Filler Sultani


Download 60.22 Kb.
Pdf ko'rish
bet9/13
Sana29.11.2017
Hajmi60.22 Kb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   13
malıyıin.ıı 
· 
Dışanya  çıktılar,  alandaki  yam�çlardaki  kannca-
114 

lardan  ses  çıkmıyordu,  kanncalar  ölü  gibi,  taş  gibi  sus­
muşlardı. 
Sultan,  alanın  üstbaşındaki  kayanrn düzlüğüne  çık­
tı  konuşinağa  başladı.  Bütün  düşündüklerini  açık  açık 
onlara  söyledi.  Onlann,  olurlarsa  ancak  kannca  kadar 
fil  olabilecekleri  üstünde  özellikle  durdu.  Her  sözünün 
başı  bu  kadim  gerçeği  söyledi.  Durmadan  yineledi.  Ka
-
· 
rıncalardan,  bu  korkunç  kıvıltıdan  ses  sada  çıkmıyor­
du.  Kıpırdamıyorlardı  bile. 
· 
Sultan  da  hırsla,  öfkeyle  durmadan  konuşuyordu. 
Konuştu  konuştu,  sonra  da  yoruldu.  Belki  de  bütün  ka­
nncalar  ölmüştü.  İçine  acı  bir  küşüm  geldi  çöktü  otur­
du. 
uÖlü  müsünüz,  ölü müsünüz?ı; 
Sesi  dağlan  gümbürdetti,  gene  kanncalardan  hiç 
bir  ses  gelmedi. 
Hüdhüdler  başı: 
«Dinle  sultanımız,n  diye  onun  yelken  kulağının 
içi-
ne  doğru  uçtu. 
· 
iıNe  var?ıı 
ııDinle  bak  kanncalardan  ses  geliyor.ıı 
ııBir  uğultu  duyuyo
rum. 
Ne  diyorlar?ıı 
«Dinle  sultanımız,  dinle.  Sesleri  yavaş  yavaş  yük­
seliyor.ıı 

Duyuyorum,  duyuyorum . . .  ıı 
«Açız,  açız,  açız. 
o  o 
Buğday  istiyoruz.  Buğdayımız 
yok.» 
ııBal  özü,  çiçek  özü  yiyin 
siz 
de ! 
ıı 
ııBuğday  istiyoruz,  buğday . . .  ıı 
uHüdhüdler  başı  yanıma  gel . . .» 
«Buyur,  geldim  sultanım.ıı 
uŞunlann  ululanm  al  da  kanatlanna,  yanıma  ge-
tir.ıı 
· 
Ulukepez  aşağı  indi,  kanadına  tuhaf  kılıklı  kann-
1 15 

cayı,  öteki  ileri 
gelen  ka

ncal
a
n  aldı,  sultanın  g
özl
eri
­
nin 
önüne  ge
l
d
i

· 
Sultan: 
«Çok 
üzüldüm  durumunuza,ıı  dedi.  uAçlıktan  ölecek 
hale  geldiniz  de 
bana  neden 
gelmedi niz?,, 
<için 
rahatsız 
etmek  isteme­
dik. ıı 
<<Çok  incesiniz,ıı  diye 
üzüntülü 
bir 
sesle  k
onuşt

sultan. 
«Biliyorsunuz,  şu  dağların  altı  baştan  başa  am­
barla  dolu,  ambarların  içi  de 
yiyecekle 
dolu . . .   Hiç  du­
rum  böyleyken  açlıktan  ölünür  mü?u 
<kanncalarız,  ölürüz  sultanımız. ıı 
<ıı 
ccSağolasımz  sultammız
.

ununun  için  de  bir  tek  kO§Ulum  var.ıı 
<ımız  üstüne  sultanııruz.ıı 
«Her  kanncaya  bu  kışı  çıkaracak  yiyecek  v�rece­
ğim. 
Onun  karşılığında  da . . .  
,, 
«Yeter 
ki 
ca
nımı
z
ı  kurtar,  sultanımız, 
ne 
istersen 
yapacağız. , 
«Onun  karşılı�nda  da  her  karıncadan  bir 
kıimızı 
sakallı  kannca  ölüsü  isterim,  dirisi  olursa  daha  iyi  Ölur. 
Kırnuzi  sakallı  topal  karınca  sağsa  eğer,  onun  ölüsüne 
ya  da  dirisine

bir  ambar  dolusu  çiçek  özü,  bal  özü,  çe­
kirdek  öz4  vereceğlm.iı 
<tanımız?  O  kadar  kırmızı  sakal  yok  ki 
i
çimizde 
. . .  » 
«Kırmızı  sakal  olmak  olasılığı  olan  her  ka
nncay
ı 
da 
kırmızı  sakal  sayabilir,  ya 
dirisini 
ya.  da  ölüsünü 
ba­
na  getirebilirsiniz. 
Böylece  de  kırmızı 
sakallılan,  kırmı­
zı  sakal  gibi  düşünebilme  olasılığı  olanların  kökünü  ka­
zımış  oluruz 
. •  , 
«Olur  suıtanımız,>•  dediler,  «bu 
önerinizi 
kai'ınca-
1 16 

lar  ulusuna  söyleyelim  bakalım  ne  diyecek1er.  Bizi  gö­
tür,  hüdhüdler  başı.n 
Ulukepez  hemen  yukardan  aşağıya  süzüldü,  sırtın­
daki  kanncalan  alana,  öteki  kanncalarm  arasına  bırak­
tı,  suitanın yanına geri döndü.  Beklediler,  aşağıdaki alan­
dan�  y
ama
çlardan  sonsuz  bir  uğultu  yayılınağa  başladı 
ortalığa. 
Uğultu  uzadıkça  uzuyor,  sultan  sabırsızlaruyordu

«Git  bak,  şu  lanet  kanncalar.  ne  yapıyorlar,  böyle  niye 
uğuldaşıyorlar,))  diye  ulukepezi  oraya  altı  kere  yolladı. 
Altısında  da,  ııhiç  bir  şey  anlayamıyorum  uğultuların­
dan,  tuhaf  kılıklı  kannca.yla  arkadaşlannı  da  bulamı­
yorum,  sultanım,ıı  dedi. 
Sultan,  filler  ne  kadar  iri  olsalar  da,  karıncalar  ne 
· 
kadar  korkaksalar  da,  onlardan  çekiiıiyordu.  Bu  dünya­
nın  ortasındaki  mavi  elmas  kayasını  çıkartanlar,  saray 
yapanlar,  şu  dağıann  altını  yiyecekle,  balla,  buğday,  çe­
kirdek,  çiçek  özüyle  dolduranlar  isteseler,  azıcık  dü­
şünseler,  yürekli  olsalar,  neler  neler  yapmazlardı  ki  bu 
dünyada.  Kendi  ağırlıklannın  üç,  dört  mislini  kaldıran­
lar  bu  kanncalar  değiller  mi?  Onun  için  bu  kanncalan 
yönetmek  için  çok  feraset,  bilim  gerekiyordu.  Kannca­
lardan  faydalanmak,  onlan  yönetmek,  kaba  güçle  ola­
cak  iş  değildi.  Onlan  ne  aç  bırakacak,  ne  çok  doyura­
caksın.  Ne  çok  yoksul,  ne  çok  zengin  olacaklar.  Onlan 
düşündürmemek  için  her  bir  şeyi  yapacaksın.  Kannca­
lığın  huyunda  başkaldırma,  değiştirme,  kırmızı  sakallı 
olma huyu vardır. Onlara gece gündüz  til olma düşü kur­
ctu
rman
ın  yolunu  bulacaksın . . .   Onlara  böylelikle  kann­
calıklannı  unutturacaksın . . .   Onun  için  de  yeni  biçim­
ler,  yöntemler  bulacaksın. 
Daha  böyle  çok 
·
şeyler  düşünüyordu  ki  su ltan,  ka­
nncalara  son  bir  daha  giden  hüdhüdler 
bc;l 
oradan 
1 17 

döndü,  bu  anda  da
· 
kıvıl  kıvıl  etmeğe  başlamış  karınca­
lardan  gelen  uğultu  kirp  diye  kesildi. 
((Ne  oldu?»  diye  korkuyla  sordu  sultan. 
((Kanadımdakilere  sor,»  dedi  ulukepez . 

((Biz  kırmızı  sakallılan  bulamayız,  dediler  kannca­
l
_
ar,))  dedi  tuhaf  kılıklı.  ((Delirmiş  kanncalar.  Biz  bir 
lokma  ekmek  için,  bulsak  da,  kırmızı  sakallılan  öldü­

remeyiz,  dediler.  Ne yapalım,  kendi  düşen  ağlamaz.  Var­
sm  acından  ölsünler  onlar  da,  ne  yapalım,  ulu  sulta­
nımı
z . . .  » 
((Siz  karnınızı  doyurun  da . . .   Kaç  kişisiniz  orada, 
hüdhüdlerin  kanadında?>� 
((Çoğuz,ıı  diye  karşılık  verdi  tuhaf  kılıklı  kannca. 
Sultan : 
((Al  bunları  birinci  bal  özü  ambarına  götür,ıı  dedi 
�lukepeze. 
((Başüstüne,»  dedi  kuş,  hemen  ambara  uçtu. 
Birinci  bal  özü  ambanna  inen  kanncaların  ululan, 
aç  gözlülükle  saldırdılar  bal  özüne,  bir  yediler,  bir  ye­
diler  kannlarını  davul  gibi  şişirdiler.  Bunların  karın­
larını  bal  özüyle  şişirdiklerini  kannca  uluslan 
anın
da 
duydular,  ululara  da  fillere  öfkelendikleri  gibi  öfkelen­
diler 
·
d oyuran  ulular,  kanncaların  arasına 
döndüğünde  ötekiler  onlara  hiç  bir  şey  bilmiyorlarmış, 
hiç  bir  şey  olmamış  gibi  davrandılar.  Sonra  sevinç  için­
de  birden  canlanıp:  ((Gidin  sultana 
·
söyleyin,  her  biri­
miz  bir  kırmızı  sakal  getireceğiz,))  dediler.  «Getirip,  sul­
tandan  yiyeceğimizi  alıp  açlıktan  ölmeyeceğiz.)) 
Hemen  o  anda  ulukepez  alana  gelqi,  ululan  kanat� 
lanna  aldı  havalandı.  Ulular  olanı  biteni  file  söylediler, 
fil  kullannın  bu  davranışından  derecesiz  kıvanç  duydu: 
((Kanncalar  akıllandılar,ıı  dedi. 
Ve  kanncalar  bu  kesin  kali,lrlanndan  sonra 
�O§U­
şarak  kentlerine  doluştular,  hemen  sarıca  kanncalar 
118 

avına  giriştiler,  aralannda  ne  kadar  sanca kannca  var­
sa  hepsini  teker  teker  yakalayıp 
· 
sakall
annı 
kınnızıya 
boyayıp  öldürdüler.  Öldürdükleri  bu  sakalı  kırmızıya 
boyanmış  sanca  karıncalan  da  sultana  götürüp  yiyecek 
aldılar. 
Sarayın  önündeki  alan,  sultamn  has  bahçesi,  ya­
maçlar,  koyaklar,  kayalıklar  kınnızı  sakallı kannca ölü­
leriyle  doldu. 
Her  kannca  ölüsü  geldikçe,  sarayın  önünde  dağlar 
gibi  kannca  ölüleri  yükseldikçe  sultan  sevincinden  gö­
bek  at�yor : 
«Ne kadar da, ne kadar da çokmuş bu kırmızı kann­
calar,  bu öldürme işini akıl etmeseydim, yanmıştık, yan­
mıştık,»  diye  sevincini  söylüyordu  ulukepeze. 
Ne kadar  şanca  .kannca  varsa  o yıl  kanncalar  hep­
sini  yakalayıp  sakallannı  kınnızıya  boyadılar,  sonra  da 
onlan  öldürüp,  ölülerini  suıtana  götürüp  yiyecek  aldı­
lar.  Bir  kanncanın  beş,  altı,  on  sanca  kanncayı  kınnı
·
­
zıya  boyayıp  suıtana  götürdüğü,  karşılığında  o  kadar 
yiyecek  ald.ığı  da  gerçekler  arasındaydı. 
Bir gün de genç bir kannca  topluluğu  yaşlı  ulular­
dan  birisini  yakalayıp  iki  ayağını  kırdılar,  sakalım  kır­
mızıya  boyayıp  öldürdüler,  ölüsünü  sultana  götürüp, 
«işte  kınnızı  sakallı  topal  kannca  budur,ıı  dediler.  Sul­
tan  hemen  hüdhüdler  başını  çağırdı,  ''bak  şu  ölüye,ıı 
dedi,  ııbu  mu  topal  kannca?ıı  Ulukepez 
uzun 
uzun  ölü 
kannc
ı;ı.nın 
yöresinde  çevrindikten  sonra. 
«Bilmem  ama,  ölü  d�şir  ama,
· 
bu  yaşlı  karınca­
nın ölüsü o topa!  kanncaya çok benziyor,ı)  dedi.  ((Bu ka­
rıncalar  da
· 
o  kadar  biribirierine  benziyorlar  ki,  sulta­
nıın, 
sancasını  karacasmdan  ayıramıyorsun . . .   Mavice­
sini  alacasmdan  ayıramıyorsun.  Bu  delikanlılar  yalan 
söyleyecek  değiller  ya,  işte bu  yaşlı  kanncanın  ayağı  da 
topal,  sakalı  da  kıpkı
rmızı
.>> 
'119 

Sultan  çok  sevindi : 
((Bu  delikanlılara  üç  tane  çiçek  özü  amban  açın,ıı 
diye  buyruk 
verdi. 
"İksir  de  verin  onlara  ki 
esrikleş­
sinler.ıı 
Delikanlı  kanncalar  üç  ambann  üçüne  de  birden 
dalıp  bir
.

iyice  doyduktan 
sonra, 
arnbariann  geriye  ka­
lanlarını  kente  taşıdılar,  bu  çiçek  özlerinden  hekimler 
hasta  kanncalara  ilaç  yaptılar.  Ne  kadar  hasta  karınca 
varsa  ülkelerde  kentlerde  kurtuldular. 
Bir  ara  sultan,  ulukepeze,  aklıl)a  düşüp,  sanca  ka­
rıncalan  sordu : 
<zükmüyorlar,  hüdhüdlet  başı.  Bana  danlmış,  bana 
küs­
müş  olmasınlar?ıı 
Bunca  deneyden  geçnliş,  gün  görm\1§,  ömür  geçir­
miş  hüdhüdler  başı  bile bu  tepeden  inme  soru  karşısın­
da 
bocaladı.  Ne  diyebilirdi  sultana? 
ısu�tanım.  se­
nin  o  kannca  kullann  var  ya,  senin sanca  kullarını 
ya­
kalayıp  yakalayıp  sakallannı 
kırıiU;!Ya 
boyadılar,  son­
ra  da  öldürüp sana getirdiler,  karşılığında da senden  yi­
yecek  aldılar,>>  diyemezdi.  Sultan  öfkesinden  deliye  dö­
ner,  o  öfkeyle  birlikte  kannca  ülkelerine  filleri  salar, 
klzgın  filler  ezmedik,  öldürmedik  bir 
tek 
kannca  bile 
bırakmazlardı.  Filler  de  hüdhüdler  de _aç  kalırlardı  ka­
rıncalar  olmayınca. 
Sultan,  boşu  boşuna  aklına  bu  kadar  takınıştı  kır­
mızı  sakallılan.  Boşu  boşuna  sorun  yapıyordu  becerik­
siz 
serserileri . .  
.  Kanncalarıİl.  ellerinden  kurtulan  boya­
lı  sakallı  sancalar  çoktan  kaçmış  gitmişler,  onlann 
ara
­
sına kanşmışlardı.  ötekiler  de  bir iyice  yutmuşlardı  on­
lan.  Onlan 
·
alaya. vala  ile  düğün  dernek,  şölen  toy  kar­
şılamışlardı.  İş�&
� 
bu  yüzden  de  biribirierine  düşmüş­
lerdi  kırmızı  sakallılar,  biı:fpirlerinin  gözleı:lıll  oyuyor­
lardı.  Sarıca  karıncalar  da  aldıklan  emir  üzre  onları 
120 

daha  da  biribirine  düşürecek,  onlar  da  biribirlerinin 
gözlerini  oyarak,  biribirlerini  öldürerek  tükenecekler­
di. 
Sultan  boşu  boşuna  bu  kırnuzı  sakallardan  dolayı 
bu kadar korkuyordu.  Onun  korkusu  değil miydi  ki bun: 
ca  sanca  kardeşin  öldürülmesine  sebep  olmuştu? 
cıSanca  kanncaların  hemen  hepsi  sultarum,  kırnu­
zı 
sakallılar  ülkesine  gitti.  &ı.kallannı  boyayıp  kırmızı 
kannca  donuna  girdiler.  Orada  ne kadar  kırmızı  sakalı 
kalmışsa  geriye  kalanını  da  onlar  yakalayıp  sultammı­
za  getirecekler.» 
ıcİşte  bu  iyi,»  diye  gürledi  sultan.  «Bugün  bütün 
kırmızı  sakallann  tükenmeleri  onuruna,  hiç  bir  kırmı­
zı  sakallı  kalmamacasına  öldürülmeleri  mutluluğuna 
seninle  sabaha  kadar  içeceğiz.  Hem  içeceğiz  şürada,  şu 
çınann  altında,  hem  de  kıçımızı  kaşıyacağız.  Kı
rmızı 
sakallı  topal  kanncanın  ölüsünü  getiren  delikanlılan 
da  al  getir  buraya  hemen  şimdi,  onlara  da  bir  diyece­
ğim  var.» 
Ulukepez  yanına beş hü�üd daha aldı,  uçup karın­
calar  ülkesine  yıldırım  gibi  vardı  delikanlılan  aldı  ge­
tirdi. 
Sultan: 
«Gelin  şuraya,»  dedi.  cıSize  fil  rütbesi  verdim.  Si­
zin 
iyi  bire},"  til  olmanız  için  de  til  olma  okullan  açıp 
sizi 
fil gibi  fil  yapacağım.  Şimdilik  kannca  gibi  fil  ola­
rak 
kalacaksınız  yazık  ki . . .  
Ama 
bugün,  bu  gece  benim­
le  birlikte  kıçınızı 
§U 
çınann  gövdesine  �ürüp  kaşıy
a
-

cak,  filliğin  yüceliğini  ta  yüreğinizin  kökünde  duy�cak­
sınız.ı> 
Sultan,  hüdhüdler  başı,  hüdhüdlerin  öteki  uluları, 
delikanlı  kanncalar,  yani  topal  demirelnin  kanlılan 
sa­
baha kadar 
içip 
eğlendiler ve kıçlanru çınar ağacına da­
yayıp  sabaha  kadar  sürdüler,  kaşındılar. 
Ve yeni  fil  olmuş  delikanlıüu,  gerçek topal kannca-
121 

yı  sultana  getirmeyip,  düzmece  bir  topal  kannca  getir­
diklerinden  dolayı  filllklerinden  utanıp  asıl  kırmızı  sa­
kallı  topal  kanncayı  yakalayıp,  diri  diri  sultanianna 
getirrne
ğ
e  aralannda  ant  içtiler. 
Artık  onlar  fil  olmuşlardı,  hem  de  dünyalar  sulta­
nıyla  birlikte  içecek,  onun  toyuna  katılacak  kadar  fil 
olmuşlardı.  Okula  da  gidip  bir  iyice  fil  gibi, 
fil 
kadar 
fil  olacaklardı,  böyle  kannca  kadar  fi1  de
ğ
il . . .   Yani  ar­
tık  bir  yaşlı,  topal, 
beli 
bükük  demtreiyi  de  bulup  sul­
tana  alıp  getirmek  iş  miydi? 
Aynlırken  sultan  onlan  kutsadı,  ellerine  de  birer 
«fil  oldu))  beratı  verdi.  Bu  onun  şimdiye  kadar  verdiği 
ilk  ccfil  olduıı  beratıydı. 
122 


Kırmızı  sakaUı  kl!:rıncaların .  saklandıkları 
S(l.rp 
kayalık  ülkede  birbirlerine  düşüp,  hiç  bir  iş 
gÖ'i11reden  biribirlerinin  gözlerini  oyup, 
azgın  filleri,  filler  sultanını, 
kur1ULZ 
hüdhüdlen, 
fillerin  tutsağı  olmuş,  üstelik  de  kendilerini 
fil  S(l.y(Jn  ulusdaşl(ırını  unuttuklarıc!ır. 
Bakallan  kırmızıya  boyanmış  sanca  kanncaların 
ölümden  kurtulan  bir  bölüğü  dağlara  kaçmışlardı.  Mu­
rat!an  kırmızı  sakaiii  kanncalan  bulup  onlara  kanş­
maktı.  Ama  nerede  bulacaklardı  topa!  kanncayı?  Koca 
filler  sultanı  filler  sultanıyken  bunca 
zama
n  a
ramı
ş  da 
kırmızı  sakallardan  en  küçücük  bir  ipucu  bile  elde  ede­
memişti. 
· 
Sanca  karıncalar  kı
rmızı
ya  boyanmış  tuhaf  sakal­
lanyla  korkudan  gözleri  dışanya  uğrayıp  pörtlemiş,  o 
dağ  senin,  bu.  tepe,  kayalık  benim,  aç,  yorgun  dolaşı­
yorlardı.  Perişandılar,  bitkindiler.  Başianna  gelen  bela­
nın 
ne  olduğunu  daha  yeni  yeni  anlıyorlardı. 
Nasıl 
bir 
hışma  uğradıklannı  anlayabiltnişlerdi  ya,  iş  işten  çok­
tan  geçmişti.  Şimdi  dönseler  de  sultana  kanncaların 
· 
kendisine  ne  biçiı�  bir  oyun  oynadıklarını,  kırmızı  sa­
kallıların  yerine  kendilerinin  sakallarını  boyayıp  ölüle­
rini  ona.  verdiklerini,  karşılığında  da  ambarlar  dolusu 
yiyecek  ald.ık1annı,  onu  kandırdıklarını  söyleseler  yer 
123 

yerinden  oynar,  sultan  yeryüzünde  ne  kadar  kannca 
varsa  kökünü  keserdi.  Keserdi  ya,  bu  boyalı  k
ınnızı  sa­
kallarla  sarıca  olduklarına  kimi,  nasıl  inandınrlardı? 
Bir de yollara  beliere  düşmüş  sancalan  fellik  tellik  ara­
yan,  kanıarına  susamış  kanncaların  ellerinden  canlan­
nı  nasıl  kurtarabilir  de  sultanın  yanına  ulaşabilirlerdi. 
İyisi  mi,  nasıl  olsa  sakalları  kırmızıya  boyanmıştı, 
kır­
rnııı 
sakallara  karışır,  bu  sancalann  öcünü  bunlardan 
· 
alırlardı.  Onlara  yapılanı,  bu  dünyada  bir  yaratık  baş­
ka  bir  yaratığa  layık  görememişti.  Nasıl  korkunç,  iğ­
renç  bir  kıyıma  uğramışlardı,  filler  bile  kanncalara, 
öteki  karıncalann  sarıcalara  yaptıklarını  yapmamışlar­
dı. 
Bin  yıl  geçse  de 

günü  unutmayacaklardı.  Göz  açıp 
kapayıncaya  kadarki  bir  sürede,  sakalı  kırmızıya  boya­
rup  öldürülmemiş,  �ldüıi,ilüp  sultan  sarayının  alanına 
atılmarriış  bir  tek  sarıca  kalmamıştı.  Bunlar  da  canla­
rını nasıl  kurtarmışlardı,  hiç  birisi  o  anı  bir  türlü 
anım­
sayamıyordu.  Bir  şe
f
i  iyice  anımsıyorlar,  bir  çınar  ağa­
cının  kabuğunun  yarığında  üç  gün  kaldıklanriı,  sonra 
bir  yoğurt  çanağına  'üşüştüklerini,  sonra.  da  arkalarma 
bakmadan  dağların  yolunu  tutup  hiç  bir  kanncaya  gö­
zük.meden  buraya  geldiklerini . . .  
Ala  şafaktı,  öteki  koyaktan  buğulu,  ince  bir  suyun 
sesi  çığı!  çığıl  ediyordu,  kanncalar  uyanmışlar,  ayakla­
rıyla  gözlerini  sıvazlıyorlardı.  Birden,  suyun  ardından 
bir 
ses 
duyup  irkildiler.  Bu  gelen  ses  gür  bir  kaniıca 
sesiydi : 
ıcTeslirn,  teslim,  teslim  olun,»  diye  yırtınırcasına 
bağırıyordu  ses.  11Teslim  olma
zsan
ız  yakanm.  Çıkın  or­
taya,  bizim  bıyıklanmız  öylesine  koku  alır  ki,  kırk  gün­
lük  yoldaki  kanncanın  kokusunu  ·alırız.  Teslim,  çabuk 
teslim  olun  da  ca
nınızı 
kurtann.ıı 
Kırmızı 
sakallı  sarıca  karıncalar:  uEyvah,»  dediler, 
ıceyvah  ki  eyvah !  Tatlı  canı  kurtardık  sanıyordUk,  de-
1 24 

rnek  ki  kaı ıncalar  bizi  burada  da  yakaladılar. 
Şimdi 
öl
­
dürürler,  ölülerimizi  de  sultana  götürürler,  bir  ambar, 
iki, 
üç  ambar  bal  özü,  çiçek  özü,  çekirdek  özü  alıp  bir 
d oyar lar,  bir  doyarlar . . .  Eyvah,  eyvah  ki  eyvaaah,  biz de 
tatlı  canı  kurtardık  sanıyorduk.ıı 
Böylece  konuşarak,  bir  kayaya  t
ırma
nıp  usulca,  ka­
yanın  doruğundaki  bir  yanğın  içine  doluştuhır.  Yan­
ğın  ağzını  bir  sütıeğen  çiçeğinin  mavisiyle  örttüler: 
Az  sonra  baktılar  ki  yanlarında  yörelerinde  kum 
gibi  kanncalar  kaynıyor,  ne  görsünler,  bu  kanncalann 
hepsinin  de  sakalları  kırmızı.  Ölümden  kurtul
manın 
se­
vinciyle  birden  yanktan  fırlayıp  kırmızı  sakallılann  bo­
yunlarına  atılıp  ağlamaya  başladılar: 
((Ah 
ah,  aaah,  kırmızı  sakallı  kardeşlerimiz,  bir  bil­
seniz  neler  geldi  başımıza,  neler!  Bizim  başımıza  gelen­
ler  pişmiş  karıncanın  başına  gelmedi.  Bizim  başımıza 
gelenler  insanoğlunun  başına  gelmedi.  Bizim  başımıza 
gelenler . . .  
,, 
lar  kırmızı  sakallılar.  «Şu  ağlamayı,  dırta
rima
yı  kesin 
de,  kimsiniz,  necisiniz  bize  onu  söyleyin.n 
seniz  bakın  sakalımıza.» 
ötekiler,  uzun  uzun  onlann  sakalları  üstünde  arll§­
tınna  yaptıktan  sonra  duclak  büktüler: 
«Siz 
kırmızı 
sakaısınız  kırmızı  sakal  olmaya  ya, 
ne 
biçim  bir  kırmızı  sakalsınız,  bir  türlü  anlayamadık.�t 
Kırmızı  sakallı  sancalar  oraya,  yanğın  �a  otu­
rup  olanı  biteni,  kanncaların  açlığını,  açlıktan  dolayı 
kırnıızı  sakallılan  sultana  nasıl  teslim  ettiklerini  bir  bir 
anlattılar. 
c(İşte  biz  de  canımızı  kurtardık,  kendimizi  dağlara 
zor  attık.  Bütün  ülkelerin  karıncalan  düşmüşler  orta­
lığa

yazı  yaban,  dağ  bayır  kırmızı  sakal  anyorlar. 
Kır-

125 

mızı  sakallann  büyük  bir  çoğunlu�u  sakallarını  hemen 
kestiler  ya,  gene  de  tanı
nma
ktan,  öldürülüp  sultan  sa­
rayının  avlusuna  atılmaktan  kurtulamadılar.  Kannca­
lar,  kırmızı  sakal  başlarından  sultan  sarayı  önünde  t.e­
peler  yı�dılar. . .   Ah,  bu  gözler  neler  neler  gördü,  aaah 
neler!  Dille  anlatılmaz,  destanla  söylenemez . . .   Hiç  bir 
kannca  ülkesinde  artık  hiç  bir  kı
rmızı 
sakal  bulamaz­
sınız.  İşte  biz  bu  dünyadaki  son  kırmızı  sakallanz  ki, 
başımız  olan  kırmızı  sakallı  topal  kanncaya  gideriZ,>> 
dediler,  çok  zarılık  eylediler. 
öteki  karıncalann  başı,  beresinin  önünde  bir  yıldız 
olanı  kuşkulu  konuştu: 
ııKırmızı  sakaısınız  kırmızı  sakal  olmaya  ya,  sizler 
bir  tuhaf  kırmızı  sakalsınız,  bizlere  hiç  benzemiyorsu­
nuz.  Kanncalara  <:fa  hiç  benzemiyorsunuz.  Bana  öyle 
geliyor  ki,  siz  ayrı  tuhaf  bir  soysunuz  ama  anlayama­
dım,  kimsiniz,  necisiniz?ıı  diye  sordu. 
((Biz  mi,

biz  mi,»  diye  b�nştılar,  ııbiz  mi?  Bizim 
kanncaya  benzer  halimizi  mi  koydular?» 
ııBizi  zindami  attılar.» 
ccBizi  gerimizden  şişirdiler.» 
nBir  şişirdiler  ki,  her  birimiz  birer  til  kadar  olduk.)) 
ıcBir  şişirdiler  kr  bizi,  yanmız  patladık.» 
ııMısır  patı$  gibi.» 
uFiller,  kanncalar  patlayışımızı  seyrettiler.ıı 
<ııBakır  telleri  çükümüze  ba�ladılar.ıı 
ııÇiftıeşme  yerimizi  yaktılar.ır 
ııCopladılar.ıı 
110raya  elektrik  de  tuttular.ıı 
((Gırtla�ıza  kadar  topra�  gömüp  şişirdiler.  Göz­
lerimiz  pörtledi.ı. 
ııYa  kırmızı  sakal  kardeşlerimiz,  o  karıncalar  ki  bi._ 
1� 

ze  birer  işkence  yaptılar  ki,  o  ahmak  insanlarm  insan­
lara  yaptığından  da  beter.>> 
((Bu  gözler  neler  neler  gördü,  kırmızı  saka!  kardeş­
lerimiz,  siz 
ki 
hiç  bir  şey  görmediniz,  bilmiyorsunuz.» 
((Bizde  kırmızı  sakallık  hal  mi  bıraktılar! »  
uBize  neler  yaptılar,  neler  ki !  Değil  kırmızı  sakala, 
iyi  ki  kanncaya  benzer  halimiz  kalmış  da  bizi  kannca­
ya  benzetebildiniz.ıı 
Kırmızı  sakallılar,  bu  tuhaf  kanncaların  ba§lanna 
gelene,  durumlarına

çok  acındılar,  yüreklerinden  kan 
gitti. 
((Kanncaların  hepsi  de  fil  oldular.  Bir  iğne  ucu  bü­
y�klüğündeki  kannca  bile  kendisini  til  sanıyor.  Bizi  av­
layan  karıncalar  var  ya,  işte  böyleleriydi.ıı 
Her  §eyi
· 
anlamış  kırmızı  sakallılar  bunlara  çok  ya­
kınlık  gösterdiler,  yiyecek  verip  yumşak  yataklara  ya­
tırdılar,  yaralannı  sardılar. 
Sabahleyin  uyanınca  yarpuz  kokulu  bir  pınann  ba­
şında  kahvaltı  ettiler.  Gerçekten  bu  kırmızı  sakallılar 
sancalara 
'
bir  kardeş  gibi,  kardeşten  de  öte  davranıyor­
lardı. 
San ca  kanncanın  en  ya§lısı: 
ııBizi,»  dedi,  ((kırmızı  sakallı  topal  kanncaya  götü­
rün,  ona  çok  söyleyeceklerimiz  var.  Karıncalar,  bu  al­
çak,  bu  kırmızı ·sakal  düşmanı  kanncalar  hiç  bir  za
man 
fillerin  köleliğinden  kurtulamayacaklar  ya,  gene  de  to­
pal  ustamıza  birşeyler  söylemeliyiz.» 
«Ah,»  dedi  alnı  yıldızlı  kırmızı  sakal,  ııah  kardeş­
ler,  yazık,  hiç  bir  zaman,  kıyamete  kadar  biz  fillerden 
kurtul
ama
yacağız,  aaah !  Gene  de  varın  söyleyin  usta­
mıza.  Ne  yazık,  filler  büyük,  kanncalar  küçük,  aaah,  ne 
ne yazık,  ne  yazık! >> 
((Aaaah, 
çok  yazık,»  dedi  sanca  karıncalann  yaşlı­
sı. 
ııFiller  dağ  kadar,  kanncalannsa  her  birisi  iğne  ucu 
1 27 

kadar,  aaaah,  çok  yazık . . .   İçimizde  bir  tek,  başka  değil 
bir 
tek, 
bir tek  fil  ka
.
dar bir  karınca  olsaylnış,  değil  mi?ıı 
«Yok,ıı  dedi  içini  çok  derinden  çekerek  alnı  yıldızlı 
karınca.  ııYok  öyle  bir  karınca,  olmayacak  da . . .  " 
ııB1r  tane  olsaydı,  dünyanın  bütün  fillerin! . · · '' 
ııSuuus,ıı  dedi  öteki. 
cıGerçekten,  siz  burada,  bu  ıssız  dağda 

durmuşsu­
nuz, 
neyi  bekliyorsunuz? " 
ııBize,ır  dedi  alnı  yıldızlı,  ııbize  dağgezen  derler.  Biz 
dağa  çıktık. 
·
Burada  filleri  bekliyoruz.  Topal 
usta 
bizim 
dağa  çıkmamızı  istemedi.  Sizinki  hayal,  dedi.ıı 
ııNeden?ıı 
ııDağda  gezmekle  filler  avlanmaz,  dedi. ıı 
ııSiz  ne  dediniz?ıı 
ııBiz  avlayacağız,  diyoruz.ıı 
<ııSilahınız  var  mı?ıı 
ııVar,  sivrisinek  hortumundan  oklar.ıı 
ıcYaaa,  iyi . . .  ıı 
((Bu  sivrisinek  hortumlanndan  yaptığımız  okları. 
burada  bekleyeceğiz,  gelen  filin  gözüne . . .  

«Filler  ağılanıp,  sıtmalarup  ölecekler.ıı 
Kırmızı  sakallı  dağgezen  kanncalar  coştular,  hep 
bir  ağızdan  konuşmağa  başladılar. 
ııHer  !ilin  gözüne  bin  sivrisinek 
hortumu.ıı 
ıcHer  sivrisinek 
hortumunu 
yiyen 
fil 
titreyip  oldu-
ğu  yere,  daha  ayaktayken  ölüp  yıkılacak ... ıı 
ııTopal  usta  dedi  ki, 
bu 
olmaz,  dedi.>> 
<«Sivrisinek  oku  fillere  batmaz,  dedi.n 
ıcNe  bildi?ıı 
ııSivrisinek  oku  değil  file,  kayaya,  demire,  ağaca 
bile  batar.ıı 
128 

<(Batar,ıı  diye  bağırdılar  bir  ağızdan  boyalı  sakallı 
sarıca  karıncalar. 
«Fili  değil,  insanı  bile  öldürür  sivrisinek  hortumun­
dan  ok. "  
((İnsanları  bile,11  diye  bağırdılar  sarıcalar. 
<(Bu  topal  usta  iyi,  has,  akıllı,  cin  fikirli,  namuslu 
bir  kırmızı  sakal  ama,  onun  beyni  sulanmış,  orada,  dağ­
ların  ortasında  elini  kolunu  bağlamış,  durmadan  oku­
yup  düşünüyor.  Bir  de  karınca  ülkelerine  kırmızı  sa­
kallar  göndermiş,  her  gün  dört  gözle  onlardan  gelen 
ha­
berleri  bekliyor.ıı 
((Yanlış,ıı  diye  bağırdı  kırmızı  sakal  sancalann  en 
yaşlısı.  ((Yanlış,  o  yanlış,  siz  doğrusunuz.ıı 
((Biz  doğruyuz,ıı  diye  bağırdı  kırmızı  sakallıların  al· 
nı  yıldızlısı.  ((Bizim  yolumuz,  oklarımız. 
· · "  
· 
Dağgezen  kırmızılar  sevinç  içinde  bağırdılar.  Ses-
leri  dağdan  dağa  yankılandı : 
((Bizim  gittiğimiz  yol  doğruuu .
.

ıı 
((Bir  tek  yanlışınız  var,n  dedi  sarıcaların  başı. 
«Nedir  o?ıı  diye  kıpkırmızı  kesildi  alnı  yıldızlı  ka-
nnca.  ((Söyle  bana,  eeeey  işkence  görmüş  kannca . . .   Ba­
şından  işler  geçmiş  arkadaş  söyle,  nedir  o  yanlışımız, 
söyle  ki  düzeltelim.ıı 
«Siz  çok  gençsiniz,"  dedi  sancaların  başı.  ((Yoksa 
çok  akıllı,  yürekli  kişilersiniz.  Bu  kadar  genç  olmasaydı­
nız,  şu  benim  diyeceğimi  de  akıl  ederdiniz. 
ıı 
«Ederdik,ıı  dedi  alnı  yıldızlı. 
«Filler  bu  kayalıklara  çıkamazlar  ki ! 

yüzdendir 
ki 
topal  ustamız  bu  dağlara  sığındı.  Burada  düşünüp  de 
fillen  yenecek  aklı,  feraseti  bulacak . . .  11 
((Bunu  hiç  düşünmemiştik., 
((Burada  oturup  da  kıyamete  kadar  bekle.seniz  bir 
tek  filin  bile bu  dağlara  kadar  çıkablleceğint  göremeye­
ceksiniz.l) 
FS/IJI 
1 29 

«Ne  yapalım  ya?» 
((Ben  gelm:eseydim  ölünceye·  kadar  blırada  bekleye­
cektiniz.ıı 
ccBekleyecektik.  Çünkü  topa!  ustamız 
.
bize  dedi 
ki. 
mademki  beni  dinlemeyip  dağgezen  oldunuz,  hiç  olmaz­
sa  dağlarda  gezerek  bekleyin  filleri,  ovaya  zinhaaar  in­
meyin.  Topal  usta  bize  dedi  ki,  dağgezenlik  kadim  zena­
attır,  onun  kurallan  vardır,  ve  hem  de  bu  kurallar  ke­
sindir.  Ol  sebepten  ötürü,  ovaya  dağgezenlerden  her  kim 
ki  iner,  ölüm  hemen  onun  alnına  yazılır.1ı 
ccDağda  da  fil  olmaz.n 
ccBunu  hiç  düşünmedik,ıı  dedi  alnı  yıldızlı. 
ccBak  arkadaş,ıı  dedi  sancalann  başı. 
·

Beni  iyi  din­
le,  sen  şimdi  hemen  ovaya  in,  hüdhüdler  başını  bul,  o 
ovanın  her  yanında  dolaşır,  gözü  kırk  günlük  yoldaki 
kırmızı  sakallıyı  görür,  kulağı  kırk  günlük  yoldaki  ayak 
seslerini  duyar,  sen  onu  çağır,  ama  okunu  ona  atma, 
çünkü  o  aradaki  elçidir,  elçiye  zeval  olmaz.ıı 
ccOlmaz,ıı  diye  coşkuyla  bağırdı  alnı  yıldızlı. 
ccOna  de  ki,  fillere  savaş  ilan  ettim,  işte  bUrada  da 
bekliyorum.  O  gider  fillere  söyler,  filler  de  llemen  k�a­
rak  sizi  ezmeğe  gelirler.  Korkmayın  fillerin  gözleri  ka­
rıncalan  göremez.  Bir  hendeğe  sığınıp  başlarsınız.  oku­
nuzu  atmağa.  Tam  gözlerinin  içine,  gözbebeklerinin  or­
tasına. ıı 
cıOrtasına,ıı  diye  gürledi  alnı  yıldızlı.  Sesi  bir 
tilin 
sesi  gibi  çıktı. 
((Böylece  gelen  fili  öldürürsünüz, 

gelen  tili . . .   Biz 
kanncalar  da  özgürlüğümüze  kavuşuruz.ıı 
ccKavuşuruz,ıı  diye  bağırdı  alnı  yıldızlı.  «Belki  de 
hiç  ölmezler  o  kocaman  filler . . .   Bu  kadar  küçücük  ok­
larla  ölür  mü  onlar?  Batmaz  ki  fillere  bu  oklar.  Topa! 
usta  dedi  ki  fillerin  derileri  bir  kalın,  bir  kalın  ki  kurşun 
130 

bile  işlemez,  dedi  topal  usta.  O  bilir,  demircidir  o.  İnsan­
lara  bile  demirciliği  topa(  usta  öğretmiştir.» 
<calar  başı. 
«Ölürler  ama,  gene  biz  burada  beklesek  daha  iyi 
olacak,ıı  diye  ikirciklendi  alnı  yıldızlı.  «Belki  buraya  da 
gelirler.  Belki buraya  da  hüdhüdler  başı bir  kere uğrar.ıı 
Sarıcalann  hepsi  bir  yerden  kırmızı  sakaUrtara  bir 
giriştiler,  ağızlarından  girip  burunlanndan  çıktılar,  on­
lan  avaya  inmeğe.  filleri  toptan  öldürrneğe  kandırdılar. 
Kırmızı  sakallılar  mutlu  aşağıya,  ovaya,  sancalar 
mutlu,  önlerinde  yollan  bilen  bir  kırmızı  sakallıyla  yu­
kan,  dağlara  topa!  demircinin  olduğu  yere  yollandılar. 
Bir  şafak  yakti,  ıhırcık  karanlıklar  açılır,  gül  sa­
çaklı  gün  doğarken,  tekmil  gül  saçaklı  günler  üstümü­
ze  doğsun,  sancalar  kırmızı  sakallı  topa!  demircinin 
üs­
Iendiği  sarp,  ulaşılmaz  dağlarm  ortasındaki  düzlüğe  gel­
diler.  Topal  demirciye  hemen  haber  saldılar.  Topal  de'­
mirci  mağarasının  oyuğundan  bu  gelenlere  baktı  baktı 
da,  bunl�  hiç  bir  şeye  benzetemedi : 
<rmızı 
sakailan  tutmadı,  ben 
ömrümde  bu  biçim  bir  kırmızı  saka!  görmedim,ıı  dedi. 
«Bunlar  böyle  hayra  alarnet  değil,  bunlan  hemen  defey­
Ieyin;  canlan  nereye  isterse  oraya  gitsinler . . .  

Ona  haberi  getiren  kannca: 
uArnan 
ha  aman  bir  yanlışlığa 
düşme,  ustamız, 
aman 
ha!  Bunlar  çok  işkence  görmüşler 
ki, 
ne  demek, 
insaniann  insanlara  ettiğinden  beter,ıı  diye  onu  uyardı. 
«İnsanlann  insana  ettiğinden  beter 
mi?ıı  Topa!  ka­
nnc�nın  içindeki  bütün  duygular  ayaklandı,  başkal­
dırdı:  <ama
rlan  ok­
Java  gibi  şişerek.  «Olamaz,  hiç  bir  hayvan,  hiç  bir  hay-
1 31 

vana,  hiç  bir  yaratık  ü ısanların  biribirierine  yaptıklan­
nı  yapamazlar.  İnanmlyorum  ve  hem de  bunlan 
istemi­
yorum.  Yalancıdırlar 
.
bunlar
. >


öteki  karıncalar  direttiler,  ta  buralara  kadar 
bu 
kırmıZl  sakalların  dağlar,  ormanlar  aŞarak,  ölümlerden 
ölüm  beğen  geldiklerini  söyleyip  topal  demircinin  yaşlı 
yüreğini  yumşattılar  ve  de  demirci  onları  huzuruna 
ka­
bul  etti. 
ccHoş  geldiniz. ,, 
ccHoş  gördük,ıı  dedi  sarıcalarm 
.
başı. 
Topa!  demiı-ci  ustası  sözünü  esirgemez  bi r  karın
­
ca
ydı :

((Siz  ne  biçim  kırmızı  saka!  karıncasınız  böyle,  sa­
kalınız  boyalı  gibi  duruyor,"  diye  tepeden  inme  sordu. 
Sarıca  kanncalar  tepeden  tırnağa  ürperdiler. 
((Kim,  niçin  kırmızıya  boyadı  sakalınızı?  Siz  mi 
bo­
yadımz  yoksa,  niçin  boyadımı  öyleyse? .. 
Demirelnin  sesi  örsün  üstüne  düşen  çekiç  gibiydi. 
alLak  bullak  etti  sancalan.  Bir süre 
ne 
karşıhk  yerecek­
lerini  şaşırdılar,  biribirlerinin  gözlerine  baktılar. 
Sancalann  başı  ı kına  sıkına : 
ccBiz  çok  çektik,  aylardır  yoldayız.  yağmur.  kar,  do­
lu  altında  günlerce  yürüdük.  Yağmur  yağdı  ıslandık. 
güneş  açtı  kuruduk. 
·
ışte  böylece  sakalımız  soldu_., 
öteki  sarıcalar  da  onu  desteklediler: 
« Yağmur  yağdı,  ustamız,  işte  böyle  oldu, ..  dediler

" Yoksa  bizim  sakallanmız  da  sizinkiler  gibi  pın l   pırıl. 
al  al pariardı  güneşte 
eskiden.ıı 
Daha  da  konuştular,  başlarına gelenleri 
uzun 
uzun. 
bir  bir  anlattılar.  Ağladılar 

zl
adı
l
a
r

Filler, 
karınca
-
· 
lar  dünyasından  haberler
· 
verdiler.  Onlan  dinleyen  kır­
mızı  sakallıların  gözleri  yaş,  yürekleri 
öç 
almanın  ya­
lımlarıyla  doldu. 
tcKeşki  toptan  öleydik  de, u  dedi  sancaların 
başı. 
132 

• 
bu  kara  günleri  görmeseydik.  Bu  kadar  acı  çektikten, 
ölümlerden  ölüm  beğendikten  sonra  yaşamışız  ki  neye 
yarar. ıı 
��Biz  ölüm  acısını  gördük  geçirdik,ıı  diye  iniedi  sıs­
kası 
çıkmış  bir  sarıca  kannca. 
t<.Filler  işkencesi,  zulüm 
variken,ıı  diye  ağiaştılar 
öteki  sanca  karıncalar  hep  bir  ağızdan. 
Demirci  ustası

topal  kanncanın  yüreği  bir  türlü  bu 
gelenlerin  doğru  dürüst,  hayırlı  bir  iş  için  buraya  gel­
diklerine  kanmamıştı.  İçinde  bir  ikircik  dalgası  gidip 
geliyor,  kaynayıp  duruyordu.  Sanca  karıncalan  uzun 
bir  sıra  yapıp  alana  dizdi,  her  birisinin  sakalım  teker 
teker gözden  geçirdi.  Sonra  da  ellerini  çenesine  dayanak 
yapıp  düşünrneğe  başladı. 
Yeni  kanncalann  geldiğini  duyan  öteki  kırmızı  sa­
kallılar  üslendikleri  yerlerden,  dağlardan,  ormanlardan. 
kayalıklardan  akın  akın  geliyor,  alanı  dolduruyorlardı. 
Sancalar da  durmadan  başia nna  gelenleri  anlatıyorlar: 
��şu 
fillerin  bize  yaptıklannı  insanoğlu  insanoğluna  yap­
mamıştır,»  diyor,  kırmızı  sakallıların  yüreklerini  dağh­
yorlardı.  Alanı  doldurmuş,  kaynaşan,  kıvıl  kıvıl  eden 
kanncalann  en  katı  yüreklilerinin  bile  gözlerinde  birer 
damla  yaş  vardı. 
Sonunda  demirel  ustası  kırmızı  sakallı  topal  kann­
ca  hir  çöpün  tepesine  çıktı : 
ı•Arkadaşlar,ıı  diye  bağırdı,  ıısize  söyleyim  ki,  bu 
yeni  gelen  kanncalan  l:'>enim  gözüm  hiç  tutmadı.  Bu 
yeni  gelenlerin  altında  bir  iş  var,  bir  çapanoğlu  var  ya, 
çıkaramadım.  Ben  bu  gelenlerin  sakallanna  baktım,  sa­
kallan  var  bizim  sakallara  benzemez,  iyice  baktım  san 
san  yüzleri,  huylan  var  bizim  huya  benzemez.ıı 

böyle  söyleyince  karıncalar  ona  karşı  çıktılar

Ortalık  öy!e  bir  karıştı  ki  uzun  bir  süre  ferman  okun­
-
ınadı  tozdan  dumandan. 
1 3 3  

uOnlar  bizim  kardeşlerimizdir.n 
«Yağan  kardan,  esen  yelden  sakaHan  solmuştur.ıı 
<«Fillerin  bunca  zulümleri  altında  karıncalarda  hiç 
kanncalık  hal  kalır  mı?» 
«Düşün  bir  kere  bizleri,  biz  buraya  geldiğimiz  gün­
lerde  bunlardan  beter  değil  miydik?ıı 
«Düşün  bir,  usta;  sen  kendini  düşün .
. .  
ıı 
«Kuşun  kanadından  atladığında  yedi  gün  yedi  ge­
ce kendine  gelernedin  de,  seni  biz  ölü  gibi  sırtımııda  ta 
buraya  taşımadık 
mı?n 
.
ıktan  sonra,  sen 
seni  bir  görseydin
.
.
. .  
Sana  değil  kırmızı  sakal,  sana  ka­
rınca  demeye  bin  tanık  isterdi.>> 
Alandaki  kanncalar,  yeni  gelen  yorgun  konuk  ka­
rıncalann  her  birisini  omuzlanna  bindirmişler,  alanda 
dolaşıyorlar,  bağırıp  çağnşıyorlardı. 
En  sonunda  topal  kannca  edemedi,  sesini  yükselt­
ti,  bağırdı,  artık  kimseye  duyuramıyordu,  bağırmaktan 
sesi  kısılmıştı.  «Beni  dinleyin,  beni  dinleyin,w  diye  yal­
vanyordu  habire.  Bağıra  çağıra  bir  hal  olmuştu. 
Kimse 
artık  onu  dinlemiyordu.  Çöpün  üstünden  bu  durumda 
inemezdi,  ne yapıp  edip kanncalam  bir  iki  söz  söyleme­
nin  yolunu  bulmalıydı. 
Sonunda  birden  gökyüzü  bulandı,  ortalık  karardı, 
şimşekler  çaktı,  yağmur  başladı,  hışıın  gibi,  karanlık . . .  
Kanncalarm  sırtlarındaki  sancalar bu sel  gibi  inen yağ­
mur  içinde  tepeden  tırnağa  suya  batıp  çıktılar.  Sanca­
ların  Sa.kallannın  boyası  çıktı,  kanncalann  sırtlanndan 
aşağılara  süzülmeğe  başladı.  Alandaki  gölekler  kı
rmızı
­
ya  kesti.  Demirci  ustası  utıruyıa  bağırdı: 
«Bakın bakın,  ey kı
rmız
ı  sakallı  kardeşlerim,  bakın! 

Bunlann  sakaUa
nnın 

boyalarma  bakın.  Yağmur  yağın­
ca 
eridi. 
Demepim mi 
size  bunlarda bir tuhaflık var, bun-
134 

lar  uydurına  kırınıZı  sakallardır,  diye?  Bakın  su  gölek­
lerine,  onların  sakaH
annın 
boyasından  kıpkırmızı.  Bun­
lar  sarıcalar,  sarıcalar.  Filler  bunları  bize  casus  diye 
gönderdiler.  Atın  bunlan  dışarıya,  öldürün  bunları.>> 
Karıncalar  önce  yere,  sçnra  sırtlarındaki  kanncala­
n  indirip  onların  sakallanna  teker  teker  baktılar.  Sa­
kalların  boyalan  çıkmış,  yerinde  sapsan  kıllar  kalmıştı. 
«Ne  bu  haliniz,  bu  ne  böyle,  hani  siz  kırmızı  sakal­
dıruz?» 
Sarıcalar  ölüm' korkusuyla  titrediler. 
«Bakın  nasıl  titriyoruz,»  dediler.  «Korkumuzdan, 
bir  de  açlıktan,  yorgunluktan  işte  böyle  sarardık,»  de­
diler.  «Siz  korktuğunuzda  bizden  daha  fazla  sararmaz 
mısınız?»  diye  de  sordular. 
öteki

er  hep  bir  ağızdan: 
ccBiz  de  sarannz,  biz  de  sararırız,»  dediler,  sonra 
da  eklediler:  ((Bunlar  bizim  kardeşlerimiz,  buradan  baş­
ka  hiç  bir  yere  gidemezler,  ey  demirciler  başı ! »   Hırçın­
laştılar. 
Demirci,  yandım,  diye  düşündü.  Filler  sultam  içi­
mize  adamlarını  da  gö�derdi.  Ama yüreğinde de bir ikir­
cik  kalmıştı,  filler  sultanı  adamlarını  gönderseydi  ara­
larına,  böyle 
riıi 
gönderirdi?  Hiç  olmazsa  bu  sancalann 
sakallarını  bir  iyice  boyar,  teker  teker,  hüdhüdlerin 
kanadından  aşağıya  indirirdi.  Onlar  da  gelir  kırmızı  sa­
kall
ann  aras
ına  katılırlardı. 
Kimse
nin 
de  ruhu  duymaz­
dı.  Bu  işte  bir  bit  yeniği  vardı  var  olmasına  ya,  neydi? 
Bunca  akiına,  deneyine,  gün  görmüşlüğüne  karşın  de­
mirciler  ba§ı  bu  sorupun  karşılığını  bulamıyordu. 
Alanda 
.
artık  her  kafadan  bir  ses  çıkıyordu. 
ccSen, 
sen, 
sen  demirel,  kuşun  kanadından  atıayıp 
da  kaçtığında  sakalın  böyle  san  olmadı  mıydı?» 
co  za­
man . . .  >> 
135 

••İşte  o  zaman  haİini  görürdün.ıı 
uZangır  zangır  titriyordun.ıı 
tıDe�il  sakallann,  saçıann  bile  sapsan  kesilmişti. ıı 
••Umon  sansı. ıı 
uHepimiz  kırmızı  sakal  cie�il.  san  sakal  olmu�tuk.ıı 
••Bir  san  sel  gibi  aktık  da  buraya  geldlk.ıı 
••Eeey,  demirciler  başı,  yüce  usta,  biz  kaç  ay,  kaç 
ay  geçti  de  ancak  sanlıktan  kurtulabildik,  kurtulabll
-
­
dik  de .
.

•> 
••Kendimize  gelebildik., 
Demlrciler  başı  orada,  çöpün  ucunda  kımıltısız  ka­
lakalmıştı,  gözleri  faltaşı  gibi  açılmış . . .   Biliyordu  bu  ge­
lenlerin  filler  sultanının,  hüdhüdler  başının  adamlan 
olduklannı  ama,  şu  ahmak  kınnizı  sakallara  bunu  nasıl 
anlatacaktı?  Düşündü  taşındı,  birtakım  kandıncı,  inan­
dırıcı  sözler,  yollar  buldu,  ötekiler  onu
-
dinlemediler  bile. 
((Oya  koyuyorum  öyleyse,,  dedi.  <lac�klar  mı,  yoksa  gidecekler  mi?, 
((Koy,ıı  diye  ba�ırdılar  hep  bir  a�ızdan. 
cıOya  koyuyorum,  bunlar  sancalar  mı,  yoksa 
kırnu
­
zı  sakaUar  mı?» 
<•Koy,,  diye  ba�ırdılar  kendilerine  güvenmiş.  cıKoy, 
koy,  koy . . .  
)) 
((Bunlar  sarıcalar  mı?ıı 
<•Hayır,  hayır,  hayıııırrrr ! ıı 
<Kanncalar  sevinç  içinde  ön  ayaklannı  kaldınp,  hep 
birden  şahlandılar,  alan,  ayaklardan  bir  or
man
a  kesti. 
cıPeki,  ne deyim,  sorumluluk sizin,  siz  kabul  ettiniz.ıı 
c!illerin  ayaklan  altına  geri  mi  atacaktık  onlan ! ıı 
ııÇok  büyük  belalar  gelecek  başımıza  bu  sancalar 

yüzünden. 

138 

ccEy  demirciler 
başı, 
in  oradan  aşağı  da,  artık  kar­
deşlerimizi  aşağılamaktan  vazgeç.n 
ıcŞimdi  hep  bir  ağızdan,' senin  şu  ağarmış  sakalına 
bakıp 
.
. .  
ıı 
�sana  akçalar  desek,  bu  yüzden  de  seni  öldürsek 
olur  mu?  tn  aşağıya.• 
Ne  yapsın  demirciler  ustası,  elden  ne  gelir,  ister 
istemez,  çamaçar  çöpün  b�ından  aşağıya  indi,  tek  ba­
şına  kovuğuna  yollandı.  Kovukta  kimse  yoktu.  Kimse 
de  onun  ardından  gelmemişti. 
Alanda  ateşler  yakılmış,  bir  toy  düğün  başlamıştı 
bile.  Ortalık, 
san
calann 
sakaUanndan  akan  sulardan 
dolayı  apal  olmuştu.  Atllçlar,  çöpler,  karıncalar,  kaya­
lar,  taşlar,  otlar,  topraklar  hep  kırmızıya  boyanmışt!. 
Toy  sabaha  kadar  sürdü:  Konuklar  yediler  içtiler,  gırt­
lağa  kadar  doydular. 
Sabaha  karşıydı  ki,  sancaların  başı,  bütün  sanca­
lan 
bir  kayanın  arkasına  topladı: 
«Şimdi  iş  başına  arkadaşlar.  Şu  karıncalardan  sa­
ncalann  öcünü  almalıyız.  Öldürulüp 
tl\ 
sultanı  kapısı­
na  atılmış  her  bir 
sancanın 
karşılığında  bin  tane  ka­
rınca,  on  bin,  yüz  bin,  yüz  milyon  tane  karınca  ölmeli. 
Şu  dünyadan  kannca 
soyu 
kalkmalı.  Ve  hem  de  tüke­
necek.  Öyle  bir  öç  kapladı  ki  yüreğimi,  göğüs  kafesim 
acıdan  çatlayacak.  Burada  öteki  alçak  köle  karıncalar­
ca  bir  yakını  öldürülmemiş  bir  tek  sarıca  var  mı?  Biz 
de  kaçıp  kurtul
masa
k,  şu  yeryüzünden  sanca  soyunu 
kesecekti  köle  kanncalar.  Arkadaşlar,  yolda  konuştuk, 
her  sarıca  kannca  yapacağını  biliyor.  Şimdi  şu  mende­
bur,  alçak  kı
rmızı 
sakallı  topal  karınca  bu  saf  kırmızı 
sakalları  kandırmadan  biz  ortadan 
toz 
olalım.  İki  sarıca 
bir  araya  gelmeyecek. B u  büyük  karınca  kalabalığı  için­
de  yitip  gideceğiz.  Birkaç  gün sonra  da  kırmızı  sakaUar 
bizi  unutur  giderler.  Bir  iyice  kırmızılara  karışıp  yitip 
1.37 

gittikten  sonra,  artık  yapacağınızı  biliyorsunuz.  Yolda 
dağgezen  karıncalara  yaptığımızı  bunlara  da  yapacak, 
her  kanncayı  bu  topal  demirci  üstüne  kışkırtacaksınız 
ki,  ta  ki  bütün  kırmızı  sakaUar  biribirine  düşe,  biribiri­
nin  gözlerini  oya,  biribirini  bir  tek  kırmızı  sakal  kalma­
masıya  öldüre.  Kırmızı  sakalları,  hem  de  öteki  karınca­
ları  biribirierine  düşürmenin  yolları  kadimdir  ve  hepi­
niz  bu  yolların  yüzlerce  biçimini  bilirsiniz.>> 
((Biliriz,n  diye  bağırdılar  hep  bir  ağızdan  bütün  sa­
rıcalar. 
«Unutmayın  birçok  kırmızı  kannca  kendisini  dün­
yanın  odağı  sanır.  Ona  göre seçeceksiniz avlarınızı.  Ken­
disini  en  büyük  kurtarıcı  sananları . . .  
» 
((BiliriZ.» 
((Kırmızı  kanncaların  bir  bölüğünün  içinde  fi1  ol­
ma  asianı  yata
:
· 
. . .   Ona  göre.» 
((Biliriz,  ona  g
f.

·

. .

» 
((Bir  bölüğü  üne  çok  düşkündür.  Onlara  da  o  yön­
den  yaklaşırsınız.» 
((Biliriz.  Onlara  da 
ö 
yönden 
. . .  » 
«Hele  genç  kırmızı  sakalları  daha  iyi  bilirsiniz.  Var­
sa  da  yoksa  da  hep  kendileri . . .  » 
((Onları  da  çok  iyi  bilir,  çok  yakından  tanınz.» 
((Onları  eİı  çabuk  doğru  yoldan  çıkarır,  kendi  ken­
dilerine  düşman  edebllirsiniz.» 
((Kitaba,  düşünmeye 
düşman  edeceksiniz  onları. 
Okusalar  da  fil  kitabı  okuyacaklar.» 
((Filler yenilmez,  kıyamete  kadar,  dünya güneşe  ya­
pışıncaya  kadar  filler  başımızda  kalacak,  herkesi,  tüm 

rmızı 
karıncalan  buna  inandıracaksınız.» 
<(Onu 
da  biliyoruz:» 
((Biliyorum,  sizler  her  şeyi  biliyorsunuz,  iyi  yetişti­
niz.  Yalnız  bir  şeyi  gözden  hiç  mi  hiç  ırak 
tutmayacak­
smız,  o  da  nedir?» 
138 

«0  da  nedir?»  diye  yinelediler  sancalar  hep  bir 
ağızdan. 
«0  da  eli  nasırlı  kırmızı  kanncalardır.  Zinhaaar, 
onlara  bir  şey  yutturayım  demeyin.  Onlara  yaklaşına­
yın  da . . .   Onlan  hiç  iğvaya  çalışmayın,  onlar  başkadır. 
Çok  iğva,  çok  yalan,  çok  düzen  görmüşlerdir  onlar,  dUrı­
ya  dünya  oldu  olalı.  Ve  kalıreden  ve  yaratan  ki onlardır. 
Onlar  ki  korkak,  yürekli,  cahil,  hakim  ve  çocukturlar. 
On1an  baştan  çıkarmayı,  kandırmayı,  onlann  kaburga­
lanndan  yaratılan  gözlüklü  kırmızı  sakallara  bırakın.» 
uOnlan  da  çok  yakından  tanıyoruz,>>  diye  bağırdı­
lar  sevinç  içindeki  sancalar. 
«0  eli  nasırlılardan  korkulur.  Sonunda,  eğer  ister­
ierse,  onlar  filleri  de  yenebilirler.  Onlar  denizlerdeki 
kum,  gökteki  yıldızlardan  da  çokturlar.» 
«Biliyoruz.» 
«Fırsat  buldukça,  onlann  gözlerini  kör,  kulaklannı 
sağır, 
burunlannı  koku  almaz,  tenlerini  duyarsız  ede­
ceksiniz . . .  Bütün  kırmızı  sakaHan  da  bu  yolda  kışkırta­
caksınız.  Biz  sancalara,  atamız,  şahımız  fillere  en  bü­
yük  düşman,  en  büyük  tehlike  bu  eli  nasırlı  kırmızı 
sakallardır. >> 
«Gözlerine  kül  atacağız  kü�,  eli  nasırlı  kırmızı  sa­
kallann,  kül.» 
«İyi,»  dedi  yaşlı  kannca,  <mızı  sakalın  içinde  fil  olma  ateşi  yanar.  önce  de  söyle­
dim  ya,  belli  etmezler  bunu.  İşte  bu  kı
rmızı 
sakaUar  eri 
büyük  düşmanıdırlar  eli  nasırlılann.  Onlar  fillerden  de, 
bizden  de  daha  düşmandırlar  eli  nasırlılara,  ne  kadar 
dost  görünseler  de,  onlan  eli  nasırlılann  üstüne  durma­
dan  gece  gündüz  kışkırtacaksınız.>ı 
uKışkırtacağız.>ı 
«Elhasıl,  bin  parçaya  böleceksiniz  kırmızı  sakallı­
lan

her  bölüğü  ötekinin  k
anın
a  susayacak.» 
139 

ııSusayacak ! ,,  diye  bağırdı  sancalar. 
ccBu  kırmızı  sakallann  büyük  bir  bölümü  yaşamın 
ateş  çemberinden  geçmemişlerdir,  ağızLarı  süt  kokar. 
Yaşama  karşı  alçakgönüllü  değillerdir.  Kendilerini  dev 
aynasında  görürler.ıı 
cc 
Biliyoruz.,, 
ccOna  göre  işte.  Siz  kırmızı  sakallar  hakkında  çok 
şey  bUiyorsunuz.  Öyleyse şimdi,  şu  anda  dağılıp 
toz  oLa­
caksınız,  her  kırmızı  sakalın  özüne,  yüreğine  öteki  kır­
mızı  sakala  karşı  onulmaz  bir 
öç, 
korku,  düşmanlık  ya­
lımı atacaksınız.  Korkuyu  da  unutmayacaksınız.  En  bü­
yük,  en  eski  karıncaları  biribirine  düşürecek  yol  korku­
dur.  Biribirine  karşı  onları  korkutacaksınız.  Korkuyu 
yüreklerine  ekip,  büyütecek,  boy  verecek  korku  yürek­
lerinde,  kafalannda,  gönüllerinde.  Fil  korkusunu,  sel 
korkusunu,  ne  bulursanız,  nasıl  bir  korku  biçimi  yaka­
Iarsanız  yağmur  gibi  yağdıracaksınız  başlarına.  Korku 
kanncalan  felç  eder,  kıpırtısız  kılar,  ölümden  de  beter 
eder.  İsterseniz  Allah  korkusunu,  biribirlerinden  kor­
kuyu  durmadan  durmadan  büyütebilirsiniz. ,, 
«Korkuyu  büyüteceğiz. 
Kırmızı  sakaBar  üstüne 
tekmil  korkulardan  binlerce  tann  yaratacağız.» 
ıcBireycilik  ateşini  korkuyla  birlikte  körükleyecek­
siniz,  onların  hepsi  biz  kardeşiz,  yoldaşız,  derler,  aldır­
mayacaksınız. 
Onların  çoğunun  içinde  bir  bireycilik 
ateşi  sonsuzca  yanar,  kanncaların  biribirierine  düşman-
_
lığı  bu  bireycilikten  doğar,  ölüm,  yılgınhk,  sevgisizlik 
bu  bireycilikten  doğar.  Hiç  bir  kırmızı  sakalın  biribirini 
sevmesine  fırsat,  izin  vermeyeceksiniz.  Bunlar  biribirle­
rini  sevmeye  başladılar  mı,  sevginin  olduğu  yerde  birey­
cilik  barınamaz,  korku,  a§ağılama  bannamaz,  zinhaaar, 
sevgiye  izin  vermeyeceksiniz.  Bunlar  biribirlerini  sevme­
yi  öğrenirlerse  bizi  de,  tilleri  de  erinde  geeinde  yenme­
.
nin  bir  yolunu  bulurlar.  Zinhaaar,  bunlara  biribirlerini 
140 

sevdirmeyeceksiniz. 

eli  nasırlılan  hiç  bir  zaman  göz­
den  uzak  tutmayacaksınız,  onlardan  her  an  bir  ışık  gibi 
bir  sevgi  seli  bütün  kırmızı  sakallara  dağılabilir,  işte  o 
zaman  hapı  yutanz. 

eli  nasırlının  her  birisi  bir  sevgi 
kaynağıdır.  Tamam  mı?  Sevgisizliği,  düşmanlığı  körük­
leyeceksiniz. 
1) 
((Tamam,  sevgisizliği,  düşmanlığı  körükleyeceğiz. n 
«Hakkınızı  helal  edin,  gidip  de  gelmemek,  vanp  da 
dönmernek  var.  Ben  de  topal  demirciyi  baştan  çıkanna­
ğa,  onun  yüreğine  yılgınlık,  kuşku,  korku,  inançsızhk. 
sevgisizlik  közü  atmağa  gidiyorunu 
<«Bir  dakika  beni  burada  bekleyin,ıı  diye  onlara  bu­
yurdu  yaşlı  sanca.  Arkasını  dönüp  yandaki  kayanın  ar­
dında  yittikten  az  bir  �üre  sonra  geriye  döndü.  «Bakın 
sakalıma,))  ded
i .
· 
<lak,  uzun,  böyle  kıpkırmızı,  böyle  yalp  yalp  eden  bir  sa­
kal  gördünüz  mü?n 
Gerçekten  sakalı  gün  ışığı  gibi  şınldıyordu.  Hiç  bir 
kırmızı  sakalda  böylesini  görmemişlerdL  Sakal,  dalga 
dalgaydı  ve  hem  de  gürdü.  Bir  kırmızı  orman  gibiydi  de. 
«Bu  sakalı  gören  demirel
· 
topal,  kırk  günlük  yoldan 
temennaha  kalkar  mı  kalkmaz  mı?  Bundan  sonra  kim 
benim kırmızı sakallığırndan kuşkulanabilir 
ki 
söyleyin?•• 
«Ne  oldu,  nereden  buldun  bu  sakalı,  eeey  yüce  baş-
buğumuz? 1)  diye  ona  hayran  olaraktan  bağırdılar  sa­
rıcalar. 
<sakat  hüneriyle  sancaların  en  yaşlısı,  başbuğ  olmayı 
haketmişti.  <gösterdi,  sarıcalar  oraya  üşüştüler,  baktılar  ki  orada 
bir  kannca  ölüsü  boylu  boyunca  yatıyor,  sakailan  da 
yok.  <te 
ben  bu  kırmızı  sakalı  öldürdürn,  sakalım  da  kesip 
1 4 1  

kendime taktım.  İyice  bakın  hele bana,  benim bir kırmı� 
zı  sakaldan  hiç  farkım  var  mı?» 
ııYok,»  dediler  usulca. 
((Tam  bir  kırmızı  saka!  olmuşsun 
ki 
başbuğumuz, 
senin  kırmızı  sakal  olmadığının  farkına  topal  demirci 
bile  varama.z.» 
ııVaramaz,,  diye  konurlanarak  güldü  başbuğ. 
((Öy­
le de  bir  yapıştırdım  ki.  Bir  fil  sakalıma hortumunu  do­
layıp  çekse,  bir  tek tel  bile  koparamaz  oradı;m.ıı 
((Yru;asın ! ıı  diye  bağırdılar 
kanncalar.  ((Yaşasın 
başbuğumuz!  Sana  bundan  böyle  başbuğumuz  diyece­
ğiz . . .   Ulu  başbuğumuz . . .  ıı 
ııElinizden  gelirse,  siz  de  birer  kırmızı  sakal  öldü­
rüp,  sakallannı  alıp  kendi  çenenize  yapıştırın. 

zaman. 
işte,  hiç  bir kimse sizin sanca  olduğunuzun  farkına 
va­
ramaz.  Siz  de  işte  bu  kırmızı  sakaUar  ülkesinde  cirit 
atarsınız  babanızın  evi  gibi.  Bunlan  da  biribirierine  öl­
.
dürtüp  öcümüzü  kannca  soylanndan  alırsınız.  Bana 
başbuğ  demenize  de  çok  sevindim.» 


Download 60.22 Kb.

Do'stlaringiz bilan baham:
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   13




Ma'lumotlar bazasi mualliflik huquqi bilan himoyalangan ©fayllar.org 2020
ma'muriyatiga murojaat qiling