O‘zbekiston respublikasi oliy va o‘rta maxsus ta’lim vazirligi q. Usmonov, M. Sodiqov


Download 3.12 Mb.
Pdf ko'rish
bet11/49
Sana02.12.2017
Hajmi3.12 Mb.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   ...   49

Somoniylarning boshqaruv tizimi

Amid il-mulk. 

Davlatlararo 

munosabatlar 

Amir 

Devoni buzruk  –

Oliy dargoh 

 

Shayx ul-islom 

 

Devonlar 

Mustavfiy devoni. 

Davlat xazinasi 

Mushriflar devoni. 

Davlat ishlari devoni 

Sohibi 

ash-shu’rat. 

Harbiy 

ishlar

 

Sohibi 

al-barid. 

Pochta-aloqalari 

xizmati 

Muhtasib 

devoni. Bozor, 

savdo-sotiq 

ishlari 

Davlat  

mulklari  

devoni 

Vaqf devoni.  

Diniy muassasa 

mulklari 

Qozilik 

(sud ishlari) 

devoni 

Vazirlik  

devoni

 

Buyuk Ipak yo‘li bu shaharlarni xalqaro karvon savdosi bilan 

tu  tash tirib, ular yetishtirgan barcha noyob mato-yu mahsulotlar-

ning ja  hon bozoriga chiqishini ta’minlagan. Metall ishlash, nodir 

metallardan, chunonchi, oltin, kumush, mis va bosh qa ma’danlar-

dan qimmatli, bezakli buyumlar, asbob-anjomlar tayyor lash shahar-

larda keng rivojlangan. Uch joyda (Buxoro, Samar qand, Farg‘ona) 

kumush pullar zarb etilgan. Shoshda charm mah su lot lari, Farg‘ona 

va Iloqda qurol-yarog‘ tayyorlash yuqori dara ja da bo‘lgan. Shuning-


111

dek, Farg‘ona vodiysi, Ohangaron, Samarqand, Nur ota tumanlari-

ning tog‘li hududlarida kon-ruda ishlab chiqarish taraqqiy etgan. Ip 

yigirish, to‘quvchilik va to‘qimachilik (gilamlar, po yondozlar va b.) 

hunarlari rivojlangan bo‘lib, bu soha yumushlariga xotin-qizlar ham 

jalb qilingan.



Somoniylar

davlatida

yer egalari

♦ Mulki sultoni (davlat tasarrufidagi yerlar)



 Mulkiy yerlar (xususiy yerlar)

♦ Mulki xos (oliy martabali ruhoniylar va sa yyid lar tasar-

rufidagi yerlar 

♦ Vaqf yerlari (diniy muassasalarga tegishli)

♦ Jamoa yerlari

Somoniylar davrida davlat boshlig‘i o‘z farzandlari, yaqinlari-

ga, amir   lar, hokimlar, lashkarboshilarga ularning xizmatlari evaziga 

tuman, shahar, hatto viloyatlarni ham in’om qilgan. Bunday mulk 



iqto, ularning egalari  iqtodor  deb atalgan. Iqtodorlar o‘ziga in’om 

etil   gan hududlarda yashovchi aholidan olinadigan soliqlarning bir 

qismi ni o‘ziga olish evaziga daromad olgan. Aholi iqtodorga bug‘doy, 

pax ta, quruq meva, gazmol yoki pul shaklida soliq to‘lagan. Iqtodan 

foy dala nish muddati davlat boshlig‘iga bog‘liq bo‘lgan. Avvallari iqto 

vaq tin  cha berilgan, iqtodor bunday mulkdan mahrum ham etilgan, 

ayrimlari esa iqtodan umrbod foydalanganlar.

Kam yerli yoki yersiz aholi katta yer egalaridan yerlarni ijara-

ga olib mehnat qilganlar. Ular barzikor – qo‘shchilar deb atalgan. 

Bar  zikor ijaraga olgan yerda o‘z urug‘i va qo‘shi bilan dehqonchi-

lik qilsa, hosilning 1/3–1/5 hissasiga, urug‘ va qo‘sh yer egasi hiso-

bidan bo‘lsa, hosilning 1/10–1/12 hissasiga ega bo‘lgan. Somoniy-

lar davlati muay yan tarixiy bosqichlarda ijtimoiy-siyosiy va boshqa 

sohalarda qan chalik yuksalish, muhim o‘zgarish jarayonlarini bosh-

dan kechirmasin, biroq keyinchalik asta-sekin tushkunlik, parokan-

dalik sari yuz tutgan. X asrning ikkinchi yarmidan boshlab, xususan, 

keyingi somoniy hukm  dorlar: Abdumalik ibn Nuh (954–961), Man-

sur ibn Abdumalik (961–976), Nuh ibn Mansur (976–997), Man-

sur ibn Nuh (997–999), Abdu malik ibn Mansur (999–1000) davri-

da mamla kat da ham, mahalliy feodal beklar, amaldorlar o‘rtasida 

ham, hukmdor sulola vakillari o‘rtasida ham o‘zaro ichki nizolar, 

ziddiyatlar to‘xtovsiz kucha yib boradi. Dav latning harbiy tayanchi 

hisoblangan turk askarlaridan iborat qo‘shin safida ham birdamlik, 

hamjihatlik yetishmasdi. Bu esa somo niylar saltanatini jiddiy tanglik-



112

ka duchor etdi. Masalan, lashkarboshi Alptegin somoniylarni uzoq 

yillar himo ya qilib kelgan. Uning itoati da 30 ming qo‘shin bo‘lib, 

zarur bo‘lganda 100 ming suvoriy to‘play olardi. Shu boisdan ham 

somoniylar bilan Alptegin o‘rtasidagi ixtilof va ishonchsizlik oxir-

oqibatda somoniylarni inqirozga olib keldi. Shuning dek, mahalliy 

hukmdorlarda o‘zboshimchalik, bosh-bosh 

doq lik xatti-harakatla-

rining avj olishi, ularni jilovlashga markaziy hoki mi yatning ojizli-

gi ham davlatning yanada zaiflashuviga sabab bo‘ladi. Xalq norozi-

lik harakatlari shu qadar alangalanib bordiki, hatto Amir Abduma-

lik vafoti bahonasida 961-yilda Buxoro harbiy askarlari tomonidan 

bosh langan g‘alayon amir saroyini talash, uni yak son qilish bilan 

tu gallandi.

Bunday jiddiy nizolar, ziddiyatli jarayonlar oqibatida somoniylar 

dav lati zaiflashib, inqirozga yuz tutadi.



2. Qoraxoniylar

Yettisuv, Sharqiy Turkiston o‘lkalarida IX asr ikkinchi yarmida 

turli turkiy qavmlar, elatlarning o‘zaro birikuvi natijasida va qo‘shi-

luvi davomida qoraxoniylar davlati tashkil topdi. Mazkur davlatga 

asos solgan siymo Abdulkarim Sotuq Bug‘roxon (859–955) yag‘-

mo lar qavmiga mansub bo‘lgan. Bu davlat hukmdorlari «arslon xon» 

yoki «qoraxon» unvonlari bilan yuritilgan. Qoraxon so‘zining lug‘aviy 

ma’ nosi esa turkiy qabilalarda «ulug‘», «buyuk» degan tu shun cha lar-

ni anglatgan. Qoraxon «Tamg‘achxon» ham deb yuritil gan.

Bu davlatning qudrati yuksalib, u tez orada katta hududlarni o‘z 

qo‘l ostiga kirita boradi. Uning poytaxti Sharqiy Turkistonning Bola-

sog‘un shahri bo‘lgan. Abdulkarim Bug‘roxon vafotidan keyin uning 

vorislari davrida Markaziy Tyanshan va Yettisuv o‘lkalari, egal lana-

di. Endilikda qoraxoniylar somoniylar hukmronlik qilayot gan Mova-

rounnahr yerlarini ham butunlay egallashga kirishadilar. Bu davr da 

somoniylar davlati chuqur ichki ziddiyatlar, sinfiy ixtiloflar orqasi-

da tanglik holatiga tushib qolgan edi. Bundan foydalangan qoraxo-

niylar hukmdorlari – Hasan va Nasr Bug‘roxonlar yetakchi li gi  dagi 

qo‘shin somoniylar qarshiligini qiyinchiliksiz yengib, (992–996- va 

999-yillarda) Buxoroni egallaydi, somoniylar sulolasi 

ning so‘nggi 

vakili Ismoil al-Muntasir (1000–1005) hukmronligi bar ham topdi. 

Oqibat da butun Movarounnahr hududlari qoraxoniylar tasar  rufiga 

o‘tadi. Shu tariqa, qoraxoniylar hukmronligi katta hudud larga yoyi-



113

ladi. Qoraxoniylar davlatining boshqaruv tizimi mahalliy-hu 

  du   diy 

bosh qarish tartibiga asoslangan. Xonlik hududlari nihoyatda bepoyon 

bo‘lganligidan, har bir yirik hudud yoki viloyat eloqxonlar (mahal-

liy hukmdorlar) tomonidan nisbatan mustaqil tarzda idora qilingan 

(masalan, Samarqand, Buxoro, Yettisuv va b.). Eloqxonlar tegishli 

miqdordagi yillik xiroj yoki to‘lovlarni markaziy hokimiyat hukmdo-

ri – Tam g‘ach xonga yuborib, amalda o‘z mulklarini mustaqil bosh-

qarganlar.



XI asr o‘rtalariga 

kelib qoraxoniy lar

hokimiyati ikkiga 

bo‘linib ketadi:

♦ Markazi Samarqand bo‘lgan Movaroun nahrning 

katta hududlarini o‘zida jam et gan g‘arbiy xonlik. 

♦ Markazi Bolasog‘un bo‘lgan Talas, Isfijob, Shosh 

(Toshkent), Sharqiy Farg‘o na, Yettisuv va Qoshg‘ar 

yerlarini tarkibi ga olgan sharqiy xonlik

Qoraxoniylarning Movarounnahrdagi hukmronligi murakkab ijti-

mo iy-siyosiy vaziyatda, turli sulolaviy urushlar, ziddiyatli jara yon lar 

girdobida kechgan. Ayniqsa, xonlikning muhim hayotiy markaz lari 

hisoblangan Samarqand, Buxoro, Balx va Termiz kabi hududlarni 

qo‘lga kiritish uchun saljuqiylar, qoraxitoylar bilan ko‘p bor urush 

harakatlari olib borilgan. Xususan, saljuqiylarning so‘nggi podshohi 



Sulton Sanjar (1118–1157) harbiy qismi bu joylarga kelib joylasha 

bosh  laydi. Bu esa Hindistonning keyingi tarixiy taqdiriga sezilarli 

ta’sir ko‘rsatdi. Qoraxoniylarning Movarounnahrdagi hukmdori Ars-

lon  xon (1102–1130)ning zaiflashib qolganligidan va mahalliy ruho-

niylar fitnasi dan foydalanib, Samarqand va uning atroflarini bosib 

ola di. Shundan so‘ng qoraxoniylar sulolasiga mansub mahalliy xon-

lar amal da Sulton Sanjarga tobe bo‘lib qoladilar. Biroq ko‘p o‘tmay, 

bu hu 

dudlar sharqdan qayta bostirib kelgan qoraxi 



toylar ta’siriga 

tushib qo ladi.



Qoraxoniylar davrida Movarounnahrning ijtimoiy-iqtisodiy 

ha yo   ti  da bir qator muhim o‘zgarishlar yuz beradi. Birinchidan, qora-

xo niy lar o‘lkani zabt etgach, bu yerda ko‘p asrlardan buyon hukm 

surib kelgan yerga egalik qilishning muhim shakli – dehqon mulk-

chiligini tu gatib, bu mulklarni davlat tasarrufiga oladilar. Bu mulk-

lar, o‘z nav bati da, qoraxoniylarga tobe bo‘lgan sodiq amaldorlar, 

harbiy lash kar boshi lar, davlat xizmatchilari yoki ularga yon bosgan 

yuqori ruho niy lar, din peshvolariga mulk qilib beriladi. «Dehqon» 



tushun chasi shu vaqt 

dan boshlab, amalda, yerni ishlovchi, unda 

mehnat qi lib kun kechiru vchi ijtimoiy toifa maqomiga tushadi.


114

Ikkinchidan, qoraxoniylar davriga kelib yer-mulkka egalik qi lish   -

ning «iqto» va iqtodorlik munosabatlari yanada chuqur ildiz ota di. 

Iqtodorlar o‘z tasarrufidagi hududlarda yashovchi aholidan olina di-

gan soliqlar evaziga katta daromadlar olganlar.

Qoraxoniylarning davlat boshqaruv tizimi

 

Eloqxonlar 



mahalliy 

hukmdorlar 

 

Xoqon 

Bosh vazir 

devoni 

 

 ulug‘ hojib 



► munshiy 

► bitikchi 

► qushchi 

► oshchi 

► og‘ilchi 

► biruk 

► tavochi 

 

► devoni mustavfiy  

► devoni mushrif 

► devoni barid 

► devoni amid 

► devoni ushrot 

► devoni vaqf 

► voley – bek 

 

 

 

 

 

Qoraxoniylarning 

davlat boshqaruv 

tizimi 

Uchinchidan, O‘rta Osiyo hududlarining qoraxoniylar davlati 

tar ki bi ga o‘tishi yerli aholi etnik tarkibida ham muhim o‘zgarish larni 

vu jud  ga keltiradi. Qoraxoniylar hokimiyatining bu hududga yoyilishi, 

ayni zamonda, sharqiy hududlardan turkiy qavmlar, elatlarning bu 

yerlarga kelib, o‘rnashib, o‘troqlashuviga sezilarli ta’sir ko‘rsatadi. 

Bu esa, shubhasiz, o‘zbek xalqining etnik shakllanish

 jarayoniga ta’ -

sir etadi. Ayni chog‘da turkiy tilning iste’mol doirasi to‘xtovsiz ken-

gayib bordi.

Shu bilan birga, bu tilning mahalliy xalq, elatlarning adabiy tili 

sifa ti dagi mavqeyi va maqomi ham tarkib topib bordi. Go‘zal va 

nafis qa dimgi turkiy, ya’ni eski o‘zbek adabiyotining yuksak badiiy 

namu na lari hisoblangan Mahmud Qoshg‘ariy, Yusuf Xos Hojib va 



Ahmad Yugnakiylarning betakror ijodiyoti bunga yorqin dalil bo‘la 

oladi.


115

3. G‘aznaviylar

961-yilda somoniy hukmdor Abdumalik vafotidan so‘ng G‘az-

na mulkiga asli turkiy qavmga mansub bo‘lgan salohiyatli lashkar-

boshi Alptegin noib bo‘ladi. Somoniylar davrida yetuk harbiy lash-

karboshi darajasiga erishgan Sabuktegin 977-yilda somoniylar davlati 

ichida da vom etayotgan o‘zaro nizolardan foydalanib, Qobul daryosi 

hav za si dagi yerlarni ham G‘azna viloyatiga qo‘shib, mustaqil davlat 

tu zish ga muvaffaq bo‘ladi. U tez orada Xurosonga egalik qilish huqu-

qini ham qo‘lga kiritadi.

Qoraxoniylar somoniylar hukmronligini qulatib, Movaroun nahr-

ni egallagunlariga qadar, Amudaryoning janubida Sabuktegin va 

uning vafotidan so‘ng o‘g‘li Mahmud davrida g‘aznaviylar mavqeyi 

va davlat boshqaruv tizimi kuchayadi.

G‘aznaviylarning eng yuksalgan, qudratli saltanatga aylangan 

davri Sulton Mahmud (998–1030) davrlariga to‘g‘ri keladi. Taxtga 

chiq qach, Sulton Mahmud katta qo‘shin tuzib, uni o‘sha davr ning 

eng zamonaviy qurol-aslahalari bilan, yetarli maosh bilan ta’ min lab, 

juda ko‘plab bosqinchilik yurishlar amalga oshirdi. U XI asr boshla-

rida qoraxoniylar bilan shimoliy chegara sifatida Amu dar yoni belgi-

lab olgach, o‘zining asosiy e’tiborini janubda – Hin dis tonga, g‘arb-

da – Xuroson va unga chegaradosh hududlar tomon qaratadi. Faqat 

Hindistonga 17 bor yurish qilib, u yerdan katta miq dor  dagi o‘lja va 

boyliklar olib keladi. Birgina 1019-yilda Kanuadja shahrini egallab, 

olib kelingan o‘lja – katta miqdordagi oltin, kumush va qimmatbaho 

buyumlardan tashqari 350 ta fil va 57 ming asir – qulni tashkil etgan. 

U 1008-yilda qoraxoniylar bilan tuzilgan shartnoma ni buzib, Amu-

daryo shimolidagi Chag‘oniyon va Xuttalon viloyatlarini bosib oladi. 

1010–1011-yillarda esa Mahmud katta qo‘shin bilan jang qilib G‘ur 

viloyatini egallaydi. 1017-yilga kelib esa, Mahmud G‘az na viyning 

nigohi geografik jihatdan g‘oyatda qulay nuqtada joylashgan, boy 

hudud – Xorazmga qaratiladi. U xorazmshohlar saltanatidagi qal-

tis siyosiy vaziyatdan, xususan, Xora zm shoh Ma’ mun ning o‘limidan 

foydalanib, u yerga katta qo‘shin yubo rib, osonlik bilan Xorazmni 

tobe qiladi. Ayni paytda, shuhrat parast Sulton Xo razm Ma’mun aka-

demiyasining bir qator atoqli na mo yan dalarini, shu jumladan, Abu 

Rayhon Beruniyni G‘aznaga ko‘chirib keladi. Uning so‘nggi istilo-

chilik yurishlaridan biri 1029-yilda Eronning Ray shahrini egallash 

bo‘ladi.


116

Mahmud G‘aznaviyning harbiy yurishlari oqibatlaridan biri shu 

bo‘l diki, shimoliy Hindiston hududining bosib olinishi natijasida tur-

kiy aholining ancha qismi bu joylarga kelib joylasha boshladi. Bu esa 

Hindistonning keyingi tarixiy taqdiriga sezilarli ta’sir ko‘rsatdi.

Mahmud davrida g‘aznaviylar davlati hududlari benihoya ken-

ga yib, mamlakat shaharlarida, ayniqsa, G‘aznada katta inshootlar, 

sa lo batli ko‘plab masjid-u madrasalar, kutubxona-yu shifoxonalar, 

ilm maskan lari barpo etilgan bo‘lsa-da, biroq ko‘pchilik aholining 

moddiy-maishiy ahvoli nochor bo‘lgan, turli xil soliq va majburi yat-

lar odamlarning tinkasini quritgan.

1011-yilda Xuroson o‘lkasida boshlangan ocharchilik minglab 

odamlarning nobud bo‘lishiga olib kelgan. Shu bois, Mahmud G‘az-

na viy davlati tashqaridan go‘yo qudratli ko‘ringani bilan aslida ich-

dan yemirila boshlaydi. Uning vafotidan keyin ko‘p o‘tmay, bu sal-

ta nat tushkunlik sari yuz tutadi. 

Sulton Mahmud vafotidan keyinoq Xorazm o‘z mustaqilligini 

tik lash ga erishadi. Shuningdek, saljuqiy turklarning Xuroson hu dud-

larini egallash uchun harakatlari kuchayadi. Agar Mahmud davrida 

uning rozi ligi bilan Xurosonning ayrim hududlariga saljuqiy qabilalar 

kelib joy lash gan bo‘lsa, endilikda ular butun Xurosonni ishg‘ol qilis-

hga kirisha dilar. O‘lkaning g‘aznaviylar siyosatidan, haddan zi yod 

soliq-to‘lovlar asoratidan norozi bo‘lgan mahalliy aholisi ham salju-

qiylarni qo‘llab-quvvatlab chiqadi. Bu esa ikki o‘rtadagi harbiy to‘-

qnashuv larning pirovard yakuniga hal qiluvchi ta’sir o‘tkazadi. G‘az-

naviylar qo‘shini bilan saljuqiylar o‘rtasidagi birin 

chi katta urush 

1035-yilda Nisa shahri yonida bo‘lib o‘tadi. Bu jang saljuqiylar g‘a-

la basi bilan yakunlanadi. Ko‘p o‘tmay, saljuqiylar o‘z g‘ala balarini 

mustahkamlab, Xurosonning ancha qismini, jum la dan, Nishopurni 

qo‘lga kiritadilar (1038).

1040-yil bahorida Dandanakon yonida (Saraxs bilan Marv ora-

li g‘i) bo‘lgan hal qiluvchi so‘nggi jangdan keyin Mas’ud G‘azna-

viy qo‘shini qaqshatqich zarbaga uchrab, butun Xuroson o‘lkasidan 

mah rum bo‘ladi. Ko‘p o‘tmay, Mas’ud ukasi Muhammad tomonidan 

qatl qilinadi (1041). Tez vaqt ichida hokimiyatni egallagan Mas’ud-

ning o‘g‘li Mavdud ham bir necha bor kuch to‘plab salju qiylar bilan 

urush olib borgan bo‘lsa-da, ammo o‘z qo‘shinini mag‘lubiyatdan 

saqlab qola olmaydi. 1059-yilda g‘aznaviylarning muhim tayanchi 

bo‘lgan Balxning saljuqiylar qo‘liga o‘tishi bilan g‘aznaviylar davla-

ti tuga tildi. 


117

G‘aznaviylar

sulolasi

♦ Sabuktegin (977–997-yy.)

♦ Mahmud G‘aznaviy (998–1030-yy.)

♦ Mas’ud G‘aznaviy (1030–1041-yy.)



 Mavdud G‘aznaviy (1041–1048-yy.) va boshqalar. 

4. Saljuqiylar

 

Saljuqiylar bu etnik nom emas, turkiy o‘g‘iz qabilalaridan 



bo‘ lib ular Sirdaryoning quyi etaklarida, Orol havzasida yashab, 

ko‘proq ko‘ch manchi hayot kechirganlar. «O‘g‘iznoma» kitobida 

naql qilini shicha, o‘g‘iz urug‘lari, qavmlari juda qadimiy tarixga 

ega bo‘lib, ularga ilk bor O‘g‘izxon nomli buyuk shaxs boshchi-

lik qilgan. IX asr oxiri – X asr o‘rtalariga kelib Orolbo‘yi va Kas-

piy dengizi shimolida O‘g‘iz urug‘lari ittifoqi shakllangan. X asr 

oxirlarida Sirdaryo etagida poytaxti Yangikent bo‘lgan o‘g‘izlar 

davlati tashkil topadi. XI asr o‘rtalariga kelib bu davlat shimo-

liy sharqdan bostirib kelgan qipchoqlar zarbasiga uchraydi. Nati-

jada, o‘g‘iz urug‘larining bir qismi shimolga – dashtli hududlar-

ga, bir qismi old Osiyo mam la kat lari ga che kinadi, yana bir qis-

mi esa hozirgi Turkmaniston hududiga o‘tib, yerli aholiga qo‘shi-

lishib, turkmanlar nomi bilan atalib ketadi. Tarixchi Rashididdin, 

shuningdek, Mahmud Qoshg‘ariy, Abul G‘o ziy    larning ma’lumot-

lariga qaraganda, o‘g‘izlar 22 yoki 24 qabi ladan, chunonchi, chav-

dir, emreli, ichdir, yazir, salir, qoradoshli, ba yot, koyi, taturga va 

bosh qalardan tashkil topgan.

Sirdaryoning quyi oqimida paydo bo‘lgan o‘g‘iz davlatining 

dast labki yobg‘usi (podshosi) Saljuqbek (taxminan IX asr oxi-

ri – X asr o‘rtalari) bo‘lgan. Uning avlodlari To‘g‘rulbek, Dovud-

bek, Chag‘ribek va Shakarbeklar  o‘z davrlarida saljuqiylar shu-

hratini yuksakka ko‘tar dilar. Hozirgi Turkiya turklari, Iroq, Eron-

da yashov chi turkmanlar, shu ningdek, gagauzlar, ozarbayjon xalq-

larining shakllanishida salju qiy turklarning roli va ta’siri alohida 

ahamiyat ga ega.

Xurosondagi

saljuqiylar

sulolasi

hukmdorlari

♦ To‘g‘rulbek (1038–1063)

♦ Alp-Arslon (1063–1072)

♦ Malikshoh (1072–1092)…

♦ Sulton Sanjar (1118–1157)


118

Somoniylar hukmronligi davrida ularning ruxsati bilan salju-

qiy qabi lalar Zarafshon vohasiga, Nurotaning tog‘li yerlariga kelib 

o‘rna shib, chorvachilik bilan shug‘ullanganlar. Keyinroq Mova-

rounnahr hududlari qoraxoniylar sulolasi tomonidan egallanib, ular-

ning chor va dor xo‘jaliklari bu yerlarni band etgach, saljuqiylarning 

yashash sharoitlari mushkullashadi. Shu bois, ular g‘arbga tomon 

siljishga majbur bo‘ladilar. XI asrning 20–30-yillariga kelib salju-

qiy urug‘-qabilalarning hozirgi turkman yerlari orqali g‘aznaviylar 

tasarrufidagi Xuroson o‘lkasiga kirib borishi faollashadi. 1038-yil-

da Saraxsda, 1040-yilda Dandanakonda bo‘lib o‘tgan hal qiluvchi 

urush lar da vo mi da saljuqiylar g‘aznaviylarni yengib, butun Xuroson 

yerlarini egallab, o‘z davlati markazini shu hududga ko‘chiradilar. 

Shu tariqa, Nisho pur  shahri saljuqiylar poytaxtiga aylanadi. Salju-

qiylar hukmdori To‘g‘rulbek egallangan Movarounnahr va Xuro-

son hududlarini o‘z av lodlari – Chag‘rilbek va Dovudbeklar tasar-

rufida qol dirib, o‘zi g‘arb ga tomon harbiy yurishlarini davom ettira-

di. To‘g‘rulbekning 1038–1063-yillarni o‘z ichiga olgan hukmronlik 



davri Old Osiyo va Kichik Osiyoning katta hududlarini qo‘lga kiri-

tilganligi bi lan tav siflanadi. 

Bu davr mobaynida saljuqiylar Gurgon, Tabariston, Xorazm, 

Ozarbayjon, Kurdiston hududlarini, hozirgi g‘arbiy Eron viloyatlari-

ning bir qismini, shuningdek, Fors, Kermon viloyatlarini egallay-

dilar. 1055-yilda esa xalifalik markazi Bag‘dod ishg‘ol qilinadi. 

Ayni pa yt da, Vizantiyaning Kavkazdagi ta’siriga ham kuchli zar-

ba beriladi. Shunday qilib, To‘g‘rulbek kuchli saljuqiy sultonligi-

ga asos soladi. Uning vorisi Alp-Arslon (1063–1072) ham jahongir-

lik yurish larini davom ettiradi. Uning davrida O‘rta Yer dengiziga 

qadar bo‘lgan Ki chik Osiyo yerlari egallanadi. Endilikda saljuqiylar 

saltanati Mo va rounnahrdan to O‘rta Yer dengiziga qadar bepoyon 

hu dudlarga yoyiladi.

Alp-Arslon mamlakat poytaxtini Nishopurdan Marvga ko‘chi ra-

di. U o‘z podsholigi davrining katta qismini yana sharqqa – Mova-

roun   nahrning qoraxoniylar ta’sirida bo‘lgan joylarini egallashga 

qaratadi. Shu maqsadda u Xorazm yerlarini, so‘ngra Jand, Sabronni 

qo‘lga kiritadi. Keyinroq Chag‘oniyon va Xuttalon viloyatlarini bosib 

olish uchun qo‘shin tuzadi. Biroq Alp-Arslon 1072-yilda 200 ming-

lik qo‘ shin bilan Amudaryo kechuvidan o‘tish chog‘ida kutilmagan-

da xalok bo‘ladi.


119

Saljuqiylar davlati qudratining Movarounnahr va Xurosondagi 

eng kuchaygan davri Malikshoh (1072–1092) davriga to‘g‘ri kela-

di. Gap shundaki, xuddi shu yillarda Malikshoh va uning tadbirkor, 

dono vaziri Nizomulmulk tomonidan mamlakat hayotining ko‘plab 

soha lari da juda muhim ijobiy o‘zgarishlar amalga oshiriladi. Avvalo, 

sal ju qiylar davlatining Movarounnahrdagi maqomi yanada mustah-

kam lanadi. Malikshoh muhim strategik ahamiyatga molik Balx va 

Termiz hududlarini qoraxoniylardan qaytarib oladi. Shuning 

dek, 


qoraxoniylar hukmdori Shamsulmulk  vafotidan so‘ng vujudga kel-

gan qulay vaziyatdan foydalanib, 1089-yilda katta qo‘shin tortib 

Buxoro va Sa mar  qandni egallaydi va yangi xon – Ahmad asirga oli-

nadi. Garchand tez orada Ahmad qoraxoniylar xonligi taxtiga qayta-

rilgan bo‘lsa-da, biroq amalda qoraxoniylar saljuqiylarga tobe bo‘lib 

qoladi.


Malikshoh davrida davlat hokimiyatining kuchayishida dono vazir 

Nizomulmulkning (1017–1092) xizmati alohida ahamiyatli bo‘ldi. 

Katta huquq va keng va ko latlarga ega bo‘lgan birinchi vazir marka-

ziy hokimiyatni kuchay tirish ga, davlat amaldorlarining mas’uliyati, 

javobgarligini oshirishga, davlatning moliya, soliq va boshqa bosh-

qaruv tizimlarini takomil 

lash tirish ga alohida ahamiyat beradi. U 

o‘zining bu boradagi yuksak sa lo hiya ti va tajribasini umumlashtirib, 

mashhur  «Siyosat noma»  asarini yozadi. Bu kitob katta shuhrat va 

e’tirof qozonib, mana, necha asr lar dir ki, sharq va g‘arb mamlakat-

la ri ning davlat arboblari, vazirlari uchun siyosat bobida muhim das-

turula mal qo‘llanma vazifasini bajarib kelmoqda.

Nizomulmulkning rahnamoligi va tashabbusi bilan Bag‘dod, 

Ni sho pur, Hirot, Balx, Marv kabi shaharlarda oliy madrasalar ochi-

lib, ularda juda ko‘plab o‘qimishli yoshlarning ta’lim-tarbiya olishi 

yaxshi yo‘lga qo‘yildi. Mamlakat shaharlarining hunarmandchilik va 

savdo-sotiq, karvon savdosi markazlari sifatidagi mavqeyi kuchayib, 

xalqaro Ipak yo‘lining ro‘li ortib bordi.

Bu davrda «iqto»

27

 tizimi kuchli rivojlangan bo‘lib, uning bilan 

bog‘   liq mulkiy munosabatlar qishloq xo‘jaligi sohasida yetakchi 

mav qe egallagan.

Saljuqiylarning eng so‘nggi hukmdori Sulton Sanjar (1118–1157) 

davrida bu davlatning ham yuksalishi, ham halokatga yuz tutishi o‘zi-

ga xos murakkab, ziddiyatli davr bo‘lganidan darak beradi.

27

 Iqto – O‘rta asrlarda hukmdor tomonidan katta xizmatlari evaziga in’om 



qilingan chek yer.

120

Negaki, bu yillarda saljuqiylar hukmronligi Xuroson va Mova- 

roun nahrda yanada mustahkamlandi. Qoraxoniylar hukmdorlari 

amal  da ularga tobelik maqo‘miga tushib qolgan edi. Ayniqsa, 1130-

yilda Sanjar tomonidan bu sulolaning asosiy hayotiy markazlari 

Sa mar qand, Buxoroning egallanganligi (garchand bular yana qora-

xoniy lar ga qaytarib berilgan bo‘lsa-da) omili ham fikrimizni isbot-

laydi. Bu davrda Xorazm yerlari ham amalda saljuqiylar ta’sirida 

bo‘ lib, xorazm  shohlar, masalan, Qutbiddin Muhammad Otsiz ras-

man ularga itoat etardilar.

XI asrning 40-yillariga kelib saljuqiylar davlatining mavqeyi su saya 

boshlaydi. Bunda, ayniqsa, sharqdan bostirib kelgan qoraxi toy lar bir 

vaqtning o‘zida ham qoraxoniylarga, ham saljuqiylar salta natiga kat-

ta xavf soladi. Sulton Sanjar va qoraxoniylar xoni Mah mud ning bir-

lashgan qo‘shini 1141-yilda Samarqand yaqinidagi Katvon cho‘lida 

qoraxitoylar bilan bo‘lgan hal qiluvchi jangda qaq shat qich mag‘lu-

biyatga uchragach, Movarounnahr yerlari qoraxitoy lar qo‘li ostiga 

o‘tadi. Saljuqiylar katta hududlarga egalik qilish huqu qidan mahrum 

bo‘ladi.

Qoraxitoylar esa Movarounnahrni ishg‘ol etish barobarida, bu 

yer dagi sulolalar hukmronligini yiqitmay, ularni o‘zlariga vassal 

qi lish, muntazam boj, xiroj olib turish sharti bilan kifoyalandilar.

Shuning uchun ham qoraxoniylar, xorazmshohlar va boshqalar 

Bolasog‘unda turuvchi qoraxitoylar hukmdori Gurxonga kelishilgan 

miq dor dagi xiroj-o‘lponni yuborib turishga majbur edilar.

Sulton Sanjarning keyingi taqdiri ham favqulodda holatda 

kechdi. U 1153-yilda Balx viloyatining tog‘li hududida ko‘chib 

yuruv chi  o‘g‘uz qabilalarining g‘alayonlarini bostirish chog‘ida 

ku til maganda asirga tushib qoladi. U uch yil davomida o‘g‘uzlar 

qo‘lida asirda bo‘ladi. Bu vaqt ichida o‘g‘uzlarning Xuroson va 

Movaroun nahr ning janubi-sharqiy yerlariga bosqinlari tez-tez tak-

ror lanib turadi.

Faqat 1156-yildagina Sulton Sanjar tutqunlikdan qutulishga mu -

vaf   faq bo‘ladi va bir yildan so‘ng vafot etadi. Uning o‘limi bilan bir 

vaqtda o‘z davrida qudratli bo‘lgan markazlashgan saljuqiylar dav-

lati-yu, uning shon-u shuhrati ham so‘nadi. Bu davrga kelib Ker-

mon o‘z mustaqilligiga erishadi. Fors va Ozarbayjon hududlarida 

mustaqil davlatlar paydo bo‘ladi. Xuroson ham saljuqiylar tobeli-

gidan chiqadi. Arab xalifaligi o‘zining avvalgi mustaqilligini tiklaydi. 


121

Ayni chog‘da Kichik Osiyo hududida saljuqiy turklarning uzil-kesil 

joylashuvi jarayoni kuchayadi hamda ularning mustaqil davlat tuzil-

malari vujudga kela boshlaydi. Bular, keyinchalik, Usmonli turklar 

davlatining tarkib topib, mustahkamlanishida muhim asos bo‘lib xiz-

mat qiladi.




Download 3.12 Mb.

Do'stlaringiz bilan baham:
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   ...   49




Ma'lumotlar bazasi mualliflik huquqi bilan himoyalangan ©fayllar.org 2020
ma'muriyatiga murojaat qiling