmış,  bıyığı 
kopmuş,  perişan 
kannca  varsa  topla
d
ı 
sırtına  aldı  kara  kanncalar  ülke­
sine  doğru  uçtu. 
Yollarda,  ovalarda,  ormanlarda  sürü­
lerle  filler  görüyor,  onlara  ulu  sultanın  sel
amını 
söy­
l
ü
yo
r
d
u. 
Bir  gün,  gün  kuşluğa  gelirken  hüdhüdler 
ba
şı

ka­
ra  kanncalar  ülkesine  geldi.  Kara 
kanncalan 
kentin 
alanına  toplayıp,  onlara  sırtından  alana  ln
d
ir
d
iğl  peri­
şan 
ka
n
n
ca
l
an 
gösterdi.  Kara  kanncalar  bu  elden  ayak­
tan  yoksun,  yan  ezik  kanncalan  görünce  çok  acmdılar. 
«Vah  vah l •   dediler.  «Vah  vaaah, 
kim 
böyle 
.
yapmılJ 
bunlan  böyle?  V ah  vaaaah! 
• 

Ulukepez durumdan faydaland.I: 
«Anlatın  bakalım,»  dedi  perişan  kanncalara. 
Perişan  karıncalar  ülkelerinin,  kentlerinin  basıldı· 
�  o  kara  günü  bütün  aynntılanyla  anıatmağa  başladı­
lar.  Kentin,  ülkenin  üstüne  kara  birer  dağ  gibi  yüklen­
miş,  her bir  adım  atışta  binlerce  kannca  öldüren,  yuva­
lar  yıkıp  söndüren,  bir  hışım  gibi  yeryüzünde  dolaşan 
tilleri  söylediler.  Onlar  söylediler,  kara  karıncalar  ağ­
ladılar, 
kara 
kanncalar ağladılar onlar söylediler. 
Sonun­
da  hüdhüdler başı  a1a.nın  üstünde  uçup,  bütün  alanı ye­
di  kere  dolandıktan  sonradır 
ki 
söze  başladı: 
«İşte  gördünüz  bunlan,  baştan  sona  kadar  da  din­
lediniz,  f1llerin  kim  olduğunu  bir  iyice  anladınız.» 
Durdu,  aşa�da  kaynaşan  kannca  kalabalığına  bi­
raz 
�a  yaklaşmak  için  kanatl
annı 
kıstı. 
ıc
Ş
imdi  dinleyin  beni,  filler sultani  ordusunu  çekmiş 

sizin üstünüze  geliyordu.  Sizin ülkeniz d� şu
· 
perişan ka­
rıncalann  ülkesi  gibi  olacaktı.  Ben,  o  ulu,  o  görkemli 
sultarun önüne geçtim, aman sult
anım 
dur, 
·
dedim

O de­
di,  neden  durayım,  behey
· 
ulukepez  kardeşim?  Ben  de­
dim  sultana,  şunun  için  duracaksın 
ki, 
dünyada  ya­
şayan  her  kannca  senin  buyruğundadır,  ol  sebepten 
sen  buyruğundaki  kanncalan  neden  öldüresin?  Doğru, 
diye sevindi  sultan,  neden  öldüreyim  buyruğumdaki ka­
nnca kullanmı?  Ben dedim  ona, öyleyse ben  kara kann­
calar  ülkesine  gideyim,  senin  yüce  buyruğunu  kara  ka­
nncalara  bildireyim 
ki, 
onlar  da  senin  bir  dediğinden 
dışan  çıkmasınlar.  Şimdi  dinleyin  beni  ve  hem  de  duy­
duk  duymadık  demeyin,  yüce  filler  sultanının  buyruğu­
nu  bildiriyorum.)) 
Yukardan, bütün kent duyacak bir biçimde hüdhüd­
ler  başı  gür  bir  sesle  öterek  filler  sultanının  buyruk-
lannı 
kara 
kanncalara  bildirdi. 
· 
Birinci  okuyuşta  kara  kanncalar  bu  buyruktan 
hiç 
69 

bir şey  anlamadılar.  Ulukepez onlara yeniden  oirudu buy­
ruğu. 
Anladınız  mı?,, 
Gene  hiç  bir  şey  anlamamışlardı  karıncalar. 
Hüdhüdler  başı  geniş  yüreklilikle,  sabırla  bir  daha, 
bir  daha  okudu  buyruğu,  akşama  kadar  döndü  okudu, 
döndü  okudu,  kanncalar  gene  hiç  bir  şey  anlamadılar 
buyruktan. 
«Anladınız mı  sultan  ne istiyor?ıı 
ccAhlamayacak  ne  var  bunda,  sultana  yakuttan  bir 
saray,  pembe  elmastan  bir  taht
· 
yapacak,  ambarlarını 
da  yiyecekle  dolduracaksınız.  B;.mda  anlamayacak  ne 
var?ıı 
�anncalar: 
«Çok  zor,»  dediler.  ccÇok  zor.  Bu  buyruktan  biz 
hiç 
bir  şey  anlamıyoruz.» 
· 
«İyi  öyleyse,ıı  dedi  hüdhüd,  «yakında  öyle  bir 
an­
layacaksınız  ki . . . ıı 
«Anlayamayız,ıı  diye  bağırdılar  kanncalar  hep  bir 
ağızdan.  «Biz  fil  dilini  anlayamıyoruz.ıı 
Hüdhüdler başı yere indi,  alana indirdiği  perişan 
ka­
nncalan  öfkeyle  sırtına  bindirdi,  az  ilerdeki  ormana  uç­
tu.  Orada bir fil  sürüsü  durmuş,  filler hortumlarını  göğe 
dikmişler, gökten  buyruğa benzer yağacak
'
bir şeyler bek-
liyorlardı. 
· 
«Beni  mi  bekliyorsunuz?ıı  dedi  hüdhüd. 
«Seni,  seni  bekliyorduk,ıı  dedi  filler.  ccBuyruğun  ba-

şımız  üstüne.» 
· 
ccHaydi  hemen  kara  kanncalar  ülkesine  yürüyelim. 
O  ülkede  taş  üstünde  taş,  gövde  üstünde  baş  kalma­
yacak.ıı 
Filler  kannca  ülkesine  doğru  yola  düşüp  az  bir  sü� 
rede  kara  kanncalar  ülkesine  ulaşıp savaşa  giriştiler.  Bu 

dünya  dünya  olalıberi  böyle  bir  hengameyi  kanncalar 
görmemişlerdi.  Yerler  sarsılıyor,  yanlıyor,  gökler  çatır 
çatir edip yere  dökülüyordu.  Kanncalar  ülkesinin  üstün­
den  kuşlar  bile  uçmuyorlardı.  Vakt  erişip,  gün  tamam 
olurken  akşa�a  milyonlarca  kannca  fillerin  koca  ayak­
ları  altında  ezildiler.  Ezilmeyenlerse  ulukepeze  gelip 
aman  dilediler: 
«Sultanın  buyruğunu  mu,  o  ulu  filler  sultanının 
buyruğunu  mu  diyorsun?  Onu  b.iz  sözcük  be  söze�  an­
ladık,»  dediler.  «Biz  ta  ezelden  beridir  filce  biliriz.  Aslın­
da  bizim  soyumuz  fil,  fillerin  soyu  da  kanncadır.  İnan­
dık,  iman  ettik,»  dediler. 
Ulukepez  buna  çok  s�vinip  filler  sultaruna  ilk  utku 
haberini  ulaştırdı: 
«Bu  kara  karinealar  öyle  güçlü  bir  soy  ki,  her  biri­
si yüz  karınca  gücünde.>> 
Filler  sultanı 
da.: 
«Oh  oh  oh,»  diye  göbeğini  hoplattı.  «İyi  iyi . . .   He­
men  öteki  ülkelere  de  uç  ve  buyruğumu  san,  yeşU, 
kır­
mızı  kanncalara  da  ulaştır.  Atlı  kanncalan  da  unut­
ma.  Dünyada  bildiğimiz,  ya  da  bilmediğimiz  ne  kadar 
kannca  ülkesi  varsa.  hepsini,  hepsini  buyruğuma  al! 
· 
Dünyanın  bütün  filleri  bu  iş  için 
.
senin  buyruğuna  ve­
rilmiş,  tekmil  fillere  haber  ulaştırılmıştır.» 
«Sağlıcakla  kal  sultanım.>Y 
«Yolun  açık,  kılıcın  keskin  olsun.» 
Ulukepez  bu  sefer  de  turuncu  kanncalarm  ülkesine 
uçtu.  onlan da  az  bir  sürede  suıt
anın 
buyruğuna  aldı. 
Sonra  kırriuzı,  sonra  yeşil . . .  Bütün  kannca
·
ülkelerini 
az 
bir sürede sulta.nın buyruğuna  bağladı.  özellikle  Asyada, 
Afrikada  hiç  bilinmedik,  duyulmadık  kannca 
·
ülkeleri, 
kannca  soyl�n  buldu  ki  ve  bu  kanncal
ann 
öylesine 
ma
­
rifetıeri  vardı  ki,  sultan  bunlan  duyduğunda  o  iri  gôv­
desine  kanat  takıp  sevincinden  hüdhüdlerle  birlikte 
uçacaktı  nerdeyse .

;
· 
71 

Filler  sultanının 

karıncalar  impatatoru 
olup,  karıncaların  özenip  bezenerek  yaptıkları 
sarayına  girip  gene  karıncala1'ca  yer  yuvarlağının 
tam  ortasınd.(ın  çıkarılarak  yontulmuş,  mavi 
ışıklar  saçarak  gece  gündüz,  binlerce  yıldız 
bir araya  gelmiş gibi  yalp  y(IJ,p  ederek  yanan, 
kıvılcımlanan  tahtına  oturduğudur. 
Karıncalar  çekiliyordu  da

a  d
<>Ant 
ve  da

daki  fi1 
sarayı  nerdeyse  bitti.  bitecek.  Yollar beller,  kayalıklar  or­
manlar  çekilen  karıncalarla  iplik  iplik . . .   Karıncalar 
son  bir  çabamn  mutlulu�  içindeler.  Nasıl  mutlu  olma­
sınlar,  ulular  ulusu,  görkemliler  görkemiisi  til  sul

nına 
onlar  saray  yapıyorlar  ye
ryüzün
de  ilk  olaraktim. 
Az 
iş 
mi?  Yoruldular,  bittiler  tükendiler  ama  olsun.  Yakında 
bu  güzel  sırça  saray  bitti

de  bütün  çektiklerini  unu­
tacaklar.  Kimbilir  ulu  filler  sultam  bu  saraydan  dola­
yı  ne  kadar  mutlu  olacak! 
Dünyanın  ortasına  yedi
· 
yerden  delik  açıp  mavi  el­
mas  kayalıkianna  ulaşmış  kanncalar  da  mutluydular, 
bir  kere,  yeryüzünün  tam  ortas:ına  kadar  ulaşan  ilk 
ya­
ratıklar  onlardı,  vanp  ye
ryüz
ünün  ortasına,  gözün  ba:­
kamayaca

ı  kadar  parlak,  ışıklar  saçan  mavi  elmas  ka­
yalı

ı  bulan  onlardı,  bu  kayalıktan  kopardıklan  par­
çalarla sultana  dünya  dünya olalı  görülmemiş,  insan  sul-
72 

tanla
nnın 
bile  a�zlannın  suyunu  akıtacak  kadar  güzel 
bir  taht  yapacak  olanlar _da  onlardı.  Bu  kadar  büyük 
mutluluk  hangi  yaratık  soyunun  eline  geçmişti  ki . . .  
Dünyanın  dört  y
anını
,  ova�arı,  ormanlan,  dağlan, 
bahçeleri  bir  bir  dolaşarak,  bir  zırnı�  bile  yemek 

değil,  koklama.dan  f1llere,  hüdhüdlere,  sanca  karınca­
lara  yiyecek  toplayan  kanncalar  da  mutluydular.  Dün­
yanın  her  bir  yerini  didik  didik  ederek  ç.içeklerin,  ulu 
ağaçlann,.  böceklerin,  ekinierin  özünü  sağan,  sağıp  da 
fillerin  ambarlannı  ağzına  kadar  iksirle  dolduranlar  da 
onlar  değiller  miydi?  Bu  görkemli 
-
yaratıklar,  bu  kann­
calann  yeni  tannlan  onlann  bu  davranışlanndan  kı­
vanç  duyacaklardı,  belki  de  her  bir  kanncayı,  kıvanç­
tan  kapıanna  sığamayıp,  birer  ulu  fil  yapacaklardı.  Ka­
nncalar  canlannı  dişlerine  takıp  çalıştıklannın  elbette 
bir  karşılı�  göreceklerdi. 
Ambarlar,  kı
rmız
ı  has buğdaydan,  ayçiçeğinden,  mı
­
sırdan,  elma,  gül,  ayva,  nar  çekirdeğinden,  çiçek  özün­
den,  baldan,  incirden,  üzümden  dolup  taşıyordu.  Top­
layıcı  karıncalar  öylesine  büyük  bir  çabayla  yeryüzü­
nü  dolaşıp  yiyecek  topl8.mışlardı  ki  fillerin  ambarlann­
da  yalıuz  kuş  sütü  eksikti� 

da  olsa  onu  da  ne  yapıp 
edip  ambarlara  taşıyacaklardı.  Saray  yapmakta, 
mavi 
elmastan  taht  yontmakta,  yiyecek  toplamakta  dünya­
nın  kanncalan  binbirleriyle  yanşıyorlardı.  Bütün  dert­
leri  de  filler  sult
anının
,  hüdhüdler başının gözlerine  gir­
mekti. 

kocaman  tiller  sultanı,  ye�ıi  kanncalar  tannsı 
onlarla  konuşuyordu  bile,  unasılsınız
· 
kannca  kullarım,» 
diyordu.  Yaaa,  «nasılsınız  sevgili  karınca  kulıanm,»  di-
· 
yordu  onlara.  «Siz  böyle  çalışırsanız  yakında  her  bi­
riniz  birer  görkemli 
til 
Ol$Cak,  sizler  de  o  küçücük  ka­
nncalan  yöneteceksiniz.  !sterseniz  yönetmezsiİıiz  de,  yer 
· 
içer  o
rman
daki  en  iri  ağacın  gövdesine  sabahlardan  ak­
şamlara  kadar  kıçınızı  sürer  kaşınırsınız.  Bu  dünya  size 
73 

cennet  olur. 
Yalnız 
sizden  ricam, . öteki,  eski  fillere  uy­
mayın,  nolursunuz.  Kıçınızı  ağaçlara  sürer,  durmadan 
kaşınırken  nolursunuz  biribirinize  düşüp  kavga  etme­
yin.  Herkes  de,  öteki  yaratıklar  da  bunlann  haline,
.
kav­
galanna  bakıp  mutlu  filler  ülkesinde  işler  kötü  gidiyor 
sanıyorlar.  Oysaki,  filler  ülkesi . . . ,, 
Aaah,  karıncalar  bir  fil  olsalar,  o  şımarık  filler  gibi 
hiç  kavga  ederler  mi?  Filler  cennetinde  nasıl  güzel,  nasıl 
uslu  yaşarlar,  aaah,  karıncalar  bir  fil  olsalar,  aaah . .

üstelik  de  filler  gibi  yıl  on  iki  ay  durmadan  kıçlannı 
ağaçlara  sürüp  yan  gelip  yatarlar 
mı, 
çalışacaklar  on­
lar,  çalışacaklar.  Hele  onlar birer  fil  olsunlar,  hele hele . . .  
Fil  gibi  güçlü  olunca,  bu  dünya  böyle  mi  olur?  Kannca­
lar  fil  kadar  büyük,  güçlü  olunca  bu  dünyayı  tepeden 
tırnağa  değiştirip,  dünyada  ne  kadar  yaratık  varsa,  in­
san,  at,  deve,  an,  kurt,  fil,  kannca,  tilki,  çakal;  biltek­
mil  yaratıklar,  hepsini  kul;  tutsak  ederler . . .  Bütün  dün­
yadaki  en  küçük  yaratıklar,  solucanlar  bile,  kelebekler 
bile  onlar  adına  çalışaCaklar. 
Aaah, 
kanncalar  bir 
fll 
olsalar,  böyle,  bu  ahmak  filler  gibi fil mi  olurlardı, � !  
Hele  ş u  saray,  şu  mavi  elmas  taht  bitsin,  hele  tann-sul­
tan  bir  sarayına  girip  tahtına  kurulsun,  hele bir 
yüz 
bin 
bahçelik  çiçeğin  özünden  çıkanlmış  iksirini  içip  esrik­
leşsin,  hele  bir . . .  İşte  o  zaman  belki  fil  sultanı  coşup  ka­
nnca  kullarını  bu  coşkuyla  fil  eyleyebilirdi. 
İşte  bütün  bunları  kanncalar  durmadan  düşüne-

rek  çabalanna  çaba  katıp  çalışıyorlar,  yerin  altını 
oyup 
elmas  dağlanndan  kaya  kopartıp  getiriyorlar,  sırça  sa­
rayı 
zerre  üstüne  zerre  koyarak  yükseltiyorlardı. 
Bu  aşka  şevke,  çabaya  dağlar  dayanmıyordu.  Gö­
zün  alabildiğince  dünya  kanncaya  kesmişti.  Dünyadaki 
yaratıklar,  kuşlar,  böcekler,  öteki  hayvanlar 
şaşmış 
kal­
mışlardı,  dünyaya  tepeden  tırnağa  sıv
anmı
ş  kannc
anın 
çokluğuna.  Ana  kıraliçeler  habire  kannca  dOğuruyorlar-
74 

dı  filler için,  neredeyse,  az  bir  süre sonra dünyada  kann� 
cadan  kıpırdayacak  yer  kalmayacaktı.  Kanncalar  da  sa­
rayı  tamaml
ama
k,  tahtı  yontmak  için  biribirleriyle  ya­
rışa  girmişlerdi.  Koskocaman  kannca  dünyası  soluk  so­
luğaydı. 
Tan  yerleri  ışıdı  ışıyacak,  ortalık  ıhırcık  karanlık, 
birden  dağın  başında  bir  koskocaman  top  ışık  patladı, 
ovalar,  dağlar,  sular  aydınlandı.  Dağın  tepesinden  öy­
lesine  bir 
_
ışık  seli  şakırdayarak  çağıldayıp  geliyordu  ki, 
bu  ışık  toprağın  içine,  ormanın  en  kuytu  yerine,  ağaç­
Iann köklerine,  kabuklanna,  kayaların özlerine işliyordu. 
Bu  ı
ş
,
ıkla  birlikte  bütün  dünya  dş.  şaşkınlıkla  uyan­
mıştı.  Yaratıklar  gözlerini  dağın  tepesine  dikmişler, 
lalü  ebkem  kalmışlardı.  Filler,  hüdhüdler,  kartallar, 
.
do­
ğanlar,  çaylaklar,  hem  de  kırmızı  kartallar,  kurtıar,  til­
kiler,  aslanlar,  kaplanlar,  atıar,  gergedanlar,  çakallar, 
sürmeli  gözlü  cerenler,  geyikler,  karacalar,  hem  de  ren 
geyikleri,  develer,

martılar,  albatroslar,  bilcümle  kara 
ve  deniz kuşları,  insanlar  ve  hem  de  genç  yaşlı,  bilgin  ve 
de  çocuk  dağların  üstünden  sağılıp  gelen  bu  ışığa  dal­
mışlardı,  böylesi  bir  ışık  nereden,  nasıl  fışkınp  geliyor­
du!  Sırtlan  yanar  döner  böcekler,  kelebekler  bu  ışık  se­
linin  altında  sert  kabuklan  yanar  döner,  bir  ustura  kır­
mızıs
ında,  sansında,  yeşilinde,  morunda,  turuncusunda 
çakan,  keskin,  biçen,  kanatları,  gövdeleriyle . . .  
Ağaçlar,  sular  bu  ışık  içinde  yuvarlanan,  balkıyan, 
şavklanan.  Ve birden  ışık  selinin  üstünde  şimşek  gibi,  bir 
ustura  gibi  keskin  bir  mavi  sel,  yalazlayarak,  çakarak 
ışık  selinin  üstüne  inen  mavi,  keskin  çizgiler,  kesen . . .  
Kuşlar  gökyüzünde,  ıhırcık  karanlığı  delmiş  ışık 
selinin,  mavi  ustura  şimşeğinin  üstünde  kanat  kana­
da. . .  Ve  yerdeki  yaratıkbır,  yanyana,  üstüste,  kamaş­
mış  gözleriyle . . .   Ve  insanlar  olan  bitenden  aptallamıŞ . . .  
Filler sultanı  uyandı,  gözlerini  sildi,  gökyüzüne bak-
'15 

tı,  gökyüzü  tupturuncuydu  hüdhüdlerden,  gökyüzünün 
doğu  yönüne  gözleri  ilişti,  orası  da  apaldı, 
kırmızı 
kar­
tallardan,  gökyüzünün  batısına  baktı,  orası  da  som 
ma
­
viydi  papağanlardan,  som  yeşil, 
som 
al,  som 
san, 
som 
turuncu,  som  papağan  moruydu. 
Güneyi  küçücük  kuşlar  tutmuşlardı,  bir  renk  cum­
büşünde,  gökyüzünü  örtmüşlerdi.  Yerdeki  cerenlerin, ge­
yiklerin,  sülün  gibi  atıann,  tek  boynuzlu  gergedanlann 
üstüne  ışık  sağılıyordu  durmadan. . .   Dünya,  yeryüzü, 
gökyüzü  ve  bilcümle  yaratıklar  ve  biltekmil  bitkiler,  ka­
ya,  su,  toprak  şimdiye  kadar  hiç  görülmemiş  bir  ışığın 
içindeydiler.  Gökyüzünde,  suların,  dağların,  ormanla­
np  üstünde  som  blr  mavi  geniş,  yumşak,  bir  bulut  gibl 
sallanıyordu,  sağılan  ışık  selinin  içinde. 
Keskin, 
ustura, 
biçen  çizgilerle . . .  
Filler  sultanı  hemen  hüdhüdler  başını  çağırdı: 
«Ne  o,  bu  hal  ne  hal  böyle,  ulukepez?  Ne  oldu  bu 
dünyaya  kardeşim,  bütün  yaratık  gökyüzüne,  yeryü­
züne  dökülmüş,  şu  vurdum  duymazlar  bile bak  aşağıya, 
ayaktarup  gelmişler,  bu  ne  hal,  bir  olağanüstülük 
mu 
var?» 
Hüdhüdler  başının  ağzı  kulaklanndaydı. 
«Var,»  dedi,  «sult
anım
ız,  hem  de  öyle  bir  olağan­
üstülük  var 
ki, 
dünyamız  böyle  bir  olağanüstül�  da­
ha  önce  görmüş  değil. . .  Bak  oraya.» 
(e< Oraya,  oraya,  ulu  dağın 
tam 
doruğuna .
. .  
>> 
((Filler sultanı baktı  ve gördü. 
Az 
daha  gördüğü 
gil­
zellik  karşısında  sevincinden  yüreği  duruyordu.  Som 
mavi  bir  kuşak  sarmıştı  dört  bir  yandan  yalp  yalp  eden 
sırça- sarayı. 
e<Çabuk,  karıncalan  getir 
bana ! ıı 
76 

Hemen o  anda ulukepez  başka on yedi hüdhüdle bir­
likte  uçup  kanncalar  kentine  geldi,  alana  kondular: 
<�Çabuk  olun,  sult
anıınız 
sizi  istiyor.ıı 
Kanncalarm  ileri  gelenleri  ve  hem  de  yorgun  kıra­
liçe,  bu  yıl  milyonlarca  kannca  doğurmaktan  bir  hal 
olmuştu,  zaten  giyinmişler  kuşanmışlar  onu  bekliyor­
I.ardı.  Hüdhüdlerin  kanadına  doluştular,  filler  sultanı­
nın 
y
anın
a  geldiler: 
karşıladı  onlan  sultan.  «Sizler  benim  yapıcı,  yaratıcı 
kardeşlerimsinı·z.  Sarayın  açılış  törenine  hepinizi,  bil­
tekmil  kannca  kullanını  bekliyorum.  Sizi  şimdi  hüd­
hüdler  sırtlanndan  indirmeden  oraya  götürsünler.  öte­
kilere  de  buyruk  çıkartacağım;  t�kmil  emeği  geçmiş  ka­
nncalar  törene  katılacaklar. ıı 
Tuhaf  kılıklı  kannca: 
«Bütün  kanncalar  sarayın,  tahtın  yöresindeler. 
Bizler  kentlerde  kalmış,  sultanımızın  buyruğunu  bekli­
yorduk.  Sarayı,  hem  de  mavı  tahtı  yapan  kanncalar 
dün  geceden  beri  durmuşlar  orada  gözlerini  bir  türlü 
yaptıklan  saraydan,  yonttuklan  tahttan  alamıyorlar, 
orada  sarayın,  tahtın  güzelliğine  çarpılıp  kalmışlar., 
_

natlanmıştı  sanki,  o  iri  gövdesl  tüy  gibiydi.  Bütün 
fil­
lerini  toplayıp  dağdaki  sarayına  d�ru  yollandı.  'Ostün­
de,  bir  bulut  gibi  kanat  kanada  hüdhüdleriyle. 
Bütün  kanncalar,  hüdhüdler,  öteki  kuşlar,  böcekler, 
hem  de  tırtıllar,  biltekmil  yaratıklar  gelmişlerdi  törene. 
B4'  tek  insanlar  gözükmüyordu  ortalıkta. 
Hüdhüdler  başı,  ulukepez: 
man 
ha  insanlara  haber  vermeye­
Um  bugünkü  töreni.  Ne  yapıp  edelim  de 
insanlar  sara­
yı 
da,  tahtı  da,  töreni  de  bilmesinler.  Ben 
insanları 
çok 
iyi 
bilirim.  Onlarda  bir  Süleyman  vardı,  bütün  yaratığın 
77 

dilini  bilir,  sihirbaz  bir  kişiydi,  onun  gününden  beri  biz 
insanlarla  birlik  olduk.  Ben  onlan  bildim  bileli  nereye 
burunlanm  sokmuşlarsa  berbat  etmişlerdir.  Çok  övün­
gen  yaratıklardır,  bir  yaparlarsa  bin  övünürler.  Sonra..: 
cığıma  da  kendilerini  evrenin  kilidi  sanırlar.  Hepsi  de 
· 
az çok delidirler. Sonra da o insanlar var ya, bizim gibi de­
ğildirler,  onlar  ölümlüdürler.  Ölümlü  olduklannı  bilip, 
ölüm  karşısında  delirmişlerdir.  Bu  yÜzden  do�aya,  ken­
di  kendilerine,  yıldızlara,  her  �eye kinle

bakarlar.  Sevgi­
leri  tükenmiş.  Sevmeyi  unutmuşlar,  yaşam  sıcaklığını 
yitirmişlerdir.  Şimdi  bu  sarayı,  bu  tahtı  görsünler  ya 
yıkar,  bozar,  yerle  bir  ederler,  ya  da  durmadan  biribir­
lerine  satarlar.  Senin  bu  güzel  sarayın,  görkemli  tahtın 
onlar  için  salt  bir  satış  aracı  olur . . .   Onla�  bir  güzelllte, 
bir  yıldıza,  güzel  bir  hüdhüd  dişisine, 
·
bir  ku�ya,  bir 
cerene  içieri  sıcacık  sevgiyle  dolarak  bakmazlar,»  diye 
konuştu. 
Filler  sultanı  da  korkudan,  şaşkınlıktan  gözleri  öı-
şanya  u�ramış: 
· 
·.(  . .  
((İnsanlar  dünyada  sarayımın  yerini  bile  bilmesin-
ler,  tahtımı  duymasınlar.  Büyücü  hüdhüdü  gönder  bü­
tün  insaniann  gözlerini  ba�Iasınlar,»  diye  kesin  buyruk 
verdi.  ((B111yorum,  ben  de  biliyorum  şu  insan  yaratı�ın 
her  bjr  şeyi  berbat  ettiklerini.  Tann  hiç  bir  yaratığı  on­
lara benzetmesin.  Onlar  gibi,  tann  hiç  bir yaratığı  ölüm 
karşısında  dellrtmesin.  Biliyorum,  onlann  işi  d�­
lanndan  ölümlerine  _kadar  kendilerinden,  ölümden,  ger­
çeklerden  kaçmak.  Ve  bu  kaçıştan,  korkudan  dolayı  ön­
lerine  ne  çıkarsa  yoketmek . .

>> 
Tören  başladı.  Filler  sultanı  sarayın  önündeki  beş 
apartıinan  yert  büyüklü�ündeki  kayalığın  düzüne  çık­
tı.  önce  hortumunu  gö�e  dikti,  sonra  da  arka  ayaklan 
üstüne dikilerek  ön  ayaklanm  gö�e  açtı,  mını mını  dua­
lar  okudu  bir  süre.  Duası  bitince  hortumunu  aşağıdaki 
78 

ovayı,  yamaçlan  zınkazınk  doldurmuş 
yaratıklara  uzat­
tı,  sonra  gene  gö�e  dikti,  gök
-
kuşlardan  kapanmıştı,  en 
küçük  bir  parçası  bile  gözükmüyord�. 
Filler  sultanının  sütbeyaz  bedeni  bugün,  bu ışık  se­
li  altında her  zamankinden  daha  da beyazdı,  yıldırdıyor­
du.  Konuşmasına  başladı: 
ccSayın,  sevgili,  görkemli  yaratıklat,  kardeşlerim,  si­
zi  bu  sevinçli  günüme,  mutlulu�uma  kıvançla  ça�ırdım, 
hoş  geldiniz.  Bilcümle  yaratıklar,  görüyorum  ki,  biltek­
mil  ça�nma  gelmişler,  sa�olun,  varolun . . .  Bir 
tek  in
san­
lar  eksik  bu  toplantıda . . .   Hiç  biriniz  onlan  buraya  ça­
�ırmamı  benden  beklemezdiniz,  de�il  mi?n 
Bütün 
yaratıklar  hep 
bir  ağızdan  bağırdılar: 
«Beklemezdik. 

Bu  korkunç  sesi · duyan  insanlar  bunu  şiddetli  bir 
gökgürültüsü  sandılar. 
ccBu insanlar da  bizim  gibi,  tüm öteki yaratıklar 
gi­
bi  alçakgönüllü  olsalar,  her  birisi  kendisini  tann 
s
aym
a
­
sa, 
sonra 
da  bu  tannlar  korkulanndan  geberip  canavar­
laşmasalar  onlan  da  bu  mutlu  güne  ç�ğırmamak 

�n 
hiç 
bir  sebep 
kalmazdı.n 
«Kalmazdı,))  diye  hep  bir  ağızdan  bağırdılar  öteki 
yaratıklar.  İnsanlar  bunu  da  gökgürültüsü  sa


aldır­
madılar. 
«İnsanlar  çok  yozlaştılar, 
dünyadan,  yaratıklardan 
koptular. 
ÖlÜm  korkusu 
bitirdi  onlan.  Başlannı  bu  kor­
kudan  dolayı  taştan  taşa  vuruyorlar.  Vurdukça  da  tozu· 
tuyorlar.  İnsanlar  bir  gün  kannca  olduklan  gün, 
kann­
calar 
gibi 
alçakgönüllü  olduklan  gün,  biribirlerini 
ye­
medptleri  gün  kendllerini  k
u
rta
ra
c
a
k
l
a

. . .  » 
ccKurtaracaklar,n  diye  bağırdı 
tekmil  yaratıklar  hep 
bir 
ağızdan.  İnsanlar  bu  gümbürtüyü 
de 
duyup  gene 
gökgürültüsü 
sandılar. 
«Evet 
.sayın 
kardeşlerim,»  diye  gene 
.
başladı 
filler 
79 

sultam,  gırtlağım  temizleyerek.  «İnsanlar  tuHattırlar, 
tuhaf  kılıklı  kanncadan  da  beter. 
Çünkü 
o  insaniann 
yasalan  berbattır.  Biri  yer,  bini  bakar,  kıyamet  de  on­
dan  kopar,  derler,  bir  türlü  o  bekledikleri  kıyamet  kop­
maz.  Bini  çalışır  aç  kalır,  on  bini,  yüz  bini
-
çalışır  aç  ka­
lır,  birisi,  yalnız  birisi  döke  saç.a  yer,  tıksınncaya  kadar 
yer  yer  doymaz.  Her  çağda  bir şey  uydururlar;  şimdi  bü­
tün  işleri  güçleri  beşe  alıp  ona  satmaktır  bir  şeyi.  Topra­
ğı  alıp  toprağı  satıyorlar,  ağacı  suyu,  insanı,  ellerine  ne 
geçerse,  anaLarını,  babalarını,  çocuklarım, kanlarını, göz­
leri  şu  evrende  neyi  görürse  alıp  satıyorlar.  Taşı  alıp  ta­
şı,  yıldızı,  altını,  elması,  çiçeği,  yüreklerini,  gözlerini 
alıp  satıyorlar . . .   İnsanlar  kendilerini  bir  alıp  satma  de­
liliğine  kaptırmışlar  ki,  delilik  derim  sana . . .   Evrende  ne 
bulurlarsa  alıp  satıyorlar.  inanın  bana  yaratık  kardeş­
lerim,  bu  insanlar  bizim  tuhaf  kılıklı  kanncadan  da  da­
ha  tuhaf.  Bu  alip  satma  deliliği  onların  başına  bir  iş 
açacak  ama,  bu  kesin  ya,  bunun  zararı  biz  yaratıklara 
da  dokunmasa . . .   Bu  her  şeyi  alıp  satmaları,  bu  delilik­
leri  şimdiye  kadar  yaşadıklan  delilikierin  en  korkuncu. 
Alınm  beşe  de  satarım  O!,la,  bir  iş  açacak  iı)sanlann, 
dünyamızın  başına.  Allah  bizi,  dünyamızı  insanların  şer­
rinden  esirgesin.>ı 
«Amin,n  diye  gürledi  yaratıklar. 
İnsanlar  bunu  da  gökgürültüsü  sandılar. 
Filler  sultam  konuşmasını  sürdürdü: 
«Şimd.i  bırakalım  .insanları.  Allah  onların  belasını 
vermiş  zaten.  Onlar  böyle  giderlerse  dünya
mıza
,  evrene 
onlardan 
·
hiç  bir  hayır  gelmez.  O�rdan  kötülükten  baş­
ka  bir  şey  bekleyemey.iz.  Şimdi  sözüm  sizedir  soylu,  gör­
kemli  kardeşlerim.  İşte  bu  gördüğünüz,  kannca  kulla­
rımın 
bana yaptıklan bu sarayı hiç 
bir 
yaratık 
kendi sul­
tanıanna  yapmamıştır.  Böyle  bir sarayı  sultanianna  an­
cak  karıncalar  yapabilirler.  O  lnsanlar 
ki 
sultani
anna 
80 

ne  saraylar,  ehra,mlar,  asma  bahçeler,  anıtıaı
-
yapmış­
lardır.  Hiç  birisi  kanncalarm  ben  sultanımza  yaptıklan 
bu saray gibisini yapamamışlardır.  Şu anda dünyanın en 
güzel  sarayı  ben  sultarumzın  sarayıdır.  Şu  gördüğünüz 
mavi  elmas  t
8.ıı
t  gibisini  hiç  kimse  dünya  kurulduğun­
dan bu yana hiç bir sultana ve hiç bir firavuna yapama­
mıştır.  Yalnız  kannca  kardeşlerimdir  ki,  dünyayı  dele­
rek  yer  toparlağının  ortasından  bu  büyülü  elmas  tah­
tın taşını  yeryüzüne çıkarmışlardır.  Ancak  kannca  kar­
deşlerimizdir ki  bu sırçadan sarayı ben sultaniarına  dik­
mişlerdir.  Ben  ol  sebepten  yeryüzünün  tekmil  yaratığı­
nı buraya,  bu kutlama törenine  çağırdım.  Bir  tek, 
.
insan 
kavmini  çağırmadım;  o  olumsuz  yaratiklan,  o  yıkıcı  ya­
kıcıları,  o  gözleri  doymazlan,  kıskançlan,  o birbirlerinin 
gözlerini  durmadan  oyanlan . . .  İnsan  kavmi  hem  insan­
lığın,  hem de dünyamızın  bir felaketi oldu.  İnsan kavmi 
bu  alışveriş  işine  başladıktan  sonra  insanlığından  çıktı. 
Yeryüzünde her  şeyi  a.ldı
.
sattı.  Toprak  aldı  sattı,  toprak 
topraklıktan  çıktı.  Su  ·su  olmaktan,  orman  orman  ol­
maktan,  g()kyüzü  gökyüzü  olmaktan  çıktı.  Yakında  ayı, 
yıldızlan  da  alıp  satacaklar  ve  yıldız  yıldız  olmaktan, 
ay  ay  olmaktan  çıkacak. 
«Soylu  kardeşlerim,  tann  kimseyi  insanın  düştüğü 
yere düşürmesin, insanoğlu  bezirgan  olduktan sonra her 
şeyi  alıp  sattıktan  sonra,  insan  olmaktan  da  çıktı.  Yü­
reği  alıp  sattı  insanoğlu,  yürek,  yi.irekllkten  çıktı.  Aşkı, 
sevgiyi,  dostluğu,  kardeşliği,  banşı: 

arkadaşlığı,  kanda­
ki  sıcaklığı,  güzelliği  alıp  satti  insanoğlu,  insanoğlu  in­
sanlıktan  çıktı,  oburlaştı.  Biriktirme  hastalığına  tutul­
du.  Ol Sebepten,  sayın yaratık kardeşlerim,  insanlan bu­
gün  bu  mutlu  günümüze  çağırmadım. 
_
Korktum  da  ça· 
ğırmadım.  Şu mavi tahtı var ya, bir görmesinler,  bu ça­
ğı! çağıl ışık boşanan sarayı  gözleri bir görmesin, hemen 
ne  yapar  yapar  da  alıp  satarlar.  Hiç  bir  mümkünatı 
FS/06 
81 

yok,  alır 
da 
satarlar.  Bu  saray  da,  taht  da  alınıp  satıla 
satıla hiç  bir  işe yaramadan  eskir,  kırılır,  yıkılır  gider. 
«Şimdi  biz  kardeşler,  bırakalım 
da 
insanları,  onlar 
kendi  belalarını  kendilerinden  bulmuşlar.  Büiz  kannca­
lar,  soylu  görkemli  kanncalar,  dünyanın  en  soylu,  güç­
lü yaratıkları  ve hem de  en  büyük  yaratıcılan,  imtiyaz­
sız  sınıfsız  kaynaşmış  bir  kitleyiz . . .  Biiiz  kanncalar,  fil­
ler, 
kardeşlik,  özgürlük,  eşitlik,  barış  üzre  yaşıyoruz.  Bi­
riiniz hepimiz, hepimiz birimiz içiniz.  Özgürlük her şeyin 
başıdır.  Bakın  insan�ara,  onlar özgürlüğe,  eşitliğe biz  ka­
nncalar 
kadar  önem  vermedikleri  için,  ve  hem  de  barışı 
hiç  istemedikleri- için  bu  hale  düştüler.  İşte  şimdiki,  şu 
andaki  özgürlük,  bizim  özgürlük  düzenimiz,  kıyamete 
kadar  sürecektir.  Bizde 
·
hiç  bir  ayrı  gayrı  yoktur.  Bunu

burada  topl
anm
ış  bütün  yaratık  kardeşlerimize,  kırka
·
­
yaklara,  solucanlara,  sivrisineklere  bile  söylüyorum,  bü-

tün evren benim bu sözlerime tanık
· 
olsun ki, her kannca 
bir fildir. Her fil de bir kanncadır. Bakın kardeşlerim, her 
kannca bir fil olmasaydı, şu saray nasıl yapılırdı? Bu sa­
raya  bakan  her  yaratık  anlar  ki  }\er  kannca  bir  tildir. 
Her  kannca  bir  fil  ol
masa
ydı  şu  yer  yuvarlağının  orta­
sındaki  bu  büyülü  taş  nasıl  çıkarılır  da  böyle  bir  taht 
yapılabilirdi?  Demek ki her  kannca bir fildir.  Size, sayın 
yaratıklar,  bir  gizimizi  söyleyeceğim.  Kulak  verin  de be­
ni  iyi  dinleyin.n 
Filler  sultanını  dinleyen  kalabalık  soluğunu  tuttu. 
Ortada  an  uçsa  kanadının  sesi  duyulurdu.  Fiİler  sulta­
nının büyük  gizini  herkes  merak  etmişti. 
· «Eskiden . . .  ,,  Burada  gene  sustu  sultan,  küçücük 
gözlerini  kalabalığın 
· 
üstünde  dolaştırdı.  Gökyüzündeki 
kanat  kanada  olan  kuşlar  da  kanatlarını  kıpırdatma­
dılar. 
;
).

«Eskiden .
.

» 
diye  yirie  başladı  sultan.  1ıEskiden  biz­
ler  de,  yani  filler  de  birer 
,
küçücük  kanncaydık. 
Sonra 
82 

çalışarak,  sonsuz  bir  çaba  harcayarak  fil  olduk.  Onun 
için 
sayın 
kannca  atala
nmı
z,  size  atalanmız  diye  ses­
leniyo
rum 
şimdi,  bu  andan  sonra.  Çünkü  sizler  fillerin 
soylu  atalan  olan  kanncalarsınız.  !şte  bizler,  bu  soylu 
kannca  ırkından  gelerek 
fii 
olduk.  Her  ırkın  üs­
tünde  kannca  ırkı.  O  ırk,  o  kannca  ırkı  ne  mutludur  ki, 
az  bir  çabayla  soylan  fil  olabilir !  Tanrı  kannca  ırkını 
korusun.  !yi bakın şu dünyaya, ne kadar çok kannca var, 
ne  kadar,  ne  kadar  Çok.  Bu  dünyada  kannca  soyundan 
daha  çok,  daha  çabuk  üreyen  hiç  bir  soy  yoktur,  ola­
maz.  Her  karınca  da  sonunda  bir  fil  olacağına  göre  en 
güçlü  soy  kimdir?  Soruyorum  size,  karşılık  verin.  Bu 

evrende  en  güçlü  soy  kimdir?n 
Sustu,  bekledi,  hortumunu  kalabalığın  üstüne  uzat­
tı,  gezdirdi.  Birden  yeryüzü  gökyüzü  sarsılırcasına  yer­
deki  ve  hem  de  gökteki  kalabalıktan  bir  gümbürtü  kop­
tu. 
l'iller sultanı bu korkunç, top patlar gibi çıkan güm­
bürtüden  hiç  bir  şey  anlamadı.  Yetmiş  bin  yaratık  yet­
miş  bin  dilden  karşılık  veriyordu  sultana. 
· 
Sultan: 
ccKimdiiiir?»  diye  daha  heybetli,  kab
annı
ş  gene 
sordu. 
Kalabalık  gene  gümbürdedi. 
Sultan: 
· 
((Kanncalar l »   diye  b$rdı. 
Kalabalık  bu  sefer 
fil 
dillnce,  hep  bir  ağızdan: 
11Kanncalar,n  diye  gümburdediler. 
ccEvet,  kanncalar,  yaaa,  karıncalar,»  diye  dinginle­
di  filler sultanı.  cıEvet,  her kim  c
anını 
dişine takarak  ça­
lışırsa,  sıfırdan  başlayarak  çalışır  da  evrenimize  böyle, 
bu  saray  gibi  bir  anıt  dikerse,  şu  büyülü  mavi  taht  gibi 
bir  taht  yaratırsa,  işte  o  her  zaman,  her  istediği  za
man 
bir  fil  olabilir.» 
83 

· 
Sustu,  sevinç  içinde  güldü,  lmlaklarını  havalandınp 
şapırdattı : 
«Şimdi  ben  ne  söylersem  siz  yineleyeceksiniz . . .   Her 
kannca  bir  fildir! )) 
Kalabalık  yetmiş  bin  yerden  yetmiş  bin  ayrı  sesle 
yineledi: 
<

Download 60.22 Kb.

Do'stlaringiz bilan baham:
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   13




Ma'lumotlar bazasi mualliflik huquqi bilan himoyalangan ©fayllar.org 2020
ma'muriyatiga murojaat qiling